سینما

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

شرکت دیزنی همیشه تلاش می کند با هر فیلم جدیدش نه تنها تابو های اجتماعی، بلکه مرزهای فیلمهای گذشته خود را نیز بشکند. استفاده از یک شخصیت همجنسگرا، شاید موجب شود که نمایش «دیو و دلبر» در روسیه ممنوع شود.

در جدید ترین فیلم این شرکت که بازسازی کلاسیک موفق و محبوب «دیو و دلبر» است، با نخستین شخصیت همجنسگرا که تاکنون در فیلمهای شرکت دیزنی حضور دارد، آشنا می شویم.

بیل کاندون، کارگردان فیلم به وب سایت «Attitude» گفت شخصیت «لافائو» (دستیار «گستان» شخصیت بدجنس داستان) که نقشش را «جاش گد» بازیگر کمدی بازی می کند، اولین شخصیت در تاریخ فیلمهای دیزنی است که به طور آشکارا همجنسگراست.

به گفته بیل کاندون «لافائو» به «گستان» علاقه عاشقانه دارد.

از همین رو امکان دارد روسیه این فیلم را تحریم کند. این تحریم بر اساس قانونی است که در سال ۲۰۱۳ در این کشور تصویب شد که بر ضد حقوق همجنسگرایان است.

ولادیمیر مدینسکی وزیر فرهنگ روسیه بعد از تماشای «دیو و دلبر» گفت اگر در آن شعارهایی در حمایت از همجنسگرایی وجود داشته باشد امکان تحریم این فیلم وجود دارد.

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

صد سالگی کشتار ارامنه در امپراتوری عثمانی که به گفته بسیاری از مورخین حدود یک و نیم میلیون نفر ارمنی قربانی آن شدند، بحث و کنکاش‌های تازه‌ای را در این زمینه مطرح کرد که طبیعتاً پایش به سینما هم کشیده شد و حالا در صد و دو سالگی این واقعه با اکران فیلمی در این باره روبرو هستیم: «قول» فیلم تازه‌ای است ساخته تری جرج با بودجه‌ای صد میلیون دلاری که سعی دارد داستان این«نسل‌کشی» ارامنه در دل یک داستان عاشقانه نسبتاً جذاب روایت کند.

به نظر می رسد خالقان فیلم- چه در زمینه فیلمنامه و روایت و چه کارگردانی- قصد هیچ نوع نوآوری و تلاش برای تجربه‌ای تازه ندارند و تنها می خواهند داستان گویی به شیوه هالیوودی را به تمامی در پروداکشنی نسبتاً عظیم و داستانی عشقی- که البته می توانست در هر زمان دیگری اتفاق بیفتد- مو به مو پیاده کنند و تماشاگر را در بستری تاریخی - درباره واقعه‌ای کمتر اشاره شده- درگیر یک رابطه عاشقانه غیرممکن کنند که به تبع وقایع تلخ جاری در آن، نمی تواند پایان خوشی داشته باشد.

بازی برخی از بازیگران فیلم در برخی صحنه ها- به ویژه صحنه‌های شلوغ- به فیلم لطمه می زند، در حالی که تمام بازیگران اصلی هم به طرز قابل حسی اغراق آمیز ظاهر شده اند، گویی بر صحنه تئاتر حاضرند؛ مشکلی که بسیاری از فیلم‌های تاریخی/ حماسی هالیوودی با خود دارند به این گمان که فیلم‌های جدی در بستر تاریخی لزوماً به بازی هایی اغراق آمیز و تئاتری نیاز دارند.

این میان شهره آغداشلو در این تازه‌ترین حضورش، نقش مادر شخصیت اصلی را برعهده دارد؛ مادری که سختی‌های دوران را در درونش پنهان می کند و سعی دارد با چشم‌هایش روایتگر تلخی وقایع اطرافش باشد. در نیمه اول فیلم حضور او به مانند هر مادر دلواپسی است که نگران فرزندش است و در نیمه دوم (پس از زنده ماندن در قتل عام) با مادری ساکت تر و درونگراتر روبرو هستیم که به ناظری تلخ بدل می شود و پس از اعترافش نزد دختر مورد علاقه پسرش، حالا دیگر بار سنگینی از روی دوشش برداشته شده و می تواند در آرامش بمیرد.

پیش از آن که فیلم ارزشی در روایت تاریخی‌اش داشته باشد، سعی دارد نقطه قوتش را در بنای یک رابطه پیچیده عاشقانه بیابد که در آن چهار نفر به شکل‌های مختلف سهیم اند. تماشاگر از ابتدا با میکائیل (ارمنی‌ای که روستایش را برای تحصیل پزشکی ترک می کند در حالی که قول ازدواج به دختری به نام مارال داده، اما در شهر عاشق دختر دیگری به نام آنا می شود در حالی که آنا با یک خبرنگار آمریکایی به نام کریس زندگی می کند) تا حدی همراه می شود و می تواند احساسات او را درک کند، همین نقطه‌ای است که می تواند تماشاگر را درگیر وقایع عاشقانه بعدی کند، هرچند سبک و سیاق فیلم به شدت بر تکیه بر احساسات تماشاگر و تر کردن گوشه چشم او استوار است.

