1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

زمانی نه چندان دور در همین كشور ایران دختر باید با لباس سفید به خانه بخت می رفت و با كفن از خانه شوهرش بیرون می آمد، اما مدتهاست كه دیگر این قانون عرفی شكسته شده است. طلاق واژه ای شده است كه راحت به زبان می آید. كلمه ای كه اگر روزی بر زبان كسی می آمد از خانواده طرد می شد.

 

آمارها نشان می دهد كه میزان طلاق افزایش نگران كننده ای پیدا كرده است. طبق آخرین گزارش ها در پایتخت ایران به طور متوسط از هر كمتر از سه ازدواج یك طلاق صورت می گیرد. در بهار امسال تعداد ازدواج هایی كه در تهران انجام شده است 14 هزار و 84 مورد بوده است ولی در مقابل چهار هزار و 711 طلاق ثبت شده است. بر اساس همین آمارها زوج هایی كه تقریبا هم سن هستند و از ازدواج شان پنج سال نمی گذرد بیش از دیگر خانواده ها تصمیم گرفته اند به زندگی مشترك خود خاتمه بدهند. 70 درصد طلاق های تهران مربوط به شمال شهر بوده است و در كل آمار تهران نسبت به مدت مشابه خود در سال گذشته پنج درصد افزایش داشته است.

اما این خیال باطل است كه طلاق فقط مربوط به پایتخت یا كلان شهرهاست. آنچه این روزها كارشناسان را نگران كرده است، افزایش طلاق در جوامع روستایی و شهرهای كوچك و حتی مذهبی است. سال گذشته بیشترین افزایش طلاق مربوط به استان قم بوده است و پس از آن استان كهكیلویه و بویر احمد بیشترین افزایش درصد را داشته است.

طلاق در فرآیند زمان

افزایش طلاق مربوط به امروز و امسال نیست. هستند مادر بزرگ و پدر بزرگ هایی كه زندگی خود را با جدایی از هم ادامه داده اند. اما باید قبول كرد طلاق مولود زندگی مدرن است.

نگاه به آمارهای گذشته و مقایسه كوتاه آمارها خالی از لطف نیست. به گذشته های دور نمی رویم صفحات روزنامه های سالهای 70 و 71 ایران نشان می دهد آمار طلاق در آن دوره حدود هشت درصد بوده است. آماری كه از سال 72 تا 75 سیر صعودی را داشته منتها با شیبی آرام.

پس از آن، پنج سال یعنی در سالهای 75 تا 79 این روند ثابت می ماند. آمار طلاق در سالهای اول دهه هشتاد دوباره رو به رشد می رود تا آنجا كه به 4/9 درصد می رسد .

شتاب آن از سال 84 به بعد شدت می گیرد تا این كه در سال 1386 به 12 درصد می رسد.

روند رو به رشد آمارهای طلاق به حدی می رسد كه طلاق در سال 1389 حدود 8/8 درصد بیشتر از سال گذشته اش بوده است، یعنی رقمی معادل 124 هزار و 741 نفر.

چند ماه است كه دهه 90 آغاز شده است و فقط در سه ماهه اول امسال چهار هزار و 711 طلاق ثبت شده است.

این روزها اگر از دوستی فقط چند ماه بی خبر باشیم بعد ازتجدید دیدار باید با احتیاط سراغ همسرش را گرفت. این تجربه را شاید بسیاری داشته اند كه رفیقی را بعد از چند وقت دیده اند و بعد از احوال پرسی معمول طرف با صدایی آرام می گوید ما مدتی است از هم جدا شده ایم.

طلاق گاهی تنها راه است

افزایش طلاق در كشور مربوط به فرآیند یك سال یا دو ساله نیست. آنچه در یك دهه بر مردم جامعه گذشته است این آمار را رقم می زند هرچند گاهی عواملی در جامعه باعث می شود این روند رشد سریع تری داشته باشد.

به آماری كه در بالا آمد نگاهی دوباره داشته باشید، ما در سالهایی كه نظام سیاسی در ایران تغییر كرده است آمار ثابتی داریم درست زمانی كه كارشناسان معتقد بودند میزان امید به زندگی در میان ایرانیان افزایش پیدا كرده و تورم و گرانی تا حدودی مهار شده است. كارشناسان معتقدند بی شك مسایل اقتصادی تاثیر مستقیمی بر روند رو به رشد آمار طلاق در ایران دارد. فقدان امنیت شغلی و اقتصادی و مشكلات حوزه اشتغال از عوامل مهم این افزایش است.هرچند برخی از طلاق ها هم ناشی از تحولات اجتماعی صورت می گیرد. با این وجود هنوز تورم و بیكاری و نداشتن مسكن عوامل مهم بر طلاق به شمار می روند.

با همه نگرانی ها بسیاری از جامعه شناسان وجود طلاق را یكی از نشانه های سلامت جوامع می دانند و معتقدند طلاق گاهی تنها راه است برای ادامه زندگی عادی. هنوز هم هستند خانواده هایی كه از طلاق دوری می كنند اما سالها با خشم و نفرت كنار هم زندگی می كنند و فرزندان شان را در این فضای مسموم بزرگ می كنند. این خود باعث بروز مشكلات دیگری در جامعه می شود، فقط كافی است نگاهی به آمار جرم و جنایت و سابقه خانوادگی مجرمان انداخت.

