در هر اجتماعی، تعدادی آدم عوضی هستند که کارشان، آزار و تحقیر دیگران است. مهمترین خصیصه مشترک همه آدم های عوضی این است که فکرمی کنند هرکاری که دل شان می خواهد می توانند انجام دهند و یک حق بی چون و چرا فقط برای خودشان قائلند.

آدم عوضی اصلا به مغزشان خطور نمی کند که او هم باید صف بایستد یا در حین رانندگی حق تقدم دیگران را رعایت کند. با صدی بلند در وسیله نقلیه عمومی، مکالمه تلفنی نداشته باشد و در محیط کار، از مسئولیت ها شانه خالی نکند و…

استاد روانشناسی دانشگاه استنفورد Robert Sutton سالها بر روی خصلت های آدم های عوضی و بی ملاحظه، تحقیق کرده است. او معتقد است بزرگترین واکنش موثر نسبت به آدم های عوضی این است که اصلا تحویل شان نگیریم و به رفتارشان عکس العمل نشان ندهیم.

او در کتاب جدیدش به این مسئله اشاره می کند که بشر به طور ذاتی تحمل رفتار آدم های عوضی را ندارد. یک میل غریزی در انسانها هست که می خواهد در برابرشان بایستد و … اما دکتر Sutton می گوید هر نوع واکنشی در حقیقت یک پیروزی برای افراد عوضی است چون نیت شان این است که ناراحتی دیگران را ببینند.

دلایل عوضی بودن انسانها متفاوت است. خیلی از ما، گاهی رفتار عوضی از خود بروز می دهیم. خستگی، کم خوابی و ناگزیری، بعضی ها را به رفتار عوضی سوق می دهد. عده ایی نیز به خاطر قدرت و موقعیتی که دارند تغییر ماهیت می دهند و رفتار عوضی از آنها سر می زند.

اما زندگی و شرایط و تربیت و تجربیات زندگی، بعضی ها را عوضی دائمی می کند. این نوع افراد به هیچکس اعتمادی ندارند و احتمالا دوران کودکی شان بدون محبت گذشته است. برای همین بهتر است سریع به قضاوت افراد و رفتارِ بد شان نرسیم.

بهترین کار این است از محوطه تاثیر و رفتارشان، فاصله بگیریم. گاهی البته اگر شرایط مهیا بود و مقاومت در برابر عوضی ها امکانپذیر بود با قدرت تمام جلوی شان می شود ایستاد و طعم رفتار عوضی شان را به آنها چشاند.

ما بهتر است یک دوست یا عضو خانواده را تعیین کنیم که حرفش را قبول داشته باشیم و از آنها بخواهیم صمیمانه در باره امکان عوضی شدن ما، نظر دهند. زندگی همیشه ذره ذره ما را تغییر می دهد و اگر دقت نکنیم چنان بد می شویم که شانس « انسان بودن» را در طی زندگی از دست می دهیم.