اما به مانند غالب فیلم‌های دیگری از این دست، چند صحنه زیبا در فیلم می توان سراغ گرفت که فارغ از بستر تاریخی/ عاشقانه فیلم، صحنه‌های جذابی هستند؛ از جمله جایی که کریس و میکائیل- رقبای عشقی- دست در دست هم به دیگران کمک می کنند( نوعی غلبه جبر شرایط بر مسائل شخصی) و بعدتر بر روی قایق مجبورند غم مشترکی را با هم قسمت کنند که درمانی برای آن سراغ ندارند.

در واقع فیلم از تم عشق به تم دوستی شخصیت‌هایش می رسد؛ دوستی‌ای که یک شب در یک جمع چهارنفره در حال میخواری شکل می گیرد و نفر چهارم این جمع- دوست ترک میکائیل- بعدتر در دو مرحله قربانی این دوستی - و آن شب چهار نفره- می شود: یک بار زمانی که سعی دارد عموی ارمنی میکائیل را نجات دهد و پدرش در پاسخ به این گستاخی او را به خدمت نظام می فرستد، و بار دوم وقتی است که با تلفن به سفارت آمریکا، کریس را از زندان نجات می دهد اما با لو رفتن موضوع خودش اعدام می شود.

اما رقبای عشقی، میکائیل و کریس، پیوند دوستی‌ای می یابند که ظاهراً تا انتهای عمر همراهشان می ماند: کریس به میکائیل کمک می کند که به آمریکا برود. فیلم در واقع در این زمینه هم پیروی کاملی از فرمول هالیوود در روایت یک پیام اخلاقی دارد؛ جایی که در انتها به کلیشه ای‌ترین شکل ممکن راوی- که خوشبختانه حضور فراموش شده‌ای در طول داستان داشت- دوباره بازمی گردد، به جنگ دوم جهانی می رسیم و میکائیل در عروسی برادرزاده‌اش حرف هایی شعاری بر زبان می آورد.

 

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

«گاردین» نوشت: کمپانیPwC (پرایس واتر هاوس کوپرز) که مسئولیت برگزاری مراسم جوایز اسکار را بر عهده دارد، اعلام کرده از این به بعد کارمندان این شرکت اجازه ندارند در پشت صحنه مراسم، از گوشی تلفن همراه خود استفاده کنند.

علت این تغییر رویه، گاف بزرگی بود که در هشتادونهمین دوره جوایز اسکار روی داد؛ «وارن بیتی» و «فی داناوی» که مسئول معرفی برنده اسکار بهترین فیلم بودند روی سن آمدند و فیلم «لالالند» را به عنوان برنده معرفی کردند. اما لحظاتی بعد و زمانی که عوامل این فیلم روی سن آمدند و سخنرانی کردند، اعلام شد که اشتباهی رخ داده و «مهتاب» برنده اسکار بهترین فیلم است.

کمپانیPwC که برگزاری مراسم اعطای جوایز اسکار را در ۸۳ دوره برعهده داشته، علت این امر را خطای انسانی اعلام کرد.

گفته می‌شود مسئول تحویل پاکت نامه حاوی نام برنده جایزه بهترین فیلم، آن‌قدر درگیر انتشار اسامی برندگان در صفحه‌های مجازی به وسیله گوشی موبایل خود بوده که پاکت برنده بخش بهترین بازیگر نقش اول زن را به اشتباه به «وارن بیتی» تحویل داده است.

این شرکت مسئولیت اشتباه تاریخی اسکار را کاملا به گردن گرفته و رسما بابت این مساله عذرخواهی کرده، همچنین اعلام کرد که از سال آینده به جای دو نفر ناظر، سه نفر در روند شمارش آرا، مشخص کردن برندگان و تحویل پاکت‌های حاوی نام برندگان درگیر می‌شوند و نفر سوم از اتاق کنترل روی این امور نظارت خواهد کرد.

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

فیلم شبح درون پوسته یکی از مهم‌ترین انیمه‌های ژاپنی بود که توانست در دهه ۹۰ میلادی، طرفداران زیادی در کشورهای غربی پیدا کند. داستان مجموعه دربارهٔ سازمانی ساختگی و ضد سایبرتروریسم به نام «بخش امنیت عمومی ۹» است که توسط سرگرد موتوکو کوساناگی، در اواسط قرن بیست و یکم ژاپن رهبری می‌شود. از زمان انتشار نسخه مانگا، شبح درون پوسته تبدیل به چندین مجموعه در رسانه‌های مختلف شده است که می‌توان به چند مجموعه تلویزیونی انیمه، پنج فیلم سینمایی و چندین بازی ویدئویی اشاره کرد. موضوعات این آثار در مباحث سایبرپانک، هوش مصنوعی، خودآگاهی، و فلسفه ذهن با زمینه علمی-تخیلی می‌باشد.