دیدگاه‌ها  

+3 # sina 1390-07-24 12:51
من ترجیح میدم بچم فرزند طلاق باشه تا اینکه نفرت رو با چشم خودش ببینه و بعد بره اسید تو صورت دختران این کشور بپاشه
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
+1 # s.namazi 1390-07-24 13:09
چه مطلب خوبی بود. آمارش تکان دهنده بود. خوبه شما مخفی کاری نمی کنید!!!
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
+1 # شیوا 1390-07-24 14:13
سلام من برگشتم. منم با آقا سینا هم عقیدم. طلاق یه جاهایی از بزهکاری فرزندان جلوگیری می کنه.
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
+1 # keyvan 1390-07-24 15:17
ای بابا تازه فکر نکنم این آمار آماره واقعی باشه .. چون آمار حقیقی خطرناک تر از بیانشه. بازم ممنون از اینکه یه آمار رو گفتید.
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # ti ti 1390-07-24 15:38
kash ghabl az ezdevaj dorost fekr konan ta kar be injaha narese va ye seri bache ba kambod bozorg nashan
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
+1 # شوکا 1390-07-24 16:05
آخه اول ازدواج همه داغن.. کی به این حرفا فکر می کنه؟؟
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
+2 # shabnam 1390-07-24 16:43
یه زن و شوهرهایی هستن که ۲۰-۳۰ ساله دارن با هم زندگی می کنن،اونوقت تنها نقطه مشترکشون داشتن دوتا بچه اس.
این به نظرتون خوبه؟
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
+1 # رامین 1390-07-25 14:23
یه وقتایی طلاق باعث خوشبختی بچه ها میشه. محیط مسموم یک خانواده بهتره که از هم بپاشه تا بچه ها رو هم مسموم کنه
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # soha 1390-07-25 15:03
سلام
بعضی وقتا آدم مجبور به این منفور ترین حلالها می شود ولی کلا خوب نیست
مثل یه خاکستر سرد روی زندگی آدم میشینه که هیچ وقت پاک نمیشه و همیشه مثل یه کابوس وحشتناک با آدمه
انشاله واسه هیچ کسی نباشه
خیلی بدو نکبته
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # A R F 1390-07-25 23:23
اگه ما انتخاب خوبی داشته باشیم و توی زندگیمون یه کمی عشق محبت و از همه مهم تر صبر خرج کنیم البته دو طرفه باشه اون وقت موقه ای که دختر با لباس سفید به خانه بخت رفت با كفن از خانه شوهرش بیرون میاد البته با علاقه خودش نه به زور (قدیمی ها)
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # mehdi 1390-07-26 13:07
هدف" تو زندگی خیلی مهمه اینکه دو طرف بفهمند چی میخوان.
و ایمان بین دو طرف قوی و درک متقابل باشه
اوون وقت
چیزی بنام طلاق معنی نداره..
ولی متاسفانه حرمت ها و محدیدیت ها که پایمال میشه همچی آسون میشه . همونطور که اول طلاق بعدشم هزاران فساده دیگه.....
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # هدهد 1390-07-26 16:05
همنشین تو از تو به باید تاترا عقل ودین بیافزاید
بعضی وقتهاطلاق بهترین راه حل ممکنه.خداروشکر که این راه حل وجود دارد.
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # sumy 1390-07-26 16:40
بعضی وقتها طلاق بهترین راه حله
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
+1 # sana 1390-07-26 20:36
به نظر من زندگی دو نفر به اجبار غیرممکنه. کی یا کجای دین ما گفته شده که دونفر وقتی به بن بست زندگی مشترک میرسنن باید به اجبار با هم زندگی کنن؟ فرزندانی که در این محیط نفرت انگیز بزرگ میشن قطعا روحیه سالمی نخواهند داشت... نظراتی خوندم که گفته بودن طلاق منجر به فساد میشه ...نمیدونم آقا بوده یا خانم که این نظرو داشته ولی در هر حال من و تو هستیم که جامعه رو میسازیم اگه افکارت رو درست کنی مسلما جامعه درست میشه به خودت یا انسانها فقط به چشم یه نیاز جسمی نگاه نکن
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
+1 # lili 1390-08-09 11:17
titi jan azizam malome mojaradi va az khoda mikham hamsare khobi behet bede vali fekr kardan be chi baziha khob film bazi mikonan va vaghti to zendegi miyoftan aslan uni nistan ke to fekr mikardi.
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
+2 # غم 1390-08-29 16:54
الان طلاق عاطفی بیشتر از طلاق محضری.خیانت از کجا می آد؟ چقدر خوبه آدم قضاوت نکنه ، آدما خودشون صلاح خودشون می دونن.
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
+3 # مریم 1391-02-16 23:04
به نظر من یک زن نجیب مرد خیانت کار خودش رو هرگز نمی بخشه...چون خیانت رو اگر بخشیدی دوباره و دوباره تکرار خواهد شد.و زنانی که خیانت رو نادیده می گیرند از هر فاحشه ای فاحشه تر هستند...چون غرور و حیثیت و صلابت زن رو زیر سوال می برند...همین زنها هستند که باعث می شند مردها به راحتی خیانت کنند بدون ترس از دست دادن زندگیشون. و زنانی که به هم یاد می دهند اگر همسرت خیانت کرد بیشتر محبت کن اینها احمق ترین و حقیرترین موجودات دنیا هستند
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # رویا 1391-02-16 23:55
مریم جون با شدتی که شما خانم های رو خطاب می کنید موافق نیستم. ولی واقعا اگه زنی براش مهمه که همسرش خیانت نکنه با اولینموردی که چنین چیزی رو ازش دید باید تکلیف خودشومعلوم کنه. چون اولین خیانت آخرینش نیست و مردا اصلا حاضر نیستن هوس بازیاشونو بخاطر یه زن متوقف کنن. متاسفانه تو جامعه کثیف و مردسالار ما مردا منعی ندارن در این مورد.
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
+2 # یحیی 1391-02-16 23:21
مریم جان شما برای هر مردی یک کابوس هستی)) من با تو همنظرم راستشو بخای ولی این زنانی که تصمیم میگیرن بسوزن و بسازن خیلیهاشون چاره دیگیه ای ندارن شما فکر مشکلات اقتصادی رو بکن که اینا باید روبرو شن در صورت طلاق یا فکر اینو مه کجا برن؟ آینده بچهاشون چی میشه؟ آینده خودشون؟؟ جامعه مریض ما به یه زن مطلقه چطور نگاه میکنه و به یه مردی که 4 بار ازدواج میکنه؟؟؟
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی جدید تصویر امنیتی

