1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

آزمونی ساده در شش ماهگی می‌تواند نشان دهد که کودکان در آینده چقدر استعداد ریاضی خواهند داشت. گروهی از پژوهشگران می‌گویند نوزادانی که درک بهتری از "مقدار" دارند، در آینده استعداد ریاضی بالاتری نیز خواهند داشت.

یک پژوهش که از سوی روانشناسان دانشگاه دوک و جانز هاپکینز در آمریکا انجام شده، نشان می‌دهد، نوزادانی که درک بهتری از "مقدار" دارند، بهتر از همسالان دیگرشان در سن ۳ سالگی می‌توانند از پس مهارت‌های ریاضی بر آیند. به نوشته آریل استار و دو همکار دیگرش که این پژوهش را هدایت می‌کرده‌اند، میزان ضریب هوشی در این پژوهش در نظر گرفته نشده است.

روانشناسان آزمایشات خود را در ابتدا روی ۶۶ نوزاد ۶ ماهه انجام دادند و سه سال بعد برای انجام آزمایش‌های بیشتر برای سنجش میزان مهارت‌های ریاضی این کودکان را مورد بررسی دوباره قرار دادند.

در ابتدا پژوهشگران به نوزادان نقطه‌های سیاه بر روی زمینه سفید را نشان داده و واکنش آن‌ها را به هنگام تغییر تعداد نقطه‌های سیاه‌رنگ و نیز ترتیب آن‌ها مورد مطالعه قرار دادند. در دور دوم این پژوهش کودکان سه ساله بایستی شماری از تمرین‌های ریاضی را که مرتبط با درک آن‌ها از اعداد و مقادیر بودند، حل می‌کردند.

برای نمونه به این کودکان دو مونیتور نشان داده شد که روی آن‌ها نقاط سیاه‌رنگ به چشم می‌خوردند و آن‌ها می‌بایست هر کدام را که نقطه‌های بیشتری داشت، انتخاب می‌کردند. در یکی دیگر از مراحل تحقیق از بچه‌ها خواسته شد تا اسباب‌بازی‌ها را بشمارند.

در این میان به گفته پژوهشگران آن دسته از کودکانی که در شش ماهگی نتایج بهتری را در تست به دست آورده بودند، در سن سه سالگی نیز به طرز قابل توجهی بهتر از دیگر همسالان خود عمل کردند.

نوزدان تفاوت میان ۲ و ۳ را تشخیص می‌دهند
البته پیش از این در سال ۱۹۸۰ روانشناسی به نام "پرنتیس استارکی" نتایج تحقیقی را منتشر کرد که نشان می‌داد نوزادان حس بسیار بالایی در تشخیص اعداد دارند. این تحقیق در جامعه علمی آن زمان به شدت مورد توجه قرار گرفت. تا آن زمان گمان می‌رفت درک اعداد و مقادیر تازه از سن پنج سالگی امکان‌پذیر است. .

استارکی در آزمایشگاه دانشگاه فیلادلفیا از روش نقطه‌های سیاه‌رنگ برای سنجش مهارت تشخیص نوزادان ۱۶ تا ۳۰ هفته‌‌‌ای استفاده کرده بود. در ابتدا تنها دو نقطه سیاه‌رنگ روی مونیتور دیده می‌شدند که ترتیبشان مدام عوض می‌شد. بر اساس مشاهدات استارکی مدت زمانی که هر نوزاد به مونیتور خیره می‌شد، به طور میانگین دو ثانیه بود.

اما نکته قابل توجه زمانی رخ داد که به هنگام تعویض تصویر نه تنها ترتیب نقطه‌ها عوض شد، بلکه تعداد آن‌ها نیز از دو به سه عدد افزایش یافت. نتیجه آن بود که نوزادان مشخصا به این تغییرات واکنش نشان داده و میزان خیره شده آن‌ها به مونیتور به مدت نیم‌ثانیه افزایش پیدا کرد.