فیلم نخست این اثر در سال ۱۹۹۶ تولید گردید و به حدی موفقیت کسب کرد که به‌ دنبال آن دو سریال تلویزیونی با نام‌های Stand Alone Complex و S.A.C.۲nd Gig توسط سازندگان آن ساخته گردیدند. سپس فیلم دومی هم در سال ۲۰۰۴با نام Innocence ۲ساخته گردید. تمامی انیمه‌ها در استودیو پروداکشن آی.جی تهیه شده‌اند.

تا به حال ۴ انیمه از روی این مجموعه ساخته شده است که جدیدترین آنها Ghost in the Shell: The New Movie نام داشت که سال گذشته عرضه شد. جدیدترین اثر سینمایی بر اساس این داستان، فیلم «شبح درون پوسته» (Ghost in the Shelll) به کارگردانی روپرت ساندرز، از بازی بازیگران نامداری مانند اسکارلت یوهانسون، ژولیت بینوش و تاکشی کیتانو بهره می برد. اکران جهانی «شبح درون پوسته» از مارس ۲۰۱۷ شروع شروع شده است اما تاکنون در فروش موفقیت مورد انتظار را به دست نیاورده است.

 «شبح درون پوسته» داستان سرگرد موتوکو با بازی اسکارلت یوهانسون را به تصویر می کشد. او نژادی دوگانه بین انسان و گونه سایبری و فرمانده گردان ویژه «بخش امنیت ۹» است که با خطرناکترین جنایتکاران مبارزه می کند.

اسکارلت یوهانسون بازیگر شناخته شده سینما در مراسم معرفی این فیلم در ۱۳ نوامبر در توکیو شرکت کرده و به همراه کارگردان به معرفی این اثر پرداخت. اسکارلت یوهانسون در این مراسم گفت: «با وجود اینکه داستان فیلم در یک دنیای غریب و خارق العاده روی می دهد، جنبه های بصری شگفت انگیزی دارد و پر از حادثه است ولی برای من داستانی از بلوغ و قصه پشت سر گذاشتن دوره معصومیت کودکی است که می تواند به نوعی تولدی دوباره باشد.»

ماجرای فیلم از زمانی اوج می گیرد که «بخش امنیت ۹» با قویترین دشمن خود که قادر به از بین بردن فناوری هوش مصنوعی است وارد مبارزه می شود. در حالیکه انتخاب بازیگر سفید پوست برای ایفای نقش شخصیت ژاپنی با انتقادهایی همراه بود تهیه کنندگان بر جاذبه بین المللی داستان «شبح درون پوسته» تاکید کردند.

یو‌اس‌آ تودی (USA Today) در مورد این فیلم می نویسد: “فیلم علمی-تخیلی شبح درون پوسته به رغم جهان زیبا و خیره­‌کننده­‌ای که خلق می­‌کند، در نهایت اثری شلخته و معیوب است با شخصیت­‌هایی عاری از حیات، شانس­‌هایی از دست رفته برای مکاشفه­ عمیق مضمونی و میدان مینی مملو از ناسنجیده­‌روی­‌های سیاسی است”

گیم اسپات (Game Spot) که طیف زیادی از مخاطبان آن گیمرهای حرفه ای هستند چندان نظر خوبی در مورد این بازسازی ندارد. این وب سایت گزارش می دهد: هر چند که شبح درون پوسته (Ghost In The Shell) از لحاظ سبکی به خوبی از نسخه‌­ی اصلی این اثر علمی-تخیلی اقتباس گردیده و در اغلب مواقع اکشن به‌ خوبی طراحی و زمان­بندی شده و همچنین دارای سرعت و آهنگ پرهیجانی است، ولی در نهایت از دستیابی به هدف اصلی­ خود بازمی‌­ماند. این فیلم نه تنها به  ارائه پاسخ و یا حتی مکاشفه­‌ای واقعی در رابطه با پرسش­‌هایی که مطرح می‌­کند نمی­‌پردازد بلکه تا حد زیادی به دلیل کنار گذاشتن بیش از اندازه­ آدم­‌ها و شخصیت­‌های پیرامونی داستان، حتی در نقل داستانی درباره­ هویت شخصیت اصلی نیز ناکام باقی می­‌ماند. این ناکامی آن‌قدر جدی است که نمی‌توان آن را صرفاً به لطف ظاهر دلپذیر روبات‌های روسپی نادیده گرفت.

نام فیلم: شبح درون پوسته (Ghost In The Shell)

تاریخ اکران: ۳۰ مارس ۲۰۱۷

بازیگران: اسکارلت جوهانسون، پیلو اسبک، تاکشی کیتانو، ژولیت بینوش، مایکل پیت

کارگردان: روپرت سندرز

درجه سنی: PG-13

مدت زمان: ۱۰۷ دقیقه

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

فیلم فروشنده اصغر فرهادی جایزه بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان اسکار ۲۰۱۷ را کسب کرد. آقای فرهادی در سال ۲۰۱۲ نیز با فیلم جدایی نادر از سیمین برنده جایزه اسکار شده بود.

اصغر فرهادی در اعتراض به فرمان مهاجرتی جنجال برانگیز دونالد ترامپ از شرکت در مراسم اسکار خودداری کرده، هرچند فرمان مذکور به حکم یک قاضی فدرال به حالت تعلیق در آمده است.