دلنوشته ها

عشق همه چیز است

حرفام واسه همه زن ها نيست  واسه همه اونايي ه كه عشقي ندارن ديگه ... دلگرمي ندارن ... حتي وقتي بزرگترين شكست احساسي رو تجربه ميكنن ميرن به لوكس ترين رستوران ها ... گرون ترين كرم هاي صورتو ميخرن ... حتي اگه ته جيبشون چيزي نمونه ... شايد به خاطر اينكه به خود نامطمئن ديوانه شون ثابت كنن هنوز زيبااان... كه ميتونن .. البته اين كار  احساسي كه اون لحظه به دنيا و آدمهاش دارن رو كم نميكنه يادمه گرونترين چيزي رو كه تو عمرم خريدم روزي بود كه بدترين شكستو خورده بودم ... نسبت به جيبم خيلي گنده بود يه تفريح لوكس بودولي اينكارو كردمو در ناراحتترين لحظاتم موهامو كوتاه كردم ، قرمزترين لاكمو به ناخن هام زدم.من اون روز موهامو آلبالويي رنگ كردم ... شايد يه بلوغ فكري يه تحول بود ... شاد نبودم ولي مثل يه ملكه دنبال با ارزش ترين ها بودم كه به خودم بگم تو ارزش داري البته كه اون نفهميد ولي تو هنوز يك زن بسيار جذابي شايد تو ضمير ناخوداگاه همه زن ها ليدي اين رد اي وجود داره كه هنوز روبه روي ميدان منتظر رسيدن عشقشههمه  اون چيزي كه يك زن از دنيا ميخواد باور كنين فقط عشقه .....

رویاهایت را فراموش كن

آدمیزاد اگر بداند از زندگی چه می خواهد خوشبخت تر است. من آدم واقع گرایی هستم. سعی می کنم روزگار را آن طور که هست ببینم و خودم را برای ساختن زندگی سال هاست آماده کرده ام.
به دختران مجرد اینها را نگوئید ساعت بی عقربه آیا بچه‌ها باید مدیون پدر و مادر باشند؟ صد سال تنهایی من این خانه جادو می كند

انتخاب سردبیر

اقتصاد زنانه

وضعیت زنان کارگر جنسی در ایران

روز گذشته نشست «کار جنسی زنان، مواجهه با مسئله در ایران»، در انجمن جامعه‌شناسی ایران، با حضور دانشجویان و کارشناسان برگزار شد.   به گزارش شرق در این نشست دکتر بخارایی با طرح این مسئله که عوامل روی‌آوردن به تن‌فروشی مشترک است، بیان کرد: «عواملی مثل فقر، اعتیاد زن یا شوهر، ازدواج اجباری و تنوع‌طلبی مردان و در مواردی بالا‌‌بودن عرضه تن‌فروشی و کم‌بودن موقعیت ازدواج می‌تواند از عوامل روسپیگری باشد. مطابق آمار، ٤٠ درصد مردان متأهل مشتری این قشر محسوب می‌شوند و مطابق گزارش بهزیستی، سن دختران تن‌فروش به ١٦ سال رسیده و سن فرار از منزل دختران به ٩ سال کاهش پیدا کرده است و باید در نظر داشت که فرار نیز می‌تواند از عوامل تن‌فروشی محسوب شود». وی افزود: «در ایران مطابق آمار ثبت‌شده، چند هزار زن خودفروش وجود دارد و از میان آنها ١٢درصد را زنان متأهل تشکیل می‌دهند. البته باید در نظر داشت این تنها بخشی از آمار است که ما به آن دسترسی داریم چراکه روسپیگری در کشور عملی مجرمانه است». در ادامه این گفت‌وگو، دکتر مدنی افزود: «درحال‌حاضر مسئولان کمی وجود دارند که این پدیده را در کشور انکار کنند، اما زمانی ما تلاش می‌کردیم که بگوییم پنهان‌کردن این آسیب مشکلی را حل نخواهد کرد. از طرفی نکته‌ای که بسیار حائزاهمیت است این است که مشکلات اجتماعی در کشور، چه تن‌فروشی و چه اعتیاد، ریشه‌های ساختاری دارند و برای همین، راه درمان و حل مسئله‌ای مثل اعتیاد را به‌سختی می‌شود پیدا کرد یا درمورد پدیده روسپیگری نمی‌شود راه‌حل درستی پیدا کرد چون سیاست‌های کلان و نادرست اقتصادی- اجتماعی، ما را به سمتی برده که پیداکردن راه‌حل سخت شود».   وی افزود: «از سال ٨٤ تا ٩٢ به‌طورکلی مسائل اجتماعی در کشور نادیده گرفته می‌شد، اما متأسفانه باید بگوییم درحال‌حاضر نیز رویکرد دولت‌ها با آسیب‌های اجتماعی آشتی‌جویانه نیست و مسائل اقتصادی نیز از دیدگاه‌های کلاسیک پیروی می‌کنند تا به حل رشد اقتصادی برسند و این در حالی است که مسئولیت اقتصادی در حوزه معیشت مردم وخیم است. به همین دلایل مجموعه روند موجود نمی‌تواند حل‌کننده مسائل اجتماعی در کشور باشد، مگر اینکه دولت توجهی جدی به مسائل و امور اجتماعی هم‌شأن با مسائل اقتصادی داشته باشد». در ادامه این نشست، دکتر مدنی در پاسخ به دکتر بخارایی در رابطه با کشف باندهای تن‌فروشی در کشور افزود: «تخمین زنان تن‌فروش دشوار است. کلا نمی‌شود حتی از یک زن تن‌فروش مصاحبه دقیق علمی به عمل آورد.    در ادامه این نشست، دکتر اسدبیگی، رئیس اورژانس اجتماعی بهزیستی، با اشاره به کار جنسی و روسپیگری در ایران گفت: «در دهه ٨٠، در دفتر امور آسیب‌دیدگان اجتماعی، آقای معتمدی، مدیرکل وقت، اعلام کرده بود ٣٠٠ هزار زن روسپی داریم، در جلسه دیگری به علت فشارهای موجود این آمار اعلام‌شده به ٣٠ هزار رسید و سپس رئیس سازمان بهزیستی این آمار را به سه‌هزار نفر رساند. این در حالی است که سه‌هزار نفر اعلام‌شده از سوی رئیس سازمان بهزیستی، سه‌هزار نفر زن پذیرفته‌شده در مراکز بودند».   وی افزود: «درباره آمارهای روسپیگری در کشور اختلافات زیادی وجود دارد. مثل آمار اعتیاد که در ابتدا یک‌میلیون‌و٣٢٥‌هزار نفر اعلام شد و یک ماه بعد آمار اعلامی به بالای دومیلیون نفر رسید. به گفته خانم دکتر مینو محرز، ما ٥٠ هزار زن خیابانی داریم که از هر ١٤ نفر آنها، دو نفر مبتلا به اچ.آی.وی هستند. کار جنسی و کارگر جنسی موضوع مهمی است که شاید برای پرداختن دقیق‌تر و علمی‌تر باید از طرح مسئله آن قبح‌زدایی شود. البته نام کارگر جنسی به زنان روسپی در کشورهایی اطلاق می‌شود که روسپیگری را قانونی می‌دانند».