به این ترتیب مشخص شد که نوزادان متوجه تغییر عدد ۲ به ۳ شده‌اند و پرنتیس استارکی نتیجه گرفت که آن‌ها از درک اعداد بیش از آن‌که قادر به شمارش باشند، برخوردارند، پژوهش‌های آریل استار و تیمش نیز بر پایه روش آزمایشی پرنتیس استارکی استوار بود و تنها تفاوت در استفاده از دو مونیتور به جای یک مونیتور بود. روی یک مونیتور تعداد نقطه‌های نمایش داده شده تغییر می‌کرد و بر روی مونیتور دیگر تنها تغییر در ترتیب آنان و نه در تعدادشان رخ می‌داد. روانشناسان در این میان بر این نکته تمرکز می‌کردند که کدام مونیتور بیش‌تر توجه نوزادان را به خود جلب می‌کند.

این تیم پژوهشی در گزارش خود که در نشریه "Proceedings of the National Academy of Sciences" به چاپ رسیده، با این حال یادآور شده‌اند که تحقیقات دیگری هم وجود دارند که ارتباط میان درک از اعداد در سنین نوزادی و مهارت حساب در سنین بالاتر را رد می‌کنند.

آن‌ها تأکید کرده‌اند که این موضوع نیازمند تحقیقات بیشتری است. در پایان اما گفته‌اند که به واسطه این تحقیق می‌توان به فکر تقویت مهارت‌های حساب کردن در بچه‌ها پیش از یادگیری شمارش بود.

 

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی جدید تصویر امنیتی

  • نسوز و بساز، عکس بذار و ببر!
    نسوز و بساز، عکس بذار و ببر! اتو یکی از آن دست وسایلی است که تقریبا همه ما با آن همیشه سر و کار داشته‌ایم. ممکن است در این میان خاطرات تلخی را هم با سوزاندن لباس محبوب‌مان در زیر این دستگاه‌های داغ تجربه کرده باشیم، تجربه‌ای که این روزها و به واسطه فناوری‌هایی چون OptimalTemp کمپانی فیلیپس، به دست فراموشی سپرده شده است. حال به همین خاطر قصد داریم تا یک مسابقه جذاب که با همکاری فیلیپس و شکوفا الکتریک، نماینده رسمی این شرکت در ایران برگزار می‌شود را در اینجا برای شما شرح دهیم تا شاید یکی از برندگان خوش شانس این رقابت جالب شوید.
    ادامه مطلب...

کودکان

چگونه بر ترس کودکان از مدرسه غلبه کنیم؟!

با شروع مدرسه بسیاری از مادران با ترس کودکانی که برای اولین بار به مدرسه یا آمادگی می روند مواجه می شوند. این ترس ناشی از اضطراب دور شد از والدین به خصوص مادر می باشد.