آقای فرهادی انوشه انصاری و فیروز نادری را به عنوان نمایندگانش برای شرکت در هشتاد و نهمین مراسم اسکار معرفی کرد.

انوشه انصاری در سالن برگزاری مراسم از طرف آقای فرهادی بیانیه‌ای را قرائت کرد:

من متاسفم که امشب با شما نیستم. غیبت من به علت احترام به مردم کشورم و شش کشور دیگر است که با قانون غیرانسانی‌ای که مانع ورود مهاجران به آمریکا می شود مورد بی‌احترامی قرار گرفته اند.

تقسیم کردن جهان به دسته ما در برابر دسته دشمنان ما باعث ایجاد هراس می شود و توجیه فریبکارانه‌ای برای تجاوز نظامی و جنگ است.

این جنگ‌ها مانع دموکراسی و حقوق بشر در کشورهایی می شود که خود قربانی تجاوزهای نظامی بوده اند.

فیلمسازان می توانند دوربین‌های خود را روشن کنند تا ویژگی‌های مشترک انسان‌ها را ضبط و کلیشه‌های موجود در مورد اعضای ملل و ادیان مختلف را بشکنند.

آن‌ها می توانند بین ما و دیگران یکدلی ایجاد کنند- یکدلی‌ای که ما امروز بیش از همیشه به آن نیاز داریم.

ترانه علیدوستی بازیگر فیلم فروشنده نیز مراسم اسکار را تحریم کرده است.

در شبکه‌های اجتماعی ایرانیان مقیم آمریکا یا آمریکایی تبار ابراز خوشحالی و افتخار از جایزه فرهادی کرده اند. منتقدان در نقاط دیگر جهان تقریبا متفق القول از فیلم فرهادی استقبال کرده اند.

محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران در توییتر خود نوشته که به بازیگران و سازندگان فیلم فروشنده برای دریافت اسکار و ایستادن مقابل ممنوعیت از ورود مسلمانان افتخار می‌کند.

او نوشت: ایرانیان دو هزار سال است که فرهنگ و تمدن را نمایندگی می‌کنند.

اصغر فرهادی در کنار فدریکو فلینی، اینگمار برگمن و ویتوریو دسیکا، یکی از چهار کارگردانی است که بیش از یک بار اسکار بهترین فیلم خارجی را برای آثارشان کسب کرده اند.

عده‌ای از کارشناسان اسکارِ فروشنده را تحت تاثیر فضای سیاسی آمریکا می‌دانند اما آنچه برای سینمای ایران اهمیت دارد، ماندگار شدن نام فروشنده و اصغر فرهادی در تاریخ اسکار و سینمای جهان است.

با این حال این نکته را نیز باید در نظر گرفت که فروشنده سال گذشته و ماه‌ها پیش از آنکه دونالد ترامپ، پیروز انتخابات ریاست جمهوری آمریکا شود، توانسته بود در جشنواره کن دو جایزه از آن خود کند که این نشان از آن دارد که به طور حتم نمی‌توان موفقیت امشب آن را صرفا ناشی از حواشی سیاسی دانست.

ایران به همراه شش کشور، آلمان، مجارستان، آرژانتین، اتریش ، سوئیس و چکسلواکی سابق، یکی از هفت کشوری است که تا به حال دو بار برنده اسکار در رشته بهترین فیلم خارجی زبان شده است.

اصغر فرهادی پیشتر در واکنش به نامزد شدن فیلمش برای جایزه اسکار گفت که افتخار بزرگی‌ است که نام ایران را در جمع کشورهای سازنده بهترین فیلم‌های غیر انگلیسی زبان می‌بین\".

فروشنده داستان زن و شوهری به نام رعنا و عماد (با بازی شهاب حسینی و ترانه علیدوستی) را روایت می‌کند که در حال بازی در نمایش مرگ فروشنده آرتور میلر هستند.

در آستانه شب افتتاح نمایش حادثه‌ای رخ می‌دهد که رابطه این زوج را ناخواسته درگیر تنش و التهاب می‌کند.

فروشنده در جشنواره فیلم کن جایزه بهترین فیلمنامه (اصغر فرهادی) و بهترین بازیگر مرد ( شهاب حسینی) را دریافت کرد.

این فیلم جایزه ویژه هیات داوران پنجاه و دومین جشنواره فیلم شیکاگو را هم به دست آورده است.

فروشنده پیش از این در جشنواره فیلم مونیخ به عنوان بهترین فیلم و در جشنواره آمستردام به عنوان بهترین فیلم تماشاگران انتخاب شد.

