1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

کارنامه گریس کلی در سینما کوتاه اما درخشان بود. این ستاره برجسته در ۲۷ سالگی و اوج موفقیت، کار در هالیوود را کنار گذاشت تا "ملکه موناکو" شود. فیلمی تازه سرنوشت او را بار دیگر به رسانه‌های جمعی کشانده است.

تهیه فیلمی از سرگذشت گریس کلی امری طبیعی است، چون زندگی این ستاره به افسانه پریان بی‌شباهت نیست و سینما همیشه به افسانه‌گویی نزدیک بوده است.

دوره امسال جشنواره سینمایی کن با نمایش فیلم "گریس موناکو" گشایش یافت، که برداشتی از زندگی ستاره مشهور سینماست. در این فیلم نیکول کیدمن در نقش "پرنسس گریس" ظاهر شده است.

از پرده سینما تا کاخ موناکو

گریس کلی در ۲۱ سالگی و با همان یکی، دو فیلم اول خود شهرتی جهانگیر پیدا کرد. او در فعالیت سینمایی کوتاه ۵ ساله‌اش یکی از محبوب‌ترین ستارگان دهه ۱۹۵۰ بود و در اوج شهرت و موفقیت سینما را برای همیشه ترک کرد.

گریس کلی در سال ۱۹۵۶ به تقاضای خواستگاری شاهزاده رنیه سوم، حکمران موناکو، پاسخ مثبت داد و ملکه دربار افسانه‌ای "سواحل لاجوردی" شد. وداع او با سینما، دوستدارانش را به اندوه فرو برد و تا مدتها سوژه داغی برای رسانه‌ها بود.

درباره گریس کلی حرف و حدیث فراوان است. گفته‌اند که زندگی او با ثروت و شکوه همراه شد، اما از شور و محبت خالی بود. او "شهبانو" شد، اما خوشبخت نشد. روزنامه‌های پرتیراژ بارها و بارها از زندگی "این پرنده غمگین در قفس طلایی" داستان‌های سوزناک سرهم کرده‌اند.

فیلم "گریس موناکو" به کارگردانی اولیویه دهان، فیلمساز فرانسوی، از این حرف و حدیث‌ها دور نمانده است. داستان فیلم درباره روزهای بحرانی در زناشویی گریس کلی است، یعنی همان دوراهی و پرسش همیشگی که تصمیم او مبنی بر کنار گذاشتن سینما و ازدواج با حکمران موناکو تا چه حد درست بوده است.

فیلم به همان تصویر "رسمی" تکیه دارد؛ به این معنی که گریس کلی را زنی باتدبیر و تیزهوش نشان می‌دهد که نه از روی هوا و هوس، بلکه آگاهانه و به خاطر عشقی واقعی به دربار موناکو می‌رود، همسری باوفا و مادری فداکار می‌شود و با سرنوشت خود به خوبی کنار می‌آید.

فیلم روی هم رفته تصویری سطحی و ساده‌نگرانه از دربار موناکو و سرگذشت گریس کلی ارائه می‌دهد و از ژرف‌نگری در جوانب تیره و تار آن باز می‌ماند. بیشتر منتقدان سینمایی فیلم را تکرار کلیشه‌های بازاری رایج ارزیابی کردند.

منتقدان از فیلم خرده می‌گیرند که تصویری ساده‌لوحانه از مناسبات درونی دربار موناکو ارائه می‌دهد و تماشاگر ناآگاه را با القای جلال و شکوه "دودمان پادشاهی" گیج می‌کند. با وجود این برخورد مثبت و تا حدی "تبلیغاتی"، واکنش پادشاهی موناکو شگفت‌انگیز است.

شاهزادگان کنونی موناکو، یعنی فرزندان شاهزاده گریس کلی، گفتند که در مراسم جشنواره کن شرکت نمی‌کنند، زیرا به نظر آنها زندگی گریس کلی "به خاطر منافع صرفا مالی" تحریف شده است. بهانه‌ای که البته زیاد موجه نیست، آن هم از سلطنتی که یکپارچه به خاطر "منافع مالی" شکل گرفته و تا امروز سرپا مانده است.

یک کارنامه درخشان

گریس کلی در طول تنها پنج سال یعنی از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۶ با بازی در تنها ۱۱ فیلم سینمایی در اوج شهرت و افتخار قرار گرفت.

او در این دوره کوتاه با برخی از مهمترین کارگردان‌های سینما کار کرد، از جان فورد (در فیلم موگامبو) تا فرد زینه‌مان (در فیلم ماجرای نیمروز). اما سینماگری که از او چهره‌ای بی همتا ساخت بی‌تردید آلفرد هیچکاک بود.