چرا لازم نیست کودک به آغوش دیگران برود؟

به مهمانی رفته‌اید و اوقات خوشی را گذرانده‌اید. آدم‌های جدیدی را شناخته‌اید و با دوستان قدیم دیدار کرده‌اید. وقت رفتن و خداحافظی است. شما لباس پوشیده‌اید که جمع را ترک کنید اما دوست‌تان می‌گوید: «تا وقتی به بغلم نیایی و بوسم نکنی اجازه نمی‌دهم بروی چون این یعنی تو اصلا دوستم نداری.» شما نمی‌خواهید کسی را لمس کنید و به زور روبوسی کنید. اما دوست‌ عزیز مجبورتان می‌کند که محترمانه رفتار کنید چون «اصلا خوب نیست بگویی نه!» تصور این صحنه دشوار است؛ چون اصلا عادی نیست که کسی شما را مجبور به کاری بکند که نمی‌خواهید. این واقعا چه رابطه‌ای است که به‌خاطر رفتار محترمانه، مجبور باشید دیگران را با زور به آغوش بگیرید و ببوسید؟ یک دوست خوب چنین شرایطی را ایجاد نمی‌کند یا مجبورتان نمی‌کند بدون تمایل خودتان روبوسی کنید یا به آغوشش بگیرید. چنین تصویری اگر نگوییم میلیون‌ها بار، اما هزاران بار برای بچه‌ها در سراسر دنیا اتفاق می‌افتد. آیا می‌‌خوانید کودک‌تان در بزرگسالی صاحب اختیار بدنش باشد؟ حتما یکی از دغدغه‌های شما این است که فرزندتان اراده کافی داشته باشد تا هر تماس جسمی ناخواسته را رد کند و برای خودش تصمیم بگیرد که چه کسی را به آغوش بگیرد و ببوسد. تمایل شما برای تربیت کودکی که اعتماد به نفس کافی برای نه گفتن داشته باشد، در تضاد کامل با رفتاری است که کودک را مجبور می‌کند با وجود بی‌علاقگی به بوسیدن، بوسیده شدن و به آغوش دیگران رفتن، چنین کاری بکند. اغلب والدین کودک را به چنین رفتاری تشویق می‌کنند. اگر لازم است هر فرد نوجوان یا بزرگسالی کنترل و اراده کافی بر بدنش داشته باشد چرا چنین حقی از همان ابتدای کودکی معین نمی‌شود؟ مجبور کردن کودک برای اینکه فردی را ببوسد یا به آغوش بگیرد که اصلا دوستش ندارد، نشانه احترام و ادب نیست. در واقع این کار یعنی شما کودک را مجبور می‌کنید با بدنش رفتاری را بکند که دوست ندارد و این یک نوع بی‌احترامی به بدن کودک است. چرا یک کودک باید به دیگران احترام بگذارد در حالی که دیگران چنین کاری نمی‌کنند؟   وقتی می‌گوییم «بزرگسال» درباره آدم بالغی حرف می‌زنیم که باید به این درک رسیده باشد که عدم تمایل کودک به در آغوش رفتن دیگران نشانه بی‌توجهی و انکار وجود او نیست. هر آدم بزرگسالی باید اینقدر فهمیده باشد که بداند این بی‌علاقگی به بوسیدن و بغل کردن ربطی به میزان دوست داشتن و احساس منفی کودک ندارد. در مورد نکته بسیار ساده‌ای حرف می‌زنیم: اگر دوست دارید کودک‌تان در آینده توانایی نه گفتن را داشته باشد و از بیان احساس واقعی‌اش نترسد و همچنین احساسات، افکار و بدنش را دوست داشته باشد، باید این کار را از همان سنین کم آموزش بدهید. همانطور که شما مالک هیچ آدم دیگری در زندگی‌تان نیستید مالک فرزندتان هم نیستید. اگر دل‌تان نمی‌خواهد کسی شما را بی اجازه لمس کند و حق طبیعی هر آدمی می‌دانید که چنین خواسته‌ای داشته باشد باید چنین حقی را برای فرزندتان هم قائل باشید. شاید برایتان این سوال پیش بیاید که اگر در موقعیتی قرار بگیرید که دیگران اصرار می‌کنند کودکتان را ببوسند و او نمی‌خواهد چطور باید رفتار کنید؟ این اصلا کار پیچیده‌ای نیست. اولین کاری که باید بکنید این است که به دوست، خواهر یا پدربزرگ توضیح بدهید چرا نمی‌خواهید کودک را مجبور کنید کسی را ببوسد. علاوه بر این خوب است برای فرزندتان فرصت‌های تازه‌ای فراهم کنید تا او در موقعیت نامطلوب قرار نگیرد؛ مثلا می‌توانید بگویید: «دوست داری با پدربزرگت دست بدهی یا بغلش کنی؟» «دوست داری خاله را واقعا ببوسی یا می‌خواهی بوس را بفرستی؟» «دلت می‌خواهد بگویی دوستش داری یا دست بدهی یا فقط خداحافظی کنی؟» هر کدام از این جمله‌ها یا موقعیت‌های دیگری که شما فراهم می‌کنید، به فرزندتان کمک می‌کند بدون مجبور شدن به انجام کاری که دوست ندارد، ابراز احساسات کند. این چیزی است که به او احساس امنیت و آرامش می‌دهد و هنر «نه» گفتن را می‌آموزد. کودکی که نه گفتن را خیلی زود یاد بگیرد به راحتی می‌تواند در بزرگسالی دیگران را از انجام کاری که تمایلی به انجامش ندارد منع کند. یادتان باشد: دوست داشتن بدن و داشتن قدرت و اراده بر بدن فقط مساله نوجوان‌ها نیست. اگر می‌خواهید کودکتان واقعا خودش را دوست داشته باشد و آدمی خوشحال و نترس باشد، از همان ابتدا به خواسته‌ها و علایقش احترام بگذارید.
دوست داشتن را به کودکانمان بیاموزیم هفت درصد نوزادان ایمیل دارند! کودکان بهانه گیر چگونه خانه را برای کودک اوتیستیک مناسب کنیم؟ 47 نکته مهم در خصوص بازی و اسباب بازی

انتخاب سردبیر

خواندنی ها

ولیعهد انگلیس گوینده هواشناسی شد!