 

  • نسوز و بساز، عکس بذار و ببر!
    نسوز و بساز، عکس بذار و ببر! اتو یکی از آن دست وسایلی است که تقریبا همه ما با آن همیشه سر و کار داشته‌ایم. ممکن است در این میان خاطرات تلخی را هم با سوزاندن لباس محبوب‌مان در زیر این دستگاه‌های داغ تجربه کرده باشیم، تجربه‌ای که این روزها و به واسطه فناوری‌هایی چون OptimalTemp کمپانی فیلیپس، به دست فراموشی سپرده شده است. حال به همین خاطر قصد داریم تا یک مسابقه جذاب که با همکاری فیلیپس و شکوفا الکتریک، نماینده رسمی این شرکت در ایران برگزار می‌شود را در اینجا برای شما شرح دهیم تا شاید یکی از برندگان خوش شانس این رقابت جالب شوید.
    ادامه مطلب...

سینما

هنر در هفته ای که گذشت

هفته گذشته به دلیل تعطیلات زیادی که داشت و به تبعش تئاتر ها و سینما ها و مراکز فرهنگی عمدتا تعطیل بودند، هفته پر اتفاقی نبود اما خبرهای داغش را با هم مرور میکنیم. * در این هفته در دنیای موسیقی، یک اتفاق جالب افتاد. برای اولین بار خود خواننده ها به غیرمجاز بودن خودشان گیر دادند! بعد از انتشار رسمی آلبوم «احتیاط» به خوانندگی مهدی مقدم که 5 سال ممنوع الفعالیت شده بود، دو خواننده نامه ای نوشتند و گفتند چرا باید مقدم مجاز شود! این دو خواننده در نامه شان توضیح داده بودند که چطور مقدم مجاز باشد و آنها نباشند. انتشار نامه این دو خواننده زیرزمینی، سر و صدای زیادی راه انداخت. * شاپور قریب، کارگردان قدیمی سینما در این هفته دار فانی را وداع گفت. این کارگردان، در اثر بیماری آلزایمر در 80 سالگی در خانه ای دورافتاده در کرج فوت کرد. * لباس لیلا حاتمی در مراسم اختتامیه فستیوال کن به عنوان یکی از 10 لباس برتر انتخاب شد. این انتخاب را موسسه معروف و جهانی ورلدفشن ترندز انجام داده است. * آخرین ساخته بهرام توکلی، در این هفته، به روزهای پایانی تدوینش نزدیک شد. اسم این فیلم «احتمال معکوس» است و در آن ترانه علیدوستی و صابر ابر و حسین آذرنگ و سحر دولتشاهی بازی می کنند. به دلیل اینکه فیلم قبلی توکلی یعنی «اینجا بدون من» خیلی با استقبال روبرو شد، اخبار مرتبط با کارهای جدید او، سریعا در لیست اخبار داغ قرار می گیرد. * سامیه لک، بازیگر زن ایرانی، در این هفته اعلام کرد که قرار است  برای مذاکره با عوامل یک سریال ترکیه ای راهی این کشور شود. این سریال تاریخی «صد سال با شکوه» نام دارد و فیلمبرداری اش سه سال طول خواهد کشید. این سریال در مورد سلطان سلیمان است. پادشاهی که خیلی از ترک ها به او اعتقاد دارند و خیلی هم سر و صدا به پا کرده است. * فیلم «یه حبه قند» در این هفته در لس آنجلس اکران شد و با استقبال مخاطبان ایرانی روبرو شد. * در این هفته درباره فیلم «یک خانواده محترم» که تنها نماینده ایران در فستیوال کن بود، خیلی حرف و حدیث زیاد شد. خیلی از سینماگران و مسئولان سینمایی که این فیلم را در کن دیده بودند، آن را نمونه سیاه نمایی و تلخی معرفی کردند و حتی تهیه کننده این اثر هم همین را تائید کرد.

