قصه ورود زنان به ورزشگاه هاي ايران داستان امروز و ديروز نيست.سالهاست كه اين ماجرا شروع شده است و هر از چند گاهي توجه ها را به خود جلب مي كند. اما هفته گذشته پس چند سال سكوت دوباره ماجراي ورود زنان به استاديوم ها كليد خورد.

مسابقه دوستانه سپاهان و فجر سپاسی که عصر جمعه گذشته در مجتمع فرهنگی – تفریحی فردوس اصفهان برگزار شد، علاوه بر تمام جذابیت های فوتبالی، یک حاشیه مهم و پراهمیت داشت و آن حضور پرشمار بانوان و خانواده های اصفهانی در میان تماشاگران این مسابقه بود.

به گزارش پارس توریسم، بر اساس اخبار روزنامه ها، این مسابقه با حضور سه هزار تماشاگر برگزار شد که این آمار برای یک بازی دوستانه بسیار خوب است. فضای تماشاگران با حضور خانواده های اصفهانی که از سوی مسوولان مجتمع فردوس اجازه دیدن مسابقه را از نزدیک دریافت کرده بودند، شکل خاصی به خود گرفت و لیدرهای متعصب اصفهانی که اغلب جملات و ادبیاتی خاص برای حمایت و تشویق تیمشان دارند، با دیدن خانواده هایی که برای تماشای این مسابقه، خود را به ورزشگاه رسانده بودند، جملات حمایتی از سپاهان را تغییر دادند و محیطی کاملا خانوادگی و آرام ایجاد کردند.

جو آرام ورزشگاه و اقدام تماشاگران اصفهانی موجب تعجب خبرنگاران و مسوولان مجتمع فردوس شده بود و مسوولان، حضور بانوان در این مسابقه را مثبت ارزیابی کردند.

اين واقعه اتفاق ميموني است از آن جهت كه خط بطلاني بر آنچه منتقدان مي گويند مي كشد.از سالها گذشته منتقدان علت ممانعت ورود زنان به استاديوم ها را فضاي نامناسب حاكم بر ورزشگاه اعلام مي كردند. اين در حالي است كه بسياري نظر مخالف اينان را داشتند و مي گفتند حضور زنان و خانواده ها باعث بهبود فضاي استاديوم ها مي شود.

حضور زنان ایرانی در استاديوم ها در سالهای بعد از انقلاب ۵۷ و در راستای سیاست‌های جمهوری اسلامی مبنی بر جداسازی زن و مرد و دیدگاههای مراجع تقلید در این باره محدود شد. هر چند كه پيش از انقلاب نيز حضور زنان در ورزشگاهها چندان پر رنگ نبود و تعداد تماشاچيان زن به عدد سه رقمي در هر بازي نمي رسيد.اما اين يك انتخاب خود خواسته زنان بود.

تب ديدن فوتبال ميان دختران و زنان جوان برمي گردد به همين چند سال پيش. در سالهای دهه هفتاد و هشتاد این موضوع با درخواست زنان برای دیدن بازیهای ورزشی خصوصا فوتبال (که محبوبترین ورزش در ایران است) جدی تر شد و فشار کنفدراسیونهای ورزشی آسیایی و جهانی برای پایان دادن به این ممنوعیت ابعاد تازه تری به این موضوع داد. هم اکنون کنفدراسیون فوتبال آسیا به فدراسیون فوتبال ایران در این زمینه اولتیماتم داده‌است. ممنوعیت تماشای بازی در ورزشگاه‌ها برای زنان تبعیض جنسی شمرده می‌شود.

بايد قبول كرد در ايران قانون هاي نانوشته اي وجود دارد كه ضمانت اجرايي آنان از نوشته ها بيشتر است.

 

تجربه تاريخي يك حضور

تابوي حضور زنان در استاديوم پيش از اين شكسته شده است و زنان طعم ديدن فوتبال در ميدان ورزشي را چشيده اند.

نخستین حضور زنان در ورزشگاه‌های ایران به بازی ایران و بحرین در مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ بازمی‌گردد. در این بازی که ایران به جام جهانی صعود کرد، علاوه بر زنان، سیدمحمد خاتمی رئیس جمهور وقت ایران نیز از تماشاگران ویژه بود. فیلم آفساید، که درباره دخترانی است که برای ورود به ورزشگاه آزادی تلاش می‌کنند نیز در طول همین بازی فیلمبرداری شده‌است.

هرچند پيش از آن هم گزارش هايي مبنی بر حضور غیر مجاز دختران با لباس پسرانه در ورزشگاه‌ها منتشر شده‌است.

همچنين خبرنگاران زن ورزشي براي تهيه گزارش وارد ورزشگاه شده بودند و به نظر مي رسيد تلاش ها در حال ثمر بخشيدن است كه ورق برگشت.

در آغاز سال ۱۳۸۵ محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور ایران با ارسال نامه‌ای به رییس سازمان تربیت بدنی خواستار فراهم کردن امکانات حضور زنان در ورزشگاه‌ها شد. این نامه با اظهارنظرهای متفاوتی در میان مسئولین کشور، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و خبرگزاری‌های خارجی همراه شد و با مخالفت صریح برخي مراجع وگروهی از روحانیون در شهر قم نتوانست آن را به اجرا بگذارد و از تصمیم خود صرف نظر کرد. احمد خاتمی خطیب محافظه‌کار نماز جمعه تهران مهم‌ترین عامل مخالفت روحانیون با حضور زنان در ورزشگاه‌ها را اهمیت رعایت حجاب و عفاف دانست و گفت نمی‌توان تضمینی بر رعایت آن در صورت حضور زنان در ورزشگاه‌ها برای تماشای مسابقات ورزشی داد.

پس از آن بود كه مراجع حكم شرعي در اين باره دادند و به كل پرونده را بستند.

هر چند كه فوتبال ايران از اين تصميم متضرر هم شده است .چرا كه شرايط ميزباني هاي بازي هاي بين المللي را در همه رشته ها از دست داده است.

در هر حال اكنون ماجراي ورود زنان به ورزشگاه جزو مطالبات زنان قرار گرفته است .

در سال‌های اخیر فعالان حقوق زنان خواستار آزاد شدن حضور زنان برای تماشای مسابقات ورزشی مردان شده‌اند. کمپین هاي نيز در اين زمينه فعال هستند مانند:كمپين«دفاع از حق ورود زنان به ورزشگاه‌ها» با شعار «حق زن، نیمی از آزادی» وکمپین «روسری سفیدها» اشاره کرد.