گریس کلی در سه فیلم هیچکاک ظاهر شد: "میم را به نشانه مرگ بگیر!"، "پنجره عقبی" یا "پنجره رو به حیاط" و سرانجام فیلم "دستگیری یک دزد". او با موهای بلوند، نگاه سرد و رفتار باوقار اما بی‌تفاوت همان زن دلخواه هیچکاک بود، که ظاهری خاموش و آرام دارد، اما در درون او جوشش و نیرویی هست که او را به بی‌باک‌ترین کارها توانا می‌سازد.

گریس کلی در سال ۱۹۸۲ در ۵۳ سالگی در تصادف اتومبیل درگذشت.

 

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی جدید تصویر امنیتی

  • نسوز و بساز، عکس بذار و ببر!
    نسوز و بساز، عکس بذار و ببر! اتو یکی از آن دست وسایلی است که تقریبا همه ما با آن همیشه سر و کار داشته‌ایم. ممکن است در این میان خاطرات تلخی را هم با سوزاندن لباس محبوب‌مان در زیر این دستگاه‌های داغ تجربه کرده باشیم، تجربه‌ای که این روزها و به واسطه فناوری‌هایی چون OptimalTemp کمپانی فیلیپس، به دست فراموشی سپرده شده است. حال به همین خاطر قصد داریم تا یک مسابقه جذاب که با همکاری فیلیپس و شکوفا الکتریک، نماینده رسمی این شرکت در ایران برگزار می‌شود را در اینجا برای شما شرح دهیم تا شاید یکی از برندگان خوش شانس این رقابت جالب شوید.
    ادامه مطلب...

دلنوشته ها

انگار همه روزها یکشنبه اند

  نمی دانم این روزها سقف آسمان زیادی پایین آمده یا قد من زیادی بلند شده که حس می کنم ستاره ها ته حلق ام هستند. خدا که جای خود دارد. انگار آمده پایین تا با من چایی بنوشد و آنقدر بهش خوش گذشته که یادش رفته دوباره برود سر جای خودش بنشیند.

قرارمان این نبود

قرار نبوده تا نم باران زد، دست پاچه شویم و زود چتری از جنس پلاستیک روی سر‌ بگیریم مبادا مثل کلوخ آب شویم. قرار نبوده این قدر دور شویم و مصنوعی. ناخن های مصنوعی، دندان های مصنوعی، خنده های مصنوعی، آواز‌های مصنوعی، دغدغه های مصنوعی... هر چه فكر می‌کنم می‌بینم قرار نبوده ما این چنین با بغل دستی هایمان در رقابت های تنگانگ باشیم تا اثبات کنیم موجود بهتری هستیم، این همه مسابقه و مقام و رتبه و دندان به هم نشان دادن برای چیست؟ قرار نبوده همه از دم درس خوانده بشویم، از دم دکترا به دست بر روی زمین خدا راه برویم، بعید می دانم راه تعالی بشری از دانشگاه ها و مدرک های ما رد بشود. باید کسی هم باشد که گوسفندها را هی کند، دراز بکشد نی لبک بزند با سوز هم بزند و عاقبت هم یک روز در همان هیات چوپانی به پیامبری مبعوث شود. یک کاوه لازم است که آهنگری کند که درفش داشته باشد که به حرمت عدل از جا برخیزد و حرکت کند. قرار نبوده این ‌همه در محاصره سیمان و آهن، طبقه روی طبقه برویم بالا، قرار نبوده این تعداد میز و صندلی‌ِ کارمندی روی زمین وجود داشته باشد، بی شک این همه کامپیوتر...و پشت های غوز کرده آدم های ماسیده در هیچ کجای خلقت لحاظ نشده بوده... تا به حال بیل زده‌اید؟ باغچه هرس کرده‌اید؟ آلبالو و انار چیده‌اید؟ کلاً خسته از یک روز کار یَدی به رختخواب رفته‌اید؟ آخ که با هیچ خواب دیگری قابل مقایسه نیست. این چشم ها برای نور مهتاب یا نور ستارگان کویر،‌ برای دیدن رنگ زرد گل آفتابگردان برای خیره شدن به جاریِ آب شاید، اما برای ساعت پشت ساعت، روز پشت روز، شب پشت شب خیره ماندن به نور مهتابی مانیتورها آفریده نشده‌اند. قرار نبوده خروس ها دیگر به هیچ کار نیایند و ساعت های دیجیتال به ‌جایشان صبح خوانی کنند. آواز جیرجیرک های شب نشین حکمتی داشته حتماً، که شاید لالایی طبیعت باشد برای به خواب رفتن‌ ما تا قرص خواب‌ لازم نشویم و این طور شب تا صبح پرپر زدن اپیدمی نشود. من فکر می‌کنم قرار نبوده کار کردن، جز بر طرف کردن غم نان، بشود همه دار و ندار زندگی مان، همه دغدغه‌زنده بودن مان. قرار نبوده کنار هم بودن و زاد و ولد کردن، این همه قانون مدنی عجیب و غریب و دادگاه و مهر و حضانت و نفقه و زندان و گروکشی و ضعف اعصاب داشته باشد. قرار نبوده این طور از آسمان دور باشیم و سی‌ سال بگذرد از عمر‌مان و یک شب هم زیر طاق ستاره ها نخوابیده باشیم. قرار نبوده کرِم ضد آفتاب بسازیم تا بر علیه خورشید عالم تاب و گرما و محبتش، زره بگیریم و جنگ کنیم. قرار نبوده چهل سال از زندگی رد کنیم اما کف پایمان یک بار هم بی واسطه کفش لاستیکی یا چرمی یک مسافت صد متری را با زمین معاشرت نکرده باشد. قرار نبوده من از اینجا و شما از آنجا، صورتک زرد به نشانه سفت بغل کردن و بوسیدن و دوست داشتن برای هم بفرستیم... چیز زیادی از زندگی نمی‌دانم، اما همین قدر می‌دانم که این ‌همه قرار نبوده ای که برخلافشان اتفاق افتاده، همگی مان را آشفته‌ و سردرگم کرده... آنقدر که فقط می‌دانیم خوب نیستیم، از هیچ چیز راضی نیستیم، اما سر در نمی‌آوریم چرا …
ساعت بی عقربه برای رفع دلتنگی هایت وقت بگذار وقتی مردی شما را واقعا بخواهد!!!! بیایید برای هم نامه بنویسیم رازهای کوچک از دنیای بزرگ زنان

انتخاب سردبیر

اقتصاد زنانه

از پس اندازتان مراقبت کنید

حقیقت این است که این روزها با این هزینه های سرسام آور همین که خانواده ای بتواند بودجه بندی را بنحوی مدیریت کند که منبع مالی خانواده تا پایان ماه دوام بیاورد شاهکار بزرگی صورت گرفته است. بسیاری از خانواده ها بدلیل عدم آشنایی با روش های درست پس انداز، آن را از دست می دهند.

با برنامه به حراج های فصلی سر بزنید

حراج فرصت خوبی برای خرید است به شرط آنکه بتوانید از این نبرد برنده خارج شوید. بسیاری از اوقات شما اجناسی می خرید که هرگز به آنها احتیاج ندارید. این همان زمانی است که برندها از بلاتکلیفی و هیجان زدگی شما کمال استفاده را می برند.
کلید طلایی آرامش با پنجره های دو جداره به یخچال تان عمری دوباره ببخشید کنترل خرید در فروشگاه‌های بزرگ مشاغلي که زنان دنیا تسخير کردند کیفی پر از مدرسه

مطالب تصادفی

گزارش روز

سیگار خواهد کشت

زنانی سیگاری که در زمان حال زندگی می نمایند با خطر بیشتری برای احتمال ابتلا به سرطان ریه و مرگ دارند تا زنانی که در دهه های گذشته سیگار می کشیدند. در حال حاضر زنان زودتر شروع به کشیدن سیگار می نمایند و تعداد بیشتری سیگار روشن می نمایند. درست مانند مردان در عصر کنونی، زنان نیز با همان میزان بیشتری از خطر دست و پنجه نرم کردن با سرطان ریه و مرگ نسبت به مردان در مقایسه با سالهای دهه 1980 روبرو هستند. دکتر میشل تورن از دانشگاه مییشیگان می گویدوضعیت کنونی این یک شکست فاحش در برنامه های جلوگیری از اعتیاد به سیگار در جهان است، در جهان هم اکنون بیش از یک میلیارد و سیصد میلیون نفر به سیگار اعتیاد دارند و در کشورهای که هم اکنون بروی روال توسعه اقتصادی افتاده اند مانند اندونزی، چین و مالزی تعداد بیشتری از زنان جوان هر روز گرفتار این عادت سخت برای ترک کردن می افتند. در آمریکا بیش از 35 میلیون نفر سیگار می کشند، تقریبا بیست درصد کل کشور،بیست درصد مردان و هجده درصد زنان کشورسیگاری  هستند. البته درصد افراد سیگاری در این کشور نسبت  به دهه شصت میلادی که مردان بصورت گسترده ای شروع به استعمال دخانیات نمودند و دهه هشتاد میلادی که زنان در نقطه اوج مصرف دخانیات داشتند بسیار کمتر است. در تحقیقی که در سالهای 1960 انجام گرفت مححقان اعلام داشتند که سیگار میتواند باعث سرطان ریه در مردان شود. بدلیل کمتر مصرف کردن سیگار توسط زنان در آن زمان دلایلی وجود نداشت که زنان نیز در صورت مصرف ماننند مردان به این بیماری مهلک دچار خواهند شد بنابراین برای مدتی سیگار دوست زنان و دشمن مردان لقب گرفت. هم اکنون دانشمندان در حال تحقیق بروی این تئوری هستند که سیگارهای کنونی تعداد کمتری خواهند کشت اولا بدلیل وجود میزان تار بسیار کمتر نسبت به سیگارهای دهه های قبل و ثانیا بدلیل پیشرفت علم پزشکی در زمان حاضر نسبت به دهه های قبل، همچنین در سالهای کنونی تعداد بیشتری از اقفراد سیگاری در حال استفاده از برنامه های ترک سیگار می باشند. آخرین نتایج تحقیقاتی که چند دهه بروی افراد سیگاری در مقیاس چند صد هزار نفری انجام گرفته نتایج زیر حاصل شده است: -           احتمال مرگ در بین زنان سیگاری در زمان حال بیش از 25 برابر بیشتر از زنانی است که سیگار نمی کشند. در سالهای 1960 این وضعیت فقط سه برابر بود چون در آن زمان زنان کمتری سیگار می کشیدند و زنان سیگاری سیگار کمتری نسبت به زنان کنونی می کشند. -           کسانی که سیگار نمی کشند بیش از دو برابر کسانی که سیگار می کشند به 80 سالگی می رسند. در بین زنان، 70 درصد آنهایی که سیگار نمی کشند شانس بیشتری برای رسیدن به سن 80 سالگی در مقایسه با آنانی دارند که سیگار می کشند (تنها 38%). -           60% مرگهایی که برای افراد سیگاری در بین سنین 25-79 سالگی روی می دهد ارتباط مستقیم با کشیدن سیگار توسط آنان دارد. -           زنان کمتری در مقایسه با مردان سیگار را ترک می نمایند. این نسبت در بین زنان یک به چهار و در مردان یک به دو است. -           کشیدن سیگار باعث کاهش دهسال از طول عمر زندگی فرد سیگاری می شود. ولی خبر خوب اینکه با رک سیگار این زمان برای فرد ترک کننده حفظ میشود. ترک قبل از چهل سالگی باعث از بین رفتن احتمال مرگ بر اثر استعمال دخانیات می گردد. اگر قبل از 35 سالگی ترک نمایید دهسال و قبل از 44 سالگی نه سال و قبل از 54 سالگی شش سال از زندگی خود را دوباره خریداری نموده اید. -           تغییرات اعمال شده در ساخت سیگارها باعث شده است که عفونتهای برونشیتی و دیگر بیماریهای ریوی نیز رشد بالایی داشته باشد. نیکوتین کمتر باعث شده سیگاریها پک های قوی تری برای رسیدن با میزان بالای نیکوتین بزنند. همین عامل باعث بروز و رشد بیماریهای دیگر غیر سرطانی در میان سیگاریها شده است. با وجودیکه مسزان سیگاریها نسبت به دهه های قبل کمتر شده است با این وجود تنها در ایالات متحده آمریکا 160000 مرگ بر اثر سرطان ریه در سال رخ می دهد. در کشورما  میزان بیشتری از زنان در حال استعمال سیگار می باشند. این امر خبر از عواقب ناگوار برای سلامت جسمی زنان در آینده ای نه چندان دور را می دهد. همچنین رشد استعمال دخانیات قویتر مانند قلیان نیز نه تنها کمکی نخواهد نمود بلکه عوارض بیشتری را در پی خواهد داشت. دفعه بعدی که سیگاری را روشن می نمایید بهتر است بفکر هزینه هایی باشید که از جیب نمی رود بلکه از عمرتان خواهد رفت.

26 درصد زنان ايراني از افسردگي رنج مي​برند

26 درصد زنان ايراني از افسردگي رنج مي​برند هيچ چيز عجيب و غير طبيعي به نظر نمي​رسد. گاهي با نامزدت دعوا مي کني، گاهي يا مادرت و گاهي با خواهر و برادرت مثل همه آدم​ها.  بعضي روزها  دلت مي خواهد تا شب در رختخواب بماني و با هيچ کس حرف نزني حتي حوصله خودت را هم نداري مثل همه آدم​ها.
زنان و افراد تحصیلکرده،بیشترین بیکاران ایران امروز روز بین المللی ترک سیگار بازار لوازم آرایشی تقلبی در ایران مصرف مشروبات الکلی در ایران کاهش نیافته اشت سال ۲۰۱۱ بر زنان جهان چگونه گذشت؟

پر بازدیدترین ها

دخترانه ها

تست خودشناسی 2

این تست به شما می گوید از نظر شخصیتی صریح و بی پروایید یا خجالتی و آرام. جواب تست را فردا مشاهده کنید.

صف طولانی مردان، روبات جنسی را از کار انداخت

یک روبات جنسی که در نمایشگاه تکنولوژی در معرض دید بازدیدکنندگان قرار گرفته بود، آنقدر دستمالی شد تا از کار افتاد. بعد از آن‌که صفی از مردان این روبات چهار هزار دلاری را امتحان کردند، انگشت‌هایش شکست و در وضعیت نامناسبی رها شد. سرگی سانتوس، سازنده این روبات از بارسلون اسپانیا، گفت: "مردم روی سرش ریختند و پستان‌ها، پاها و دست‌هایش را فشار دادند. دو انگشتش شکست و لباسش لک شد." روبات نیاز به تعمیر دارد. به نظر می‌رسد که سامانتا برای این حد ارتباط فیزیکی طراحی نشده بود. آقای سانتوس گفت: "مردم چقدر می‌توانند بد باشند. آنها بدون آنکه این تکنولوژی را درک کنند و بدون آنکه بابت آن پولی پرداخت کنند، با این عروسک مثل وحشی‌ها رفتار کردند." این حادثه یک بار دیگر به بحث در مورد افزایش محبوبیت عروسک‌های جنسی و عواقب این نوع گرایش دامن زده است. بر اساس تحقیقات انجام شده درصد چشمگیری از مردم گفته‌اند که "مایل به استفاده از روبات های جنسی هستند." ۴۰ درصد کسانی که در یک نظرسنجی شرکت کردند، گفته‌اند که احتمالا در پنج سال آینده یک روبات جنسی می‌خرند. بسیاری از پژوهشگران معتقدند افزایش محبوبیت روبات‌های جنسی می تواند تبعات بسیار گسترده‌ای از جمله کاهش قاچاق برده‌‎های جنسی داشته باشد. آنها همچنین معتقدند که اگر افراد بتوانند تخیلات جنسی خود را با این روبات‌ها به اجرا درآوردند به کاهش انتقال بیماری‌های جنسی حتی کاهش استفاده از روسپی‌ها منجر خواهد شد. اما بسیاری از روان‌درمانگران جنسی و پژوهشگران معتقدند که ساخت این روبات‌ها نگاه کلیشه‌ای و سنتی به زن را تقویت می کند و این پیام را صادر می کند که ارتباط فقط جنبه شهوانی دارد.
هرچیز آدابی دارد، خصوصا معاشرت یازده خطای دخترانه بارون تهران دو تشویش ذهنی مردانه قصه شده ام!

زنان حادثه

رئیس جمهور احتمالی فرانسه امانوئل ماکرون از همسرش ۲۴ سال جوانتر است

امانوئل ماکرون ۳۹ ساله از دوران دبیرستان با معلم خودش Brigitte Trogneux آشنا شد و علاقه شان آنقدر ادامه یافت تا آنکه خانم معلم بعد از طلاق، ۱۰ سال پیش با شاگردش ازدواج کرد. البته برای فرانسوی ها، مدت ها است که زندگی خصوصی رهبران سیاسی در تصمیم گیری شان تاثیری ندارد. تنها نکته متفاوت این است که اغلب مردان سیاسی فرانسه دارای معشوقه های نصف سن خودشان بودند. زنان فرانسوی البته از این ماجرای جدید خشنود هستند و فکر می کنند وقتش رسیده است به همان اندازه که رابطه بین مردان مسن و زنان جوان در جامعه عادی شده است، رابطه زنان مسن با مردان خیلی جوانتر نیز عادی شود. مسئله مهم برای فرانسوی ها این است که این اتفاقات در دنیای بزرگسالان صورت می گیرد و حق شخصی هر انسانی است هر طور می خواهد زندگی اش را رقم بزند. امانوئل ماکرون طرفدار ماندن فرانسوی ها در اتحادیه اروپا است. برنامه های سختگیرانه ایی نسبت به مهاجرین و پناهنده ها ندارد و از نظر سیاسی تقریبا میانه رو است. او قبلا در بانک به عنوان مسئول سرمایه گذاری برای مشتریان، کار می کرده است. در آخرین مناظره تلویزیونی که با رقیب محافظه کارش مارین لوپن داشته است موفق تر ابراز وجود کرده است.  

«دوستم باش» اپلیکیشنی برای امنیت زنان هندی

به تازگی اپلیکیشنی در شهر اوریسا هند راه افتاده است که به زنان در شرایط خطر  و آزار خیابانی کمک می کند. اپلیکیشن «دوستم باش» برای سلامت و امنیت زنان شاغلی است که شب‌ها به تنهایی در شهر عبور و مرور می کنند. یک افسر پلیس در این باره گفته است که زنان باید نام خودشان و شماره تماس خانواده و سه دوستشان را برای پیگیری در این سامانه ثبت کنند. پس از آن در شرایط خطر  با کمک جی‌پی‌اس مکان شخصی که تحت خطر است شناسایی و به او کمک‌رسانی می‌شود. کسانی که مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند باید دکمه روشن و خاموش گوشی را فشار داده تا پیام هشداری به اتاق کنترل پلیس و خانواده و دوستان او فرستاده شود.  تابستان سال گذشته پلیس هند سرویس «پینک آتو ریک‌شاو» را راه اندازی کرد که زنان به کمک آن می‌توانستند بدون احساس خطر یا هراس در شهر رفت و آمد کنند. همچنین پلیس اواخر تابستان سال گذشته مرکزی برای حمایت از زنان راه‌اندازی کرد که به کسانی که مورد آسیب و آزار قرار گرفته‌اند حمایت‌های قانونی و پزشکی ارائه می شود.
ارشاد منجی: معتقد و هم جنس گرا بانوی اول آرژانتین در بیمارستان عاشقی تا پای چوبه دار دختران شایسته جهان ازکجا می آیند انتشار عکس های خصوصی ستارگان سینما

حقوق زنان

دادگاه حقوق بشر اروپا: سکس برای زنان بالای ۵۰ سال هم لازم است

دادگاه حقوق بشر اروپا بر اهمیت رابطه جنسی برای زنان بالای ۵۰ سال تأکید کرد. حکم قضات این دادگاه در استراسبورگ فرانسه تأیید می‌کند که در دستگاه قضایی پرتغال در این باره پیش‌داوری نادرستی وجود دارد. موضوع از عمل جراحی اندام تناسلی یک زن پرتغالی آغاز شد. این زن امروز ۷۰ ساله است. در دهه‌ ۱۹۹۰ میلادی طی عمل جراحی به یک عصب آسیب رسید. این زن از آن پس به دلیل دردهای شدید به سختی می‌نشیند یا راه می‌رود، کنترل بر ادرار را از دست داده و قادر به برقراری رابطه‌ جنسی نیست. در پی شکایت این زن در سال ۲۰۰۰ دادگاه استدلال کرد که شاکی دچار افسردگی شده چون دیگر خود را زنی کامل نمی‌داند، برای همین ۱۷۲ هزار یورو خسارت برای این زن در نظر گرفت. دادگاه تجدید نظر اما در سال ۲۰۱۴ خسارت را ۴۰ هزار دلار کاهش داد. استدلال این بود که شاکی در هنگام عمل جراحی ۵۰ ساله بوده و دو فرزند داشته؛ رابطه‌ جنسی در این سن به اندازه سنین کمتر مهم نیست، چون اهمیت آن با افزایش سن کاهش می‌یابد. دادگاه حقوق بشر اروپا چنین برداشتی را تبعیض‌آمیز می‌داند. بنا بر حکم این دادگاه، قضات پرتغالی اهمیت رابطه‌ جنسی برای ارتقای شخصیتی زنان را نادیده گرفته‌اند و رأی‌شان برگرفته از این برداشت است که رابطه‌ جنسی برای مادری ۵۰ ساله به اندازه‌ زنان جوان‌تر مهم نیست. قضات دادگاه حقوق بشر اروپا در این رابطه به احکام دو پرونده اشاره کرده‌اند که شاکیان آنها مردان بوده‌اند. در این احکام بر این امر تأکید شده بوده که از دست رفتن توانایی این دو مرد در برقراری رابطه‌ جنسی طبیعی، صرف‌نظر از سن و تعداد فرزندان‌شان، بر عزت نفس آنها اثر منفی گذاشته و "شوکی بزرگ" به آنها وارد کرده است  

«زن ذليل» واژه‌اي ضد زن

مردسالاری اگر چه به صورت عینی در جامعه دیده نمی شود اما روح این نگاه در ابعاد جامعه ایرانی جریان دارد. نگاهی که زنان را از بسیاری فرصت های پیش رویشان بازداشته است. زنان در جامعه ایرانی در بسیاری از فعالیت های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی شرکت می کنند اما فرصت برابر با مردان ندارند و نمی‌توانند آن گونه که باید و شاید از این مشارکت بهره ببرند. دکتر «کوروش محمدی»جامعه شناس و  رئیس مرکز آسیب شناسی ایران معتقد است تا زمانی که جامعه ما درگیر نگرش های سنتی و مردسالارانه است نمی توان انتظار تحولی در حوزه زنان و در خور شأن آنان  را داشت. ادامه گفت و گوي «قانون» با دكتر محمدي را در ادامه مي خوانيد: به لحاظ آسيب شناسي شرایط زنان در جامعه ما چگونه و آیا این وضعیت متناسب با جایگاه واقعی زنان ایرانی است؟در سال های اخیر در جامعه در رابطه با زنان تحولات خوبی را شاهد بوده ایم اما این به هیچ وجه به منزله این نیست که در این حوزه به اهداف کامل رسیده ایم. زنان ما فرصت های برابر با مردان ندارند چرا که جامعه ما درگیر نگرش های ذاتی و سنتی خود است. سبقه جامعه ما فرآیند مردسالارانه دارد و آثار این روند و نگاه مردسالارانه همچنان در جامعه ما باقی است برای همین وقتی در جایی  حرکتی در جهت به جلو راندن حضور زنان و مسائل آنها صورت می گیرد خواه ناخواه این حرکت در ذات خودش ناقص است. در عرصه های اجتماعی و سیاسی نیز فرصت ها برابر تقسیم نشده است. مصداق بارز این موضوع حضور زنان در مجلس شورای اسلامی است. هر چند که اکنون و در مجلس دهم تعداد زنان افزایش یافته و این مساله نسبت به ادوار گذشته حرکت رو به جلویی محسوب می شود اما باز هم  با شرایط عالی و مطلوبی که برای زنان در نظر است، فاصله دارد. در نظام کارفرمایی و کارگزاری هم زنان پایین تر از مردان در نظر گرفته می شوند؛ نگاه به زنان نگاه ابزاری است و حق و حقوق شان به درستی پرداخت نمی شود در حالی که این نوع نگاه نسبت به مردان وجود ندارد. نگاهی که در انظار عمومی نسبت به زن وجود دارد  نگاه سطح پایین است به عنوان مثال زنان حتی در رفت و آمد  و تردد با محدودیت مواجه هستند؛ هنوز تصدی یا حضور زنان را برای تعدادی از مشاغل باور نداریم. این افکار و اندیشه ها نزد خود زنان موثر واقع و باعث شده زنان برای حل مسائل شان پا پیش نگذاشته و کوتاه بیایند.  چرا چنین تفکری نسبت به زنان در جامعه وجود دارد؟ جامعه ما متاسفانه براساس باور قدیمی هنوز زن را جنس ضعیف می داند و ضعیفه را در ادامه این روند تقویت می کند و تفکری سبک نسبت به زنان دارد. نگاه مردسالارانه در همه جامعه ما سایه افکنده و این باعث شده همه مسائل با معیارهای مردانه سنجیده شود.ما یک روز از کلماتی مانند «زن ذلیل» استفاده می کنیم و با بیان این کلمه می خواهیم بگوییم زنان در مدیریت خانواده برتر هستند اما روز دیگر او را صرفا برطرف کننده نیاز جنسی می دانیم. گاهی می گوییم زن در مدیریت خانواده برتر است و او را سالار می دانیم اما وقتی همین سالار به مرز طلاق می رسد بیشترین آسیب را می بیند. همیشه می گوییم زن و مرد هردو پنجاه- پنجاه هستند اما وقتی  اختلافی میان شان می افتد بیشترین آسیب برای زن است. این همان نگاه ابزاری به زن است؛ قانون و ساختار اجتماعی مسئول کنترل نگاه اجتماعی است که همچنان روی جنس زن وجود دارد و نگاه ضعیف به زن را ترویج کرده است. بیشترین محدودیت در خانواده شامل دختر بچه ها است؛ اینجا نرو، این جوری حرف بزن  و موضوعاتی شبیه اینها که محدودیت های غیرمنطقی را تقویت می کند. متاسفانه آموزش و پرورش به عنوان یک نهاد موثر، محدودیت های تربیتی را برای دختربچه ها بیشتر کرده است. چگونه می توان جایگاه واقعی زن را برای چنین جامعه ای به درستی تبیین کرد؟به نظرم باید در چند جهت کار کنیم. مهم ترین کار ترمیم نگرش جامعه است. برای تغییر این نگرش باید از سنین پایین شروع کنیم و از درون خانواده ها. برای تغییر وضعیت باید از نهادهای اجتماعی مثل خانواده، رسانه، تریبون های رسمی یعنی رسانه‌ها و آموزش و پرورش کمک بگیریم. به جای ایجاد محدودیت ها، تقویت آن و ترس های غیرمنطقی، زنان را قوی کنیم  و به دل جامعه بفرستیم.باید نگاه‌ها در حوزه زنان و به ویژه اشتغال و مدیریت ها تغییر کند و عدالت در تقسیم تصدی های مدیریتی برقرار شود.همین موضوع درباره قوانین نیز صادق است. قوانین ما برگرفته از دین و شریعت اسلام است .با توجه به همان قانون و شریعت می توان نگاه جدیدی به قوانین داشت تا زنان از حقوق متناسب با شأن خود برخوردار باشند. نقش رسانه ها در این میان چیست؟ به نظر شما رسانه های ما توانسته اند بازنمایی درستی از زن و جایگاه او داشته باشند؟رسانه ها مسئول تغییر نگرش یا کنترل و هدایت افکار عمومی یک جامعه هستند اما رسانه های ما تحت تاثیر باورها و نگرش های تاریخی و سنتی نسبت به زنان بوده اند؛ اگر نگرش منفی داریم و می‌بینیم همچنان  اين نگرش باقی مانده یعنی اینکه رسانه‌های ما درست عمل نکرده اند. تا چندین سال پیش زنان اجازه درس خواندن نداشتند. هنوز ریشه‌های همان تفکر باقی است  و این تفکرات در رسانه ها هم وجود دارد. رسانه را افرادی می‌گردانند که در همین آموزش و پرورش تحصیل کرده‌اند و با این نوع تفکرات انس دارند.در بسیاری از حوادثی که در جامعه صورت می گیرد  رسانه ها تنها صفحه حوادث خود را پر کرده اند و شاهد نبودیم  که به آسیب شناسی این موضوعات و اینکه چرا زنان آسیب می بینند بپردازند، شاید موارد انگشت‌شماری بوده که به آسیب شناسی پرداخته اند اما به دلیل همین انگشت شمار بودن تاثیر چندانی هم در جامعه نداشته است.متاسفانه رسانه  تاثیرگذاری مثل  تلویزیون نیز در این زمینه به درستی عمل نکرده است. برای همین فضا در دست رسانه های بیرونی و ماهواره افتاده که زن را عاملی برای خیانت نشان می دهند که این ظلم به زنان است. رسانه ها باید براساس تغییر مدل، تفکر جامعه را پیش ببرند. اگر می خواهیم نگاه به زنان را تغییر دهیم نیاز داریم رسانه ها در کنار سایر نهادهای اجتماعی قرار بگیرند. در اين ميان برگزاري جشنواره هاي رسانه‌اي در حوزه زن مي تواند در شناخت بهتر و بيشتر زنان موثر باشد البته به شرطی که فضای آن رفع تکلیفی نباشد. اینکه رسانه ها و خبرنگاران را جمع کنیم و بگوییم زنان خوبند و کف بزنیم کافی نیست. این دیدگاه ها در کتاب ها وجود دارد و بزرگان نیز درباره‌اش گفته اند و همه هم می دانند. مهم این است که گفته ها جنبه کاربردی داشته باشد و در روزهای بعد جشنواره نمود و اثر آن را در جامعه ببینیم. اگر جشنواره  درست تعریف شود می توان گفت موثر است  و فضا را تغییر می دهد و می تواند زنان را به منزلت حقیقی خود برساند.
آزار زنان و بازتولید هویت مردانگی مسائل مالی زندگی مشترک را جدی بگیرید قوانین نگهداری كودك در محل كار مادر چطور می شود نفقه را گرفت خرده مصیبتهای بچه دار نشدن