حضور پر رنگ فیلمهای ایرانی در جشنواره فیلم ونیز امسال

در دومين روز هفتاد و يکمين دوره جشنواره فيلم ونيز، نوبت نمايندگان جريان رسمی سينمای داخل ايران بود تا در اين جشنواره به نمايش درآيند. فيلم «قصه ها» ساخته رخشان بنی اعتماد در بخش اصلی (مسابقه) اکران شد و فيلم «ملبورن» ساخته نيما جاويدی در بخش هفته منتقدان. در اين ميان نمايش فيلم قصه ها به دليل حضورش در بخش مسابقه، با استقبال بيشتری همراه بود. اين فيلم که سال ۱۳۹۰ ساخته شده، روايتی است از وضعيت و حال و روز شخصيت های فيلم های قبلی خانم بنی اعتماد در اين سال. بسياری از شخصيت های فيلم های قبلی اين کارگردان شناخته شده سينمای اجتماعی ايران از جمله نوبرِ فيلم «روسری آبی»، عباس و طوبای فيلم «زير پوست شهر» و آقای حليمی فيلم «خارج از محدوده» اغلب با بازی همان بازيگران در فيلم حضور دارند که بر مبنای قطعه داستان های مجزا برخوردهايی با هم دارند و کارگردان بر مبنای ساختار نيمه اپيزوديک در زمان های مختلف روايتی از آنها ارائه می دهد. نگاه فيلمساز به اين شخصيت ها اما چندان خوش بينانه نيست . تقريبا تمام آنها درگير مشکلاتی سخت تر و پيچيده تر از گذشته هستند و وضعيت زندگی آنها بهبود چندانی نسبت به زمان گذشته نکرده است. قصه ها با اشاره آشکاری به روايت داستانش در زمان پس از انتخابات سال ۸۸، تاحدودی از تبعات آن اتفاق بر برخی شخصيت های فيلم صحبت می کند و حضور مستندسازی در ميان شخصيت هايش که همواره برای ثبت اتفاقات با محدوديت هايی درگير هست، يادآور خود فيلمساز است. انبوه اين اشاره ها و ارجاعات به فيلم ها و وقايع ديگر شاید تاحدودی برای بيننده ای که فيلم های قبلی فيلمساز را نديده بويژه تماشاگران خارجی کمی گيج کننده به نظر برسد، اما ساختار محکم فيلم و شيوه روايت گرايانه مستندگونه اش تماشاگر ناآشنا را هم تا پايان همراه نگه می دارد. هرچند با حضور رقبای قدرتمندی از کشورهای مختلف پيش بينی کسب جايزه برای فيلم بسيار سخت است. قصه ها با آنکه سال گذشته پس از گذشت ۲ سال از ساختش در جشنواره فيلم فجر به نمايش درآمد، در ايران هنوز فرصت اکران عمومی نداشته است. «ملبورن»؛ متاثر از فيلم های اصغر فرهادی فيلم ديگر ايرانی نمايش داده شده در روز دوم جشنواره ساخته اول سازنده اش با نام «ملبورن» بود.  کارگردان این فيلم نيما جاويدی است. فيلمی که به واسطه نوع پرداخت و داستان و شخصيت هايش تا حدود زيادی يادآور فيلم های اصغر فرهادی فيلمساز تحسين شده سال های اخير ايران است. فيلم روايت ساعات پايانی حضور زوج جوانی در ايران است که راهی استراليا برای تحصيل و زندگی هستند. وقوع اتفاقی هولناک آنها را درگير روند پايان ناپذيری از دروغ و پنهان کاری می کند. فيلم روايت پرانتقادی از عملکرد طبقه متوسط ايران امروز و مسوليت ناپديری بی پايان اين طبقه ارائه می دهد که به گفته سازنده اش پس از نمايش فيلم، اين مسوليت نپديرفتن نزد جوانان ايران بسيار رواج يافته است.باوجود شروع قابل قبول، فيلم در ادامه در روايت داستانش دچار کمبود و تکرار می شود اما در مجموع در ايجاد تنش و عصبيت ناشی از التهاب فضا موفق است. در ادامه جشنواره روز جمعه فيلم ديگری از يک فيلمساز ايرانی تبار در بخش مسابقه به نمايش در می آيد. اين فيلم «۹۹ خانه» نام دارد و ساخته رامين بحرانی است. نام امير نادری فيلمساز قديمی ايرانی هم به عنوان يکی از نويسندگان فيلمنامه به چشم می خورد.  ضمن اينکه اندرو گارفيلد بازيگر جديد نقش پيتر پارکر در سری فيلم های مرد عنکبوتی بازيگر اصلی اين فيلم است.  
هنر در هفته ای که گذشت کتایون ریاحی، در سفر به سومالی آلن دلون، آدرین برودی و داستین هافمن در فیلمی جدید درباره قتل عام ارامنه خواهند درخشید باید بدانیم یا ندانیم؟ با جرج کلونی در فضا!

انتخاب سردبیر

تئاتر

تماشای تئاتر در خانه

شنبه، سی ام اردیبهشت، در سالن اصلی تئاتر شهر، شبکه  تئاتر در خانه رونمایی شد. داوود رشیدی، تنها هنرمندی که در این مراسم سخنرانی کرد هم همانقدر از این پدیده شگفت زده بود که شما از خواندنش متعجب شدید. او گفت: "تئاتر در خانه؟! دفعه اول است که این اسم را میشنوم! یعنی توی مغازه می رویم و یک cd ضبط شده تئاتر میخریم؟ آیا با این کار به زنده ماندن و رونق تئاتر کمک میکنیم؟ آیا سالن ها خالی نمیشوند؟" تئاتر در خانه آنقدر چیز پیچیده ایست که حتی داوود رشیدی هم نمیداند چیز خوبیست یا نه؟! او در مراسم رونمایی از شبکه تئاتر در خانه از مسئولین و معاونت هنری ارشاد خواست تا اجرای این طرح را در ابتدا به آزمایش بگذارند. به هر حال تئاتر به خانه ها می آید. نه دقیقا تئاتر، بلکه اجراهای ضبط شده آن. به گفته مدیر این پروژه تا کنون 31 اجرا را برای "تئاتر در خانه" انتخاب کرده اند؛ یازده تا برای بچه ها و بیست و یکی برای بزرگترها. اولین این اجرا هم به نام آشپزها که یک نمایش موزیکال شاد است برای مخاطب کودک و نوجوان توزیع شد. شما هم امتحانش کنید.

چه نمایش‌هایی در ایرانشهر به صحنه می‌روند؟

شورای سیاست‌گذاری تماشاخانه "ایرانشهر" فهرست اجراهای نیم‌سال اول سال 95 را اعلام کرد.   به گزارش ایسنا، روابط عمومی تماشاخانه ایرانشهر، شورای سیاست‌گذاری تماشاخانه ایرانشهر متشکل از بهروز غریب‌پور، آتیلا پسیانی، حسین مسافرآستانه، حسین پارسایی و مجید رجبی معمار فهرست اجراهای نیم‌سال اول سال 95 را اعلا
" بادها به نفع کودکان می وزند " در تالار قشقایی ببینیم نگاهی به نمایش خانمچه و مهتابی اثر اکبر رادی بادها برای ما می وزند "پایکوبی اسب ها پشت پنجره 2 " در برج آزادی

مطالب تصادفی

موسیقی

بردی از یادم

هنوز که هنوزه، وقتی این شعر توسط هر خواننده ای باز خوانی می شود، ما را یاد خواننده اصلی این شعر و خانم دلکش می اندازد. عصمت باقر پور، معروف به دلکش درست در زمانی که درخشش قمر الملوک وزیری رو به کاهش بود، توسط پرویز خطیبی کشف شد.

جرج مایکل درگذشت

جرج مایکل، خواننده بریتانیایی، هنرمند مشهوری که بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه آلبوم، طی زندگی حرفه‌ایش به فروش رسانده‌است، در سن ۵۳ سالگی در خانه‌اش در گذشت. مدیر برنامه‌های آقای مایکل در بیانیه‌ای گفته است «با اندوهی عمیق تائید می‌کنیم که فرزندی محبوب، برادر، و دوستمان جرج مایکل، در آرامش، در خانه‌اش و طی این روزهای کریسمس در گذشت». مدیر برنامه‌های جرج مایکل از طرف اعضای خانواده او خواستار احترام به حریم خصوصی آن‌ها طی روزهای پیش رو شده است: «شرح و توضیح بیشتری در این لحظه وجود ندارد». آقای مایکل ساکن گورینگ در «آکسفوردشر»، شهری در جنوب شرق انگلستان، بود. شبکه خبری بی‌بی‌سی به نقل از پلیس محلی می‌گوید آمبولانسی در ساعات پس از ظهر روز یک‌شنبه ۵ دی ماه به محل سکونت جرج مایکل فرستاده شده بود. التون جان می‌گوید از شنیدن خبر درگذشت جرج مایکل عمیقا شوکه شده‌است: «من یک دوست بسیار عزیز را از دست داده‌ام؛ بخشنده‌ترین، مهربان‌ترین و هنرمندی فوق‌العاده». پلیس در عین حال افزوده است که آن‌ها دلیل مرگ را نمی‌دانند، اما تاکید کرده، در حال حاضر هیچ دلیل مشکوک یا سوءظنی وجود ندارد. خبرگزاری فرانسه می‌گوید قرار بود فیلم مستندی از این خواننده بریتانیایی در سال میلادی ۲۰۱۷ پخش شود. او در عین حال از انتشار قریب‌الوقوع آلبومی همراه «ناتی بویز» در سال آینده نیز خبر داده بود. جرج مایکل خواننده مشهور موسیقی پاپ بود که شهرت او، سال‌ها پیش، از مرزهای بریتانیا گذشت. ترانه‌هایی مانند «لست کریسمس»، «فیث»، «کرلس ویسپر» یا «کلاب تروپیکانا»، از جمله ترانه‌هایی هستند که آوازه جهانی فراوانی دارند. طی سال ۲۰۱۶ شماری از مشهورترین نوازندگان و خوانندگان جهان درگذشتند؛ از جمله دیوید بووی، پرینس یا لئونارد کوهن.    
یک ایرانی در گروه آرکایو خواننده اتریشی برنده مسابقه یوروویژن شد جازخوانی فارسی به سبک رعنا فرحان گنجشک کوچولو تیلر سویفت کمپانی اپل را مجبور به تغییر رویه نمود

پر بازدیدترین ها

هنرهای تجسمی

عکس های زروان روح بخشان – عصر جمعه: مکعب سفید

نمایشگاه مکعب سفید، کاری از زروان روح بخشان است که در زیر، با قلم خویش به توضیح مجموعه عکس ها و حضور در نمایشگاه می پردازد.

گناه‌کار کسی است که وسوسه می‌کند!

دومین نمایشگاه نقاشی انفرادی ندا هادی زاده، با عنوان گناه از آن ماست، از جمعه 25 شهریور تا چهارشنبه 30 شهریور در گالری محسن برپا می شود.
نقاشی های واقعی امیر آقایی در گالری سیحون فخرالدینی: چکناواریان هر آنچه که می‌شنود را نقاشی می‌کند/ مردی که در هنر حل شد باغ جادوی گیزلا و یاسمین سینایی برگزاری سمپوزیوم مجسمه سازی برای زنان مفاخر ایران

ادبیات

راوی زندگی مادران جنگ و چرنوبیل برنده جایزه نوبل ادبیات سال شد

سوتلانا الکسیویچ برنده نوبل ادبیات سال 2015 زاده بلاروس است و به خاطر داستان‌های عاطفی و پر احساسش در مورد فاجعه چرنوبیل و جنگ جهانی دوم، که از زبان شاهدان این حوادث حکایت می‌شوند، شهرت جهانی پیدا کرده است. او در آثارش در عین حال تأثیر سیستم سیاسی اتحاد شوروی بر روح انسان‌ها و زندگی فردی شهروندان را موشکافی کرده و پس از چند دهه که از سقوط اتحاد شوروی می‌گذرد، هنوز هم نحوه زدودن این تأثیرات از زندگی مردم منطقه را بررسی می‌کند. خانم الکسیویچ ۶۷ ساله است و آثار او به زبان‌های مختلف ترجمه شده و قبل از جایزه نوبل جوایز بین‌المللی دیگری دریافت کرده است. اما آثار او که به زبان روسی نوشته شده‌اند، در کشور زادگاهش یعنی بلاروس، که مدت‌هاست الکساندر لوکاشنکو رئیس‌جمهور مستبد بر آن حکومت می‌کند، تاکنون چاپ نشده‌اند. خانم الکسیویچ شرایط حاکم بر کشورش را «سانسوری عمیق و خزنده» توصیف کرده است. سوتلانا الکسیویچ در سال‌های دهه هفتاد میلادی زمانی که خبرنگار يک روزنامه محلی بود، خاطرات زنان سرباز جنگ جهانی دوم را از زبان خود آنها ضبط کرد. نتیجه گفتگو با این شاهدان عینی کتابی است با عنوان «چهره غیرزنانه جنگ» که به خاطر تمرکزش روی تراژدی‌های شخصی و نه حزب کمونیست مدت‌ها چاپ آن ممنوع بود. این کتاب بالاخره در سال ۱۹۸۵ و در چهارچوب اصلاحات پروسترویکا اجازه انتشار یافت. خانم الکسیویچ بعدها همان روش را، یعنی شهادت‌های شخص اول برای مستند کردن مصائب مادرانی که فرزندان خود را در جنگ افغانستان از دست دادند، در کتاب بعدی خود با عنوان «پسران زنیکی» به کار گرفت. او در سال ۱۹۹۸ کتاب بعدی خود با عنوان «صداهای چرنوبیل» را منتشر کرد که مجموعه‌ای است از شهادت افرادی که برای پاکسازی این تأسیسات هسته‌ای پس از فاجعه سال ۱۹۸۶ کار می‌کردند. تازه‌ترین کتاب او با عنوان «زمان دست دوم» یک اثر غیرداستانی است که میراث ذهنیت دوران شوروی را بیست سال پس از سقوط آن سیستم بررسی می‌کند. از زمان روی کار آمدن الکساندر لوکاشنکو در سال ۱۹۹۴ آثار سوتلانا الکسیویچ در بلاروس اجازه انتشار پیدا نکرده‌اند و او بخش اعظم این سال‌ها را در ایتالیا، آلمان، فرانسه و سوئد زندگی کرده است. او به زبان صریحی از اداره امور اقتصادی بلاروس به شیوه دوران شوروی و اجرای مجازات مرگ در بلاروس انتقاد کرده است. او در مورد اوکراین از تظاهرکنندگان مخالف حکومت یانوکوویچ در سال ۲۰۱۴ دفاع کرد که خواستار قطع پیوندهای اوکراین با گذشته شوروی این کشور هستند. در مورد روسیه او پرزیدنت پوتین را شدیداً مورد انتقاد قرار داده و می‌گوید حکومت او این کشور را به عقب رانده است. او در عین حال با نوشتن آثار خود به زبان روسی، روشنفکران و نخبگان فرهنگی بلاروس را که برای احیای فرهنگ و زبان اصیل این کشور تلاش می‌کنند، آزرده است. او در یکی از مصاحبه‌هایش گفته که خود را بخشی از فرهنگ بزرگ روس می‌داند، زبان بلاروسی روستایی و برای ادبیات بسیار نابالغ است. سوتلانا الکسیویچ از قدرت‌گیری محافظه‌کاری اجتماعی و فرهنگی و به خصوص احاطه کلیسای ارتدکس بر جامعه روسیه نیز انتقاد کرده است. او در یکی از مصاحبه‌های خود گفته است: «حجابی که در مورد "هویت ملی" درست کرده‌اند و به زبانی دیگر تلاش برای تبدیل کردن روسیه به یک ایران ارتدکس حرکتی واپس‌گراست». خانم الکسیویچ در سال ۲۰۱۳ جایزه صلح نمایشگاه کتاب فرانکفورت را دريافت کرد.

گل صحرا، زندگی مشهورترین مدل سیاهپوست

همه آنچه بسیاری ازما از دنیای مد می دانیم بسیار اندك است. سالن های دراز و دخترانی با چهره های بی حالت و آرایش های عجیب و غریب كه روی صحنه رژه می روند.هفته مد میلان، هفته مد نیویورك، هفته مد پاریس.
کورت ونه گات و پیانوی خودنوازش! خوشا پر کشیدن، خوشا رهایی معجون خوشمزه یک بازیگر پوران فرخزاد درگذشت جلسات حافظ شناسی در فرهنگسرای ملل