آیا زنان خانه دار بیمه میشوند؟

اگر همان روزها متولد شده بود، حالا دیگر نوزادی و کودکی را پشت سر گذاشته بود و این روزها، در یازدهمین سال تولدش، در آستانه بلوغ قرار داشت ولی هنوز اتاق​های مجلس یا فاصله میان مجلس و دولت را طی می کند تا شاید اجازه تولد او صادر شود. طرحی برای بیمه شدن زنان خانه​دار، 13 سال پیش در هیئت دولت مطرح و مرکز اموز زنان و خانواده ریاست جمهوری مسئول تهیه و تدوین طرح بیمه زنان خانه دار شد. در سال 81 این طرح را به دولت ارائه دادند و حالا 10 سال است به دلایل مختلف به مرحله عملی شدن نزدیک می​شود ولی این رویا تحقق پیدا نمی کند. ازنخستین روزهای ارائه این طرح به دولت نقایص زیادی در آن دیده شده و رفع این مشکلات تا امروز زمان برده است. مهم​ترین مسئله این است که منبع تامین هزینه این طرح حمایتی کجاست؟ براساس طرح اولیه که در سال 81 ارائه شد، خانه داربودن، شغل محسوب می​شود ولی شغلی که درآمدی ندارد، امکان پرداخت حق بیمه را نخواهد داشت و این مسئولیت باید به شخص یا ارگان دیگری واگذار شود. در طرح اولیه سازمان بهزیستی متولی اجرای آن بود، مقرر شد صندوقی با بودجه دولتی برای این طرح حمایتی در نظر گرفته شود و با زنان خانه دار مانند صاحبان مشاغل آزاد برخورد شود. بخشی از هزینه بیمه توسط خودشان پرداخت شود و بقیه هزینه توسط صندوق حمایتی دولت تامین شود. این طرح در سال 82 توسط سازمان بهزیستی اجرا شد اما اجرایی نیمه کاره و پایان تلخی در انتظار او بود و به دلیل عدم تامین بودجه لازم متوقف ماند. چند صباحی بعد، طرح دیگری جهت تامین بودجه طرح بیمه زنان خانه​دار از سوی مرکز اموز زنان به دولت پیشنهاد شد. این بار شوهران مسئول تامین هزینه بیمه همسران خود شناخته شده بودند. براساس این طرح هر مردی هنگام ادواج باید همسر خود را بیمه و حق بیمه او را ماهانه پرداخت می​کرد. بیمه هم می​شد یکی از قوانین ازدواج که با 600 تا 800 هزار ازدواجی که سالانه در کشور ما روی می دهد، زنان بسیاری را تحت پوشش می​گرفت اما همه چیز به همین سادگی نبود و از نظر کارشناسان این طرح عواقب اجتماعی و خانوادگی بسیاری داشت  و به زبان ساده بهانه اختلاف در درون خانواده​ها می​شد. یکی از پیش بینی​های کارشناسان این بود که آمار ازدواج دختران بیکار و فاقد شغل کاهش پیدا خواهد کرد. از طرف دیگر هدف طرح تامین نخواهد شد چون این هزینه به هر حال از جیب خانواده پرداخت خواهد شد و یک طرح حمایتی محسوب نمی​شود. در همان روزها دکتر مظفر کریمی، مدیرکل بیمه‌های اجتماعی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی که یکی از متولیان پیگیری این طرح بود، گفت :« این نوع بیمه برای زنان خانه دار مفید نیست و سبب بروز اختلاف در خانواده ها می شود به همین دلیل در برابر اجرای آن مقاومت می کنیم اما اگر راهی برای حل این مشکل پیدا کنیم حتما برای اجرای طرح بیمه زنان خانه دار و پرداخت مبلغ حق بیمه اقدام خواهیم کرد». بعد از شکست دومین ایده برای بیمه کردن زنان خانه دار، متولیان امور زنان پای اهالی مجلس را وسط کشیدند. آخرین پیشنهاد، تاسیس صندوق بازنشستگی زنان بود و براساس آن زنان خانه دار در گروه بیمه بازنشستگی محسوب می شدند. این لایحه گویا تقدیم مجلس شده و در فراکسیون زنان مورد بررسی قرار گرفته و حالا پشت درهای مجلس منتظر ورود به صحن علنی است. آخرین اظهار نظر دولتی ها هم در موردبیمه زنان خانه دار همین چند روز پیش اتفاق افتاد؛ مریم مجتهدزاده رئیس مرکز امور زنان و خانواده ریاست جمهوری با بیان این که خانه داری ارزش افزوده زیادی دارد گفت: طبق تحقیقات هر خانم خانه دار 600 هزار تومان ارزش افزوده تولید می کند؛ در نتیجه مرکز امور زنان و خانواده ریاست جمهوری به عنوان متولی امور زنان باید در جهت احقاق حقوق این قشر فعالیت کند. به گفته او لایحه بیمه زنان خانه دار در مرحله نهایی است.
طلا؛ زیور یا سرمایه کار در خانه، فروش در اینستاگرام 5 را ه برای صرفه جویی در مصرف بنزین اولین تولد کافه ویسپو توصیه هایی برای تنظیم خرج خانه (قسمت اول)

