آیا آبهای بسته بندی دارای تاریخ مصرف می باشد؟

اگرچه تاریخ مصرف چاپ شده بر روی محصولات مذکور یکسال از زمان تولید میباشد ، لکن بطور معمول در خصوص زمان مصرف محصولات صنعت بسته بندی آب محدوده زمانی مشخصی که تابع استاندارد خاصی باشد وجود ندارد ، ذکر این نکته ضروریست که در صورت استفاده از مواد اولیه منطبق با استانداردهای صنایع غذایی و با کیفیت مطلوب ، میتوان آبهای بسته بندی را در صورت نگهداری در شرایط مناسب تا مدت بیش از یکسال مشروط به حفظ پلمب درب نگهداری و مصرف نمود .

هنگام خرید آبهای بسته بندی به چه نکاتی باید توجه نمود؟

وجود علامت استاندارد و علامت پروانه ساخت اداره نظارت و شماره های مربوطه از اهمیت بسزایی در هنگام خرید محصولات برخوردار میباشد ، این در حالیست که وجود مشخصات کامل تولید کننده بر روی لیبل نیز از موارد قابل توجه در هنگام خرید محصولات میباشند .   
همچنین توجه به وضعیت پلمب درب ، شفافیت آب درون بطری و آنالیز ترکیبات و توصیه های احتمالی موجود بر لیبل از موارد مهم در هنگام خرید محصولات میباشد .

آیا مقادیر مربوط به ترکیبات  آبهای بسته بندی در طول فصل یکسان است؟

خیر ، بطور کلی مقادیر مربوط به ترکیبات آبهای بسته بندی که بر روی لیبل محصولات چاپ میگردد میانگین چهار فصل متوالی میباشد ، برای مثال مقدار مربوط به کلسیم که بر حسب میلیگرم بر لیتر بر روی لیبل چاپ شده است میانگین مقادیراندازه گیری شده آن طی چهار فصل متوالی میباشد ، لذا وجود تغییرات در محدوده استاندارد در هر فصل نسبت به فصل دیگر منطقی میباشد .

آیا دستورالعمل خاصی برای نگهداری آب بسته بندی وجود دارد؟

بطور کلی توصیه میگردد که آبهای بسته نبدی در محیطی خشک ، خنک و بدور از هرگونه آلودگی و دور از تابش مستقیم نور آفتاب و یخ زدگی نگهداری شود ، و همواره به مصرف محتوی بطری در مدت کوتاه پس از باز کردن درب توصیه میشود که این امر بدلیل پیشگیری از آلودگی آب بدلیل در معرض قرار گرفتن با آلودگیهای محیطی میباشد .

آیا استفاده از آبهای بسته بندی منجمدشده باعث بروز سرطان می گردد؟

مدتی پیش در برخی شایعات  آمده بود که مصرف آبهای معدنی یخ زده بدلیل وجود ماده شیمیای بنام DIOXIN که در 
ماده اولیه تولید بطریهای   PETبکار میرود  موجب بروز سرطان میشود !! 
اساساً DIOXIN از خانواده ترکیبات کلرین دار است و به هیچ عنوان درمواد اولیه تولید بطری های آب های بسته بندی 
وجود ندارد !!  و همچنین ماده مذکور تنها در فرآیند احتراق مواد کلرین دار در دماهای بیش از 700 درجه سانتیگراد 
تشکیل میشود ، لذا خبر و یا شایعه مذکور فاقد هرگونه مبنای علمی میباشد چراکه در تولید بطری های مورد استفاده در 
صنعت بسته بندی آب از مواد و یا مشتقات کلرین دار استفاده نمیگردد و موضوع مذکور شایعه ای بیش نمیباشد .

بطور خلاصه تفاوت میان آبهای بسته بندی طبییعی و بسته بندی چیست؟

در توضیحی مختصر ، اولا منبع برداشت آب در تولید آبهای معدنی طبیعی الزاماً یا چشمه های طبیعی و حائز شرایط است و یا چاههای (Bore Hole) حفاری شده بر اساس استانداردهای سختگیرانه در مناطق بکر مانند کوهستانها و بدور از هرگونه عامل انسانی و یا غیر انسانی آلاینده ، اما در خصوص آبهای آشامیدنی محدودیتی در انتخاب منبع برداشت آب وجود ندارد ، دوم اینکه ترکیب شیمیایی آب درآب معدنی طبیعی باید درمحدوده مشخصی از زمان از پایداری نسبی برخوردارباشد و تغییرات گسترده در مقادیر پارامترها  نداشته باشد که این امر خود نشانگر عدم تاثیر پذیری چشمه و یا چاه مورد نظر از عوامل بیرونی و یا آبهای سطحیست ، اما در آبهای آشامیدنی چنین شرط و ضوابطی وجود ندارد ، همچنین یکی از ویژگیهای آبهای معدنی برخورداری از عناصر کمیاب Trace Elements مانند آهن ، روی ، آلومینیم ،  و.....  در مقادیر بسیار کم و در محدوده استاندارد میباشد و چنین ویژگی در خصوص آبهای آشامیدنی مطرح نمیباشد ، یکی دیگر از تفاوتهای میان این دو گروه محصولات تفاوت در روشهای تصفیه آنها میباشد بدین مفهوم که در تولید آبهای آشامیدنی استفاده از روشهای مختلف گندزدایی مجاز مانند استفاده از ترکیبات کلر و یا اسمز معکوس و ....  میباشد لکن استفاده از روشهای مذکوردر تولید آبهای معدنی غیر مجاز میباشد ، به طور کلی میتوان اینگونه بیان نمود که تفاوت این دو گروه محصول در تعاریف ارائه شده برای آنان در استانداردهای ملیست .
آنچه که از اهمیت ویژه ای برخوردار است سلامت هر دو محصول فوق الذکر میباشد و مصف کنندگان میتوانند با خیالی آسوده هر یک از محصولات فوق را مشروط به برخورداری آنها از علامت استاندارد و پروانه ساخت استفاده نمایند.

آیا استفاده از آبهای بسته بندی باعث بروز سنگ کلیه میشود؟

خیر ، تاکنون در بسیاری از دانشگاههای پزشکی معتبر جهان مطالعات بسیاری در خصوص ارتباط بروز سنگ کلیه با مصرف آب حاوی املاح زیاد معدنی صورت گرفته است که نتایج مطالعات مذکور نشانگر این مطلب میباشند که ترکیب آب تاثیر چندانی بر بروز سنگ کلیه ندارد و آنچه که بیشتر بر این بیماری تاثیر گذار است مقدار مصرف آب است »به عبارتی در کسانی که به اندازه ای آب مینوشند که حداقل 2/5 لیتر ادرار در 24  ساعت داشته باشند ، میتوان امیدوار بود که کمتر به عارضه ی سنگ کلیه دچار شوند.
در مطالعات و تحقیقات انجام شده بر روی افراد در مناطقی که از رژیم آب سخت برخوردار بوده اند هیچ رابطه معنی داری میان مصرف آب سخت ( آب با املاح معدنی بالا ) و بروز سنگ کلیه یافت نشده است و جالب آنکه رابطه معنی داری میان عدم دریافت منیزم کافی از طریق آب و بروز سنگ کلیه حاصل شده است .
دکتر عباس بصیری ریاست مرکز پیشگیری از سنگ کلیه در گفتگویی گفت :« هنوز دلیل مشخصی برای ارجحیت یک مایع یا آب به آب یا مایع دیگر اثبات نشده ، مثل آب سنگین و آب سبک .  درکشور ما هم آب سنگین یا فوق سنگین وجود  دارد و در کشورهایی که آب های سبک و سنگین داشتند غلظت های مختلف را با یکدیگر مقایسه کردند و  از مقایسۀ آب ها درنیافتند که در سنگ کلیه تاثیر داشته باشد.

پروفسور عباس بصیری در تحقیقات خود در نمونه گیری طبقه بندی شده چند مرحله ای 2310 بیمار سنگ کلیه که بیماری آنان در مراکز پرتونگاری در نقاط مختلف ایران در سالهای 2007 و 2008 تشخیص داده شده بودند مورد بررسی قرار دادند که در این میان 1775 بیمار ساکن مراکز 24 استان از کشور بودند . داده های مرتبط با هر منطقه از یک مرکز ثبت داده ها جمع آوری شد و ارتباط آن با بروز سنگ کلیه توسط مدل های متارگرسیون به دست آمد و از Stone Risk Index برای بررسی خطر سنگ سازی استفاده شد .

نهایتاً تحقیقات نشانگرعدم ارتباط بین بروز سنگ کلیه و میزان کلسیم  بیکربنات و  یا سختی آب بود و بر عکس میزان منیزیم آب یک رابطه معکوس غیر خطی نزدیک به معنادار با بروز بیماری در مراکز استانها داشت ، بدین مفهوم که بروز سنگ کلیه بطور معکوس با میزان منیزیم موجود در آب در ارتباط بود به عبارت دیگر کمبود منیزیم در آب موجب افزایش احتمال بروز سنگ کلیه میگردد .

  رئیس مرکز پیشگیری از سنگ کلیه در گفتگویی در همین زمینه افزود :« غلظت منیزیم داخل آب می تواند یک عامل پیشگیری از بروز سنگ کلیه در افراد باشد و تا حدودی می توان به آن اعتماد کرد یعنی اگر غلظت منیزیم بالا باشد از بروز سنگ کلیه جلوگیری می کند این متخصص کلیه و مجاری ادراری در خصوص تاثیر منیزیم در جلوگیری از بروز سنگ کلیه تصریح کرد : ما در مطالعاتی که در ایران انجام دادیم وقتی مناطق مختلف و استان های مختلف را با هم مقایسه کردیم، ارتباطی میان غلظت منیزیم موجود در آب مصرفی یافتیم  که بر اساس آن هرچقدر غلظت منیزیم بیشتر باشد از احتمال بروز این بیماری کاهش می یابد که این موضوع در دنیا تا حدودی ثابت شده است.

آیا مصرف آبهای بسته بندی تهدیدی برای قلب انسان است؟

خیر ، خوشبختانه مطالعات سالهای اخیر در دانشگاههای مختلف جهان نشانگر نقش حیاتی و مهم پارامترهایی چون کلسیم و منیزیم در عملکرد قلب انسان میباشد و کمبود این دو پارامتر در آب آشامیدنی میتواند منجر به بروز بیماری قلبی تحت عنوان Ischemic Heart Disease گردد ، بگونه ای که تحقیقات نشانگر آنند که در برخی مناطق با رژیم دریافت آب سبک ، 85% از مردم دچار عارضه قلبی میباشند ..