شاهزاده چارلز،ولیعهد بریتانیا اخبارهواشناسی شبكه «بی‌بی‌سی» را گزارش كرد! شاهزاده چارلز ملقب به شاهزاده ولز،اخبارهواشناسی شبكه «بی‌بی‌سی» اسكاتلند را گویندگی كرد. گویندگی خبر شاهزاده چارلز كه هزاران ‌بار از شبكه‌ های تلویزیونی تكرارشد، با لحن طنز آمیز این شخصیت سلطنتی رنگ وبویی دیگر به خود گرفت. او در گزارش خود گفت: « صبحی مه‌آلود در انتظار قلعه «می» در «كیتنس» است، اما ممكن است این هوا به بارندگی، باد وحتی بارش برف نیز منجر شود. ریزش‌های ناگهانی نیزبرای ساكنان بالمورال پیش‌بینی می‌شود». در این لحظه شاهزاده چارلز رو به دوربین كرد وپرسید: «آخر چه كسی این متن را نوشته است؟» شاهزاده چارلز وهمسرش به مناسبت شصتمین سال تاسیس تلویزیون «بی‌بی‌سی» اسكاتلند ساعتی رادراستودیوی این شبكه خبری سپری كردند و این گویندگی هم به همین مناسبت بود.

رودخانه تعادل

تا کنون راجع به رودخانه ای با سنگ های دارای تعادل چیزی شنیده اید؟ مثل این است که این سنگها به همدیگر وصل هستند یا توسط یک ریسمان به هم متصل شده اند!
زبان درازترین دختر دنیا ده سالگی #هشتگ، برچسبی که جهان توییتری را تسخیر کرد بالا بالا بالاتر تاریخچه تخته نرد عشق نوجوانی و پاپ جدید کلیسای کاتولیک

مطالب تصادفی

حرفه من

دختران تونل توحيد

حالا نزدیک به دو سال از آن دوران گذشته. دورانی که در زیرزمین تهران، به زعم مسوولان شهرداری، پنج هزار کارگر شبانه‌روز فعالیت می‌کردند تا تونل بزرگ توحید احداث شود. آنجا، در میان پنج هزار مرد، دو زن نیز کار می‌کردند. آنها مهندسانی بودند که کارهای سیستم تهویه هوای تونل توحید را انجام می دادند.  نام یکی از آنها سروناز ساربان است که حالا 25 سال دارد و آن روزها 23 ساله بود. دیگری هم مژده مهاجرانی است که حالا 30 ساله شده است. گفتگوی لادیز با این دو خانم مهندس را بخوانید.

نترس؛ من یک روزنامه نگارم!