مطالب تصادفی

گزارش روز

تاریخچه موسسه خیریه بهنام دهش پور

مؤسسه خیریه كمك به بیماران نیازمند مبتلا به سرطان كه با نام «موسسه خیریه بهنام دهش ‏پور» معروف می‌باشد، درحقیقت نام جوان هموطن قهرمانی را بر پیشانی دارد كه در آغاز هفدهمین بهار زندگیش مبتلا به بیماری سرطان شد و سه سال پنجه در پنجه این بیماری افكند و متأسفانه علیرغم معالجات مختلف در داخل و خارج از كشور در ٢١ سالگی عمر كوتاهش به پایان رسید. زمانی كه دوران درمان را در بیمارستان شهداء تجریش می گذراند، به شدت تحت تاثیر وضع ناگوار بیماران بخش ناتمام آنكولوژی (سرطان شناسی) قرار گرفت. او با وجود بیماری سخت، با روحیه و پشتكاری بی نظیر، تكمیل كارهای نیمه تمام بخش را وجه همت خود قرار داده و اولین بازار خیریه را به همین منظور در سال ١٣٧٤ برگزار نمود و همچنین با جمع‏ آوری كمك‏های مردمی در قالب شركت در فعالیت‏های خیرخواهانه و همایش‏های هنری و تقدیم آن به بیماران مبتلا به سرطان بیمارستان شهداء تجریش در نهایت صداقت، حركتی عظیم را بنیان نهاد. شمع زندگی كوتاهش در خانه با فروش شمع‏های تزئینی به نفع بیماران مبتلا به سرطان خاموش شد، اما نوری را در دل اطرافیان برجای گذاشت، تا گروهی به‏ صورت خودجوش راه او را ادامه دهند، و اینك خیریه بهنام دهش‏ پور به عنوان مركز یاری رسانی به مصیبت دیدگان این بیماری افتخار می كند. بخش سرطان بیمارستان شهداء تجریش، در سال ١٣٧٠ زمانی كه هنوز عملیات ساختمانی آن تكمیل نشده بود، با نیت تسریع امور درمانی بیماران، كار خود را آغاز كرد. سالن انتظار این بخش كه عملیات تجهیز آن به همت بهنام آغاز گردیده بود، در پائیز ٧٤، زمانی كه دیگر او در میان ما نبود، افتتاح گردید. سرانجام در اسفندماه سال ١٣٧٦ از محل كمك‏های مردمی، سایر بخش‏ها آماده پذیرائی از بیماران گردید. روزانه، جمع كثیری از مبتلایان به این بلای ناگهانی، لباس دغدغه و تشویش خود را در محیطی همدلانه كه شما در این بخش فراهم آورده و سكه‏ های مروتی كه به شماره حساب ٠١٠٤٦٦٠٩١٢٠٠٥ بانك ملی ایران، شعبه تجریش واریز كرده‏ اید، با جامه آرامش و تسكین عوض می‌كنند و با شما خواهند گفت كه در انتهای افق آرزوهای همه آنها، تمنائی مشترك نهفته است.

زندگی زنان تحت حکومت داعش

دو زن سوری با استفاده از دوربین مخفی و به خطر انداختن زندگی‌شان از درون رقه پایتخت دولت اسلامی در شمال سوریه گزارش تازه‌ای تهیه کرده‌اند که در روزنامه اکسپرسن سوئد منتشر شده است. در این گزارش تصویری، “ام محمد” و “ام عمران” در بخش‌های مختلف شهر رفت و‌ آمد می‌کنند و گوشه‌هایی از زندگی در شهر رقه را با تمرکز بر شرایط زنان گزارش می‌دهند. در رقه، نمایش چهره زنان ممنوع است و حتی تصاویر روی کالاها در سوپرمارکت‌ها هم سانسور شده است. زنان پلیس شریعت در خیابان‌ها به دنبال زنانی می‌گردند که صورت‌شان را با برقع دو لایه نپوشانده باشند، قرض‌های ضدحاملگی و سقط جنین تنها راه جلوگیری از از سنگسار شدن زنانی است که بدون همسر باردار می‌شوند. همچنین زنان روا نیست در رقه به تنهایی از خانه بیرون بروند. این کار کاملا ممنوع است. هرکسی که از قانون پیروی نکند زندانی می‌شود و اگر خیلی بدشانس باشد به مرگ محکوم می شود؛ زنان تنها باید با همراهی یک زن دیگر یا یک مرد از خانه خارج شوند. بر اساس قوانین دولت اسلامی (داعش) زنان نباید از وسط خیابان‌ها راه بروند، نباید طوری حرکت کنند که توجه کسی را برانگیزند و بهتر است در کنار ساختمان‌ها و از گوشه‌ها عبور کنند. زنان نباید بلند حرف بزنند و نباید دست‌شان از چادر بیرون بیاید. هنگام اذان ظهر تمام مغازه‌ها باید تعطیل شوند و اگر زنی در خیابان است باید هر جایی که هست تا پایان اذان بنشیند. اگر تاکسی زنی را تنها سوار کند، هم خودش هم زن مسافر به ۳۰ ضربه شلاق محکوم می‌شوند. زنان پلیس شریعت یا حسبه، رفتار و حرکت زنان را در خیابان‌ها کنترل می‌کنند. آنها مسلح هستند و قدرت نامحدودی دارند. به گفته این زنان، ماموران زن (حسبه)، زنی را که کفش پاشنه بلند بپوشد یا لباس رنگی داشته باشد دستگیر می‌کنند اما زنان عضو داعش که از خارج به رقه آمده‌اند وضعیت بهتری دارند و سختگیری درباره لباس پوشیدن آنها هم کمتر است. همچنین زنان مامور (حسبه) خارجی، رتبه بالاتری در پلیس شریعت دارند. اغلب نیروهای داعش که از خارج آمده‌اند در مناطق مرفه شهر و در ساختمان‌های مدرن‌تر ساکن شده‌اند. این زنان می‌گویند که چیزی از زنانگی آنها باقی نمانده است. آنها در رقه شاهد صحنه‌های بسیار وحشتناکی بوده‌اند که اعدام و سلاخی انسان‌ها از جمله آنهاست. در این گزارش آنها به فواره مشهور شهر رقه اشاره می‌کنند که پیش‌تر یک جاذبه توریسیتی شهر بوده اما اکنون به یک قتلگاه تبدیل شده است. ام محمد و ام عمران می‌گوید که آنها صدها نفر را در کنار این فواره کشته‌اند و ماشین‌ها را مجبور کرده‌اند که از روی آنها رد شوند تا جایی که چیزی از آنها به جا نمانده است. ام محمد و ام عمران می‌خواهند رقه را ترک کنند، اما برای کمک به یکی از دوستان‌شان که باردار است مجبورند در رقه بمانند. دوست آنها از رابطه ای خارج از ازدواج باردار شده و نگه داشتن فرزند حاصل از این رابطه برایش ممکن نیست. اگر بچه را نگه دارد نیروهای داعش دنبال پدر بچه خواهند گشت و اگر مشخص شود که آنها ازدواج نکرده‌اند، زن را سنگسار خواهند کرد. تنها راه سقط جنین است، آن هم با داروهایی که غیرقانونی و بسیار سخت به رقه می‌رسند. سقط جنین جتما باید در خانه انجام شود چون داعش احوال همه ساکنان شهر را کنترل می‌کند. به گفته ام محمد و ام عمران، برای خروج از رقه دو راه وجود دارد: قانونی و غیرقانونی. برای اینکه کسی بتواند قانونی و با اتوبوس از رقه به دمشق برود، باید از بیمارستان و از پزشک مورد تایید داعش مجوز نیاز به خدمات درمانی در خارج از رقه بگیرد. مجوز برای بیمار و یک همراه صادر می‌شود. اغلب کسانی که از این راه موفق به خروج از رقه می‌شوند زنان و کودکان هستند. این زنان باید هنگام خروج، از زنان مامور داعش یک نقاب و برقع جدید بخرند. همچنین کسی که از رقه خارج می‌شود باید خون اهدا کند. اگر کسی قادر به اهدای خون نباشد، باید از خون کسان دیگر مایه بگذرد. جلوی بیمارستان پر از مردان بیکاری است که در ازای ۱۰۰۰ دینار خون خود را می‌فروشند. تنها در خانه است که زنان می‌توانند از لباس بلند و نقاب سیاهی که دنیا را پیش چشمان‌شان سیاه کرده خلاص شوند. آنها نه حق کار کردن دارند نه حق تحصیل. ام محمد می‌گوید: «من می‌خواهم آن طوری که می‌خواهم زندگی کنم. می‌خواهم تنها و بدون ترس از خانه بیرون بروم، بدون اینکه یکی همیشه نگهبانی‌ام را بدهد.»
سیگار خواهد کشت نمایشگاه پخت و پز در تهران مشکل زود و بزرگ مردان ما راه پر از سنگلاخ دختران برای ورود به دانشگاه بار دیگر گشت امنیت اخلاقی

پر بازدیدترین ها

دخترانه ها

زنان و خود ارضایی، کی و چگونه

برای زنان پیمودن این مسیر تنها، کمی پیچیده تر است. زنان نمی توانند در هر مکانی این کار را بکنند و همیشه هم به دنبال این نیستند که تا انتهای ماجرا بروند. این ۷ مورد بخشی از رمز و رازِ خودارضایی زنان است که بد نیست آنها را بدانیم. ۱- زنان وقتی تنها هستند سریعترند دکتر Sadie Allison می گوید به طور میانگین زنها وقت بیشتری برای به اوج رسیدن لازم دارند و رساندن پیام عصب های حساس و کشاندن مسیر بیشترِ جریان خون به آلت تناسلی شان بین ۱۵ الی ۲۰ دقیقه وقت می برد ولی وقتی تنها هستند چون تمرکز و دقت شان بر روی خودشان است به زمان کمتری احتیاج دارند. بسیاری از زنان به فاصله ۲ تا ۳ دقیقه به سرانجامی که به تنهایی منتظرش هستند می رسند. ۲- زنان کمتر از مردان مبادرت به این کار می کنند بر طبق آمار ۲۵ درصد مردان هفته ایی ۳ بار و ۵۵ درصدشان ماهی یکبار سرگرم خودشان می شوند. اما فقط ۱۰ درصد زنان هفته ایی ۳ بار و ۳۸ درصد شان ماهی یکبار این سفر تنها را طی می کنند. به گفته سکسولوژیست Carlyle Jansen ٬ به خاطر تصویر منفی خودارضایی در تربیت خانوادگی و فرهنگ عمومی٬ زنان رغبت کمتری به خودارضایی نشان می دهند و این حس منفی گاهی تا حوالی ۲۰ سالگی هم وادارشان می سازد که این لذت بخشی به خود را جدی نگیرند. ولی پسران از حوالی ۱۰ سالگی به بعد کنجکاو انجام آن می شوند. دلیل بعدی این است که برای زنان لذت دادن به خود یک مسیر پر تدارک و همراه با زمینه چینی است ولی برای مردان انجام این عمل با سرعت و سادگی بیشتر توام است. ۳- زنان به شکل متفاوتی خود را آماده می سازند برای مردان حتی توالت عمومی ایستگاه پمپ بنزین اگر میل و عطش شآن گریبان شان را گرفته باشد شاید کفایت کند. ولی برای جنس لطیف٬ جو و احساس مربوط به محیط خیلی مهم است. زنان باید ذهن و روح خودشان را آماده این کار کنند و این بدان معناست که باید محیطی کنترل شده و دور از مزاحمت داشته باشند تا اتفاقی که حواس شان را پرت کند ایجاد نشود. ۴ – لمس زنان ظریفتر صورت می گیرد مردان با انرژی و قدرت بیتشر و انگشتان مسلط و محکم و حرکات هر لحظه سریعتر به امورات خود می رسند ولی زنان نرم تر٬ آهسته تر و آرام تر دست به این عمل می زنند. دکتر Sadie Allison می گوید تصور کنید مرتب کردن مژه چشمان و در آوردن یک مو از درون چشمان با چه ظرافتی صورت می پذیرد. حساسیت جنسی محوطه «ناز» زنان دو برابر احساسی است که آلت جنسی مردان دارد و به همان نسبت نیز باید با آن با لطافت مدارا شود. مردان خوب است این تصویر را داشته باشند که با آن همواره در حد مژه مو@ لطیف رفتار کنند تا نقش موثرتری در تحریک احساسات خانم ها داشته باشند. البته بعضی از زنان شاید خواهان لمس محکمتری باشند که حتما آن را ابراز خواهند کرد. ۵- زنان با همه بدن خود مشغول می شوند. مردان شاید فقط یک وسیله در بدن خود در اختیار داشته باشند تا مسیر تحریک و به اوج رسیدن را کامل کنند ولی زنان خودارضایی را یک تجربه تمام عیار در بدن خود می دانند. زنان با لمس و تحریک لب٬ گردن٬ بازو٬ پستان ها٬ ران و شکم خود احساسات جنسی اولیه را برای خودشان مهیا می کنند و بعد به لمس و نوازش« ناز» خود می رسند. ۶- برای زنان به اوج رسیدن یک اصل حتمی نیست. شاید مهمترین تفاوت خود ارضایی زنان و مردان این باشد که برای مردان یک هدف مشخص و حتمی وجود دارد. به اوج رسیدن و تخلیه جنسی کامل تنها فکر و ذکر مردانن در حین خودارضایی است. ولی برای بسیاری از زنان مسیر لذتبخشی که توسط خودشان فراهم می شود می تواند به اندازه کافی دلپذیر باشد و شاید نخواهند که تا آخر ادامه دهند. ۷- زنان معمولا بیشتر از یکبار می خواهند برای مردان« تمام شدن» انرژی زیادی می برد. تحریک مسیر جریان خون و حرکت اسپرم ها از مسیر های متفاوت تا به بیرون پرت شدن شان در مجموع عمل مکانیکی است که نیاز به انرژی زیاد دارد. برای همین٬ احساس خستگی و حتی تمایل به یک خواب کوتاه مدت در بدن شان طبیعی است تا تجدید قوا در بدن صورت  بگیرد. برای زنان هم البته این اتفاق مکانیکی است ولی تخیله صدها میلیون اسپرم و مسیر پر افت و خیز انتقال مایعات را ندارند و برای همین معمولا وقتی که تنها هستند می خواهند که بیشتر از یکبار به خودشان لذت ببخشند.  

سرو چمان من میل چمن کن...

سرک میکشم توی اتاق میبینمت که نشسته ای روی تخت و حرف می زنی و یک چیزهایی روی یک برگه ای می نویسی... فکر می کنم که سهم من از داشتن تو همین؟
من یک ربع قرنی ام بابای بچه ها تست خودشناسی 2 بارون تهران 10 دلیل آفرینش زن

زنان حادثه

ستارگانی که دیر مادر شدند

  یوما تورمن ۴۲ ساله بود که برای سومین‌بار مادر شد. پدر فرزند او آرپارد بوسون بانکدار۴۹ ساله است. یوما تورمن دو فرزند نیز از ازدواج نخست‌ خود با ایتان هاک، هنرپیشه هالیود دارد. کارلا برونی سارکوزی ۴۷ ساله بود که صاحب یک دختر شد. پدر دختر او رئیس‌جمهور پیشین فرانسه نیکلا سارکوزی ۵۹ ساله است. او نخستین رئیس‌جمهور فرانسه بود که سال ۲۰۱۱میلادی در دوران ریاست‌جمهوری‌ خود پدر شد. کارلا یک پسر نیز از رابطه‌‌ای پیش از آشنایی با سارکوزی دارد. ماریا کری آوریل ۲۰۱۱ میلادی در سومین سالگرد ازدواج خود با نیک کنان، کمدین کارگردان آمریکایی موزیک ویدئو صاحب یک دو قلو شد. این دارنده جایزه اسکار که ۴۷ سال دارد، سال ۲۰۰۸ میلادی صاحب یک دختر شد. پدر دختر او کیت اوربان، خواننده است. این زوج سال ۲۰۱۰ میلادی آن‌هم با کمک یک رحم اجاره‌ای صاحب یک دختر دیگر شد.   هَل بری ۴۱ سال بود که برای نخستین بار مادر شد. او پنج سال بعد در حالی‌که از پدر دخترش، گابریل اوبری جدا شده بود، از نامزد خود اولیور مارتینز هنرپیشه فرانسوی صاحب یک پسر شد. مدونا خواننده پاپ که متولد ۱۹۵۸ میلادی است، ۳۸ ساله بود که برای نخستین بار مادر شد. او چهار سال بعد از همسر صابقش صاحب یک پسر شد و سال ۲۰۰۷ نیز یک پسر دیگر به فرزندی پذیرفت. مدونا سال ۲۰۰۹ یک دختر کوچک هم از آفریقا به فرزندی گرفت.   کیم بیسینجر هنرپیشه مشهور آمریکایی ۴۲ ساله بود که صاحب یک دختر به نام "آیرلند الیس" شد. این دختر حاصل ازدواج او با الک بالدوین هنرپیشه هالیود بود. کیم و همسرش پس از تولد دخترشان مدتی از کار خود در دنیای هالیوود فاصله گرفتند. سلین دیون خواننده مشهور، سال ۲۰۰۱ صاحب یک پسر شد. او نه سال بعد، زمانی‌که ۴۲ ساله بود صاحب دو پسر دوقلو شد.   هنرپیشه ایتالیایی، مونیکا بلوچی که متولد ۱۹۶۴ است، ماه مه سال ۲۰۱۰ میلادی و در حالی‌که ۴۶ ساله بود دومین دختر خود را به دنیا آورد. او که سال ۱۹۹۹ با هنرپیشه فرانسوی وینست کاسل ازدواج کرده بود، تابستان ۲۰۱۳ از همسر و پدر دختر خود جدا شد. این آهنگ‌ساز و خواننده مشهور ایتالیایی که متولد ۱۹۵۴ میلادی است، سال ۲۰۱۰ برای نخستین‌بار مادر شد. او پس از دو بارداری ناموفق، سرانجام زمانی‌که ۵۴ سال داشت یک دختر به دنیا آورد. جانّا نانیننی که در شمار مسن‌ترین مادران مشهور دنیا به شمار می‌‌رود هویت پدر دختر خود را فاش نکرده است. عکس بالا مربوط به این خواننده ایتالیایی است  

گلناز؛ گزارش یک تجاوز

نام اش گلناز نیست اما همه دنیا او را به این نام می شناسند. همه آن كسانی كه ماجرای زن افغانی را دنبال می كردند كه مورد تجاوز قرار گرفته و به 12 سال زندان محكوم شده است. گلناز از آنجا داستان اش مورد توجه مجامع بین اللملی قرار گرفت كه دادگاه قضایی رای بر این داد كه گلناز در صورتی می تواند از زندان آزاد شود كه با متجاوز خود ازدواج كند.این برای گلناز آخر خط بود.
میشل اوباما برای انتخابات ۲۰۲۰؟ بانوی اول آرژانتین در بیمارستان مهناز میرزایی، معدنچی کرمانی سرپرستی تحقیقات علمی ویروس ابولا توسط دانشمند ایرانی‌ من با واژنم رای نمی دهم

حقوق زنان

بازارچه نوروزی خانه ای برای آینده

خانه توانمندسازی مادران و نوجوانان آینده " نهادی غیردولتی، غیر انتفاعی و غیرسیاسی است که فعالیت خود را از سال 1390 در محله امام زاده یحیی واقع در منطقه 12 شهرداری تهران آغاز نموده است. منطقه 12، از مناطق بزرگ شهرداری تهران محسوب می شود که اماکن مهمی چون بازار تهران، بازار پارچه فروش ها(مولوی)، بازار بلورفروش ها(شوش) و بسیاری بازارها و عمده فروشی ها را در خود جای داده است. زندگی در حاشیه این بازارها مشکلاتی را برای ساکنین به وجود آورده که از آن جمله می توان به متغییر بودن جمعیت در طول شبانه روز و نا امنی به ویژه برای زنان، بالا بودن نرخ اجاره بهای مسکن، بهره کشی از کار کودکان و... اشاره کرد. تحلیل وضعیت انجام شده با مشارکت زنان و نوجوانان محل نشان می دهد که مشکلاتی نظیر فقر، اعتیاد، کارکودک و خشونت (به ویژه علیه زنان) از جمله مشکلاتی هستند که برای ساکنین این محل در الویت هستند. "خانه توانمندسازی" با ارائه خدمات آموزشی و حمایتی گامی در جهت توانمندسازی ساکنین محل (به ویژه زنان و نوجوانان) برداشته است. اين موسسه براي تامين هزينه هاي حمايت از خانواده هاي تحت پوشش قصد دارد بازارچه نوروزي را برگزار كند راه هاي كمك: ١) اهداي غذاي خانگي ٢) انجام تبليغ در فيس بوك، اينستاگرام، گروه هاي وايبر از طريق ترويج همين دو پيام ٣) حضور در بازارچه در روزهاي برگزاري و دعوت از دوستانتون شماره تماس (همه روزه به جز پنج شنبه و جمعه از ساعت ١١ تا ١٩ پاسخگو) براي كمك: ٢٢٥٧٩٣٠١ الي ٢

زنان در بریتیش کلمبیای کانادا، دیگر مجبور به پوشیدن کفش پاشنه بلند نیستند

یک استان در کانادا، مقرراتی که زنان شاغل را ملزم به پوشیدن کفش پاشنه بلند می‌کرد، لغو کرد. دولت محلی بریتیش کلمبیا، در غرب کانادا، می‌گوید مجبور کردن زنان به پوشیدن کفش پاشنه بلند، تبعیض آمیز است و همچنین می‌تواند از نظر ایمنی در محیط کار خطرناک باشد. مقام‌ها همچنین گفته‌اند کسانی که کفش پاشنه بلند پا می‌کنند، با خطر زخمی شدن به دلیل سر خوردن یا زمین خوردن مواجهند که می‌تواند به پاها و کمر آسیب بزند و برای همین کفش‌ها باید متناسب با شرایط کار طراحی شوند. مقررات مربوط به پوشش بعد از آن لغو شد که یک سیاستمدار حزب سبزهای این استان، ماه پیش طرحی را به مجلس استانی آورد که لزوم پوشیدن کفش بر اساس جنسیت را منع می‌کرد. طرح اندرو ویور، رهبر حزب سبز‌های استان بریتیش کلمبیا، برای \\\\\\\"جلوگیری از الزام کارمندان از طرف کارفرمایان برای تعیین نوع کفش بر اساس جنسیت یا هویت جنسی\\\\\\\" طراحی شده بود. این طرح، همه کسب و کارها از جمله فروشگاه‌ها و دفتر شرکت‌های بزرگ را در بر می‌گیرد. اما دولت محلی به جای اعمال این طرح، قانون کار در مورد پوشیدن کفش را تغییر داد. کریستی کلارک، وزیر اول استان بریتیش کلمبیا، می‌گوید در بعضی از محیط‌های کاری استان، زنان مجبور به پوشیدن کفش پاشنه بلند می‌شوند. دولت هم مانند بیشتر مردم استان اعتقاد دارد که این رویه اشتباه است و برای همین هم ما قانون را برای منع این الزام‌های تبعیض آمیز و ناایمن تغییر دادیم. قانون جدید می‌گوید طراحی، ساخت و مواد به کار رفته در کفش‌های کار باید متناسب با محیط کار باشد تا کارگر بتواند بدون خطر کار کند. همچنین کارگران نباید ملزم به پوشیدن پاپوش‌هایی خارج از این استاندارد شوند. این دستورالعمل جدید تا آخر ماه میلادی جاری اجرایی می‌شود. پاشنه‌های بلند و اینکه آیا زنان لازم است این نوع کفش‌ها را در محیط کار یا حتی جشنواره فیلم کن بپوشند، در سال‌های اخیر تبدیل به مسئله‌ای بحث برانگیز در دنیای مد شده است. در کانادا، بحث برسر پوشش زنان در محیط کار، بیشتر روی کارکنان رستوران‌ها متمرکز شده است. منتقدان می‌گویند تعیین شکل لباس کار کارمندان زن، براساس تفکرات کلیشه‌ای و جنسیت‌زده از پوشش زنان است.
او مرا کتک زد پس دوستم دارد! ازدواج! نه به هر قیمتی شروط عجیب و غریب ضمن عقد چیست؟ عمل های سزارین بر روند تکامل اثر گذاشته پلی‌بوی انتشار تصاویر برهنه را از سر می‌گیرد