جسیکا کلگرن فوزارد یوتیوب‌کار طی همکاری با «مدرسه زندگی» (The School of Life)  یک سازمان تندرستی احساسات، «رازهای شادی خویش» را در فیلم کوتاهی به روایت الن دباتون، نویسنده و فیلسوف، به اشتراک می‌گذارد. 

کلگرن فوزارد که بیش از ۵۵۷ هزار مشترک در کانال یوتیوب خود دارد، کر است، چشمانش بینایی کامل ندارد و یک بیماری عصبی، نوروپاتی موروثی به خاطر فشار فلج‌کننده (hereditary neuropathy with liability to pressure palsy) دارد. او همچنین از یک بیماری نادر خودایمنی با نام بیماری بافت‌های هم‌بند مرکب (mixed connective tissue disease) نیز رنج می‌برد.

کلگرن فوزارد به خاطر شرایط پزشکی خویش بعضا مجبور به استفاده از یک دستگاه یاری‌رسان شبیه ویلچر برای حرکت‌ کردن است.

اکنون همراه با چند یوتیوب‌کار دیگر، خانم کلگرن فوزارد نیز ۷ چیزی که او را خوشحال می‌کند به اشتراک گذاشته است. اموری از جمله یافتن ارتباطات انسانی و اظهار قدردانی از ارزشهای مثبت زندگی.

او در فیلم توضیح می‌دهد: «از آنجا که من با مشکلات سلامتی دست و پنجه نرم می‌کنم باید یاد می‌گرفتم چگونه وقتی بدنم می‌خواهد ناراحتم کند به دنبال شادی و خوشحالی باشم. به همین خاطر طرز فکر خیلی منحصر به فردی درباره چیزهایی که ما را خوشحال می‌کند پیدا کرده‌ام».

یکی دیگر از ۷ کلید خانم کلگرن فوزارد برای خوشحالی، پذیرش است. او توضیح می‌دهد: «من محدودیت‌های خویش را می‌پذیرم چرا که با تعیین این محدودیت خودم را داخل چارچوبی که خود ساخته‌ام رها می‌سازم».

کلگرن فوزارد افزود پیدا کردن لذت‌های کوچک نیز مهم است، لذت‌هایی مانند غرق شدن در وان گرم حمام یا خریدن یک لباس زیبا می‌تواند شدیدا مفید واقع شود.

دست آخر خانم کالگرن فوزارد درباره اهمیت احساس عشق و مورد عشق واقع شدن صحبت کرد، چه از طریق رابطه‌ای عاطفی با معشوق خویش و چه علاقه به عضوی از خانواده خویش. او همچنین گفت مهم است آرزوهایی ساده داشت. وی گفت: «من شادی را در چیزهای کوچک می‌یابم، لبخند همسرم، هیجان‌ سگم، قدم زدن در ساحل هنگام غروب، چه چیزی می‌تواند از این‌ها شادی‌آورتر باشد؟»

این ویدئوی کوتاه با توصیه کلگرن فوزارد درباره خوشحالی، که او آن را با سلامت مقایسه می‌کند، پایان می‌یابد.

او می‌گوید: «این باید چیزی باشد که ما در اولویت قرار داده و آگاه باشیم که نیاز به کار و تلاش دارد. همه ما با شرایط مختلفی در زندگی مواجه بوده‌ایم اما تنها با پذیرش مشکلات و ناتوانایی‌های خویش و اموری که از آنها محروم شده‌ایم است که خواهیم توانست چیزهایی زیبایی که در زندگی داریم را واقعا ببینیم. و واقعا آیا این دوست‌داشتنی نیست؟»