"بدترین شغل دنیا روزنامه نگاری است." این جمله در روزهای آخر سال گذشته میلادی تیتر اول بسیاری از روزنامه های مشهور در سرتاسر جهان شد و بازخوردهای جالب توجهی نیز داشت. داستان از این قرار بود که طبق نتایج نظرسنجی یکی از سایت های پرمخاطب آمریکایی، مردم از جوامع و قشرهای مختلف، شغل روزنامه نگاری/خبرنگاری را به عنوان بدترین شغل دنیا انتخاب کردند. بسیاری از چهره های بزرگ عرصه ی مطبوعات آنرا توهینی نابخشودنی خواندند و مقالات تندی برای رفع این اتهام به چاپ رساندند. اما آن عده ی دیگر که از نظرشان مطبوعاتی ها بیهوده ترین کار ممکن را انجام می دهند دلایل مختلفی برای راستی ادعای خود مطرح می کردند. از آن جمله: مطبوعاتی ها در همه جای دنیا شغل پر استرسی دارند، نسبت به زمانی که برای کار می گذارند حقوق کمی دریافت می کنند، تمام ساعت های شبانه روز درگیرهستند ، فن خاصی بلد نیستند و در نهایت اینکه بیش از کارگزاران دیگر مشاغل در معرض خطرهای روحی و جسمی قرار می گیرند. یکی از یادداشت های بسیار جالب توجه در جواب به این ادعا توسط روزنامه نگار جوانی در سایت فوربز منتشر شد.این روزنامه نگار، شغل خود را آرمانی ترین شغل دنیا خواند و گفت: " بله، خیلی از دلایلی که برای محکوم کردن حرفه ی روزنامه نگاری آورده اید بیراه نیستند. اما مشکل اینجاست که شما استفاده ی درست واژگان را بلد نیستید. اجازه بدهید فرمایشاتتان را اصلاح کنم!" در ادامه بخش هایی از جوابیه این روزنامه نگار را با هم مرور می کنیم: --شما همواره مشغول یادگرفتن هستید. فقط یک روزنامه نگار می تواند هر روز و هرلحظه بیش از پیش به دانش خود در عرصه های مختلف بیافزاید و این امر حقیقتی ساده است که مطمئناً برای بسیاری افراد در حرفه های دیگر رشک برانگیز و دست نیافتنی خواهد ماند. چه کسی را در اطراف خود می شناسید که از تقریباً هر موضوع مورد بحث سررشته ای داشته باشد و بتواند در آن زمینه صحبت کند؟ بی شک آن فرد شخصی جز یک روزنامه نگار حرفه ای نیست! شما برای ملاقات با افراد مشهور دستمزد دریافت می کنید. خاطرات مطبوعاتی ها به خاطرات بسیاری از مشاهیر گره خورده است؛ از چهره های عالم سیاست گرفته تا سینما و ورزش. چند نفر پیرامون خود سراغ دارید که آرزوی از نزدیک دیدن ستاره ی محبوب موسیقی کشورش را داشته باشد؟ چند نفر را سراغ دارید که برای گرفتن عکس یادگاری با فلان بازیگر فیلم درجه دو به گریه بیفتد؟ مطمئناً همین الان می توانید لیست چند ده نفره ای از این افراد تهیه کنید! اما حقیقت این است که ما روزنامه نگاران برای دیدن این چهره ها حقوق می گیریم. برحسب نوع فعالیتمان با بسیاری از آنها روابط دوستی برقرار می کنیم و نیازی نیست موقع دیدنشان در خیابان فریاد بزنیم! آنها خودشان برای ما دست تکان می دهند! شغل ما پر استرس است؟ در انتخاب واژه ها دقت کنید! شغل ما هیجان انگیز است. در محل کار راجع به چه چیزهایی خارج از حیطه حرفه تان صحبت می کنید؟ مسائلی که ما برایتان می نویسیم. اینطور نیست؟! بسیار خب، راجع به خبرهایی که از تلویزیون شنیده اید یا برنامه ی زنده ای که دیده اید ممکن است گپ بزنید. هیچ می دانید آنها را ما می نویسیم؟ شغلی که شما آنرا پراسترس می خوانید سرشار از پایین و بالاهایی است که تمام هیجان روزمره ی زندگی شما را رقم می زنند. لطفاً در انتخاب کلمات محتاط تر باشید. آیا تا به حال به حرفه های محبوب دنیای سینما دقت کرده اید؟! اگر کمی اطلاعات سینمایی تان بیشتر از فیلم های مورد علاقه نوجوانان باشد خواهید دانست یکی از محبوب ترین شغل های فیلم نامه نویسان بزرگ تاریخ سینما در کنار حرفه ی پلیس ها ، روزنامه نگاری بوده است. کافی است نگاهی دوباره به آرشیو شاهکارهای هنر هفتم داشته باشید. اما چرا روزنامه نگار و پلیس بودن برای فیلم نامه نویسان تکرارنشدنی سینما تا این حد جذاب بوده است؟ یعنی به خاطر هیجان حرفه ی ما نیست؟ اگر به خاطر سوادمندی و روابط گسترده مان هم نباشد ، دیگر بحث سلیقه ی عمومی که نمی تواند زیر سوال برود. در بیننده حتماً شیفتگی وجود داشته که کارگردان و نویسنده سراغ این حرفه رفته است. دست خودمان نیست ؛ ناخودآگاه چهره می شویم. همه ی ما دوستان و اشنایان زیادی را می شناسیم که تمام تلاش خود را برای دیده شدن در محافل مختلف به کار می گیرند.این افراد از درج شدن نامشان در روزنامه یا مجله یا بیان شدنش از هر رسانه ی دیگر چنان ذوق زده می شوند که اغلب با افراد فامیل تماس می گیرند تا آنها را نیز در این خبر سهیم کنند. جدا از آنکه ما روزنامه نگاران گاه هر روز خبرساز می شویم و ناممان در مجامع گوناگون بر سر زبان ها آورده می شود، کافی است کمی پشتکار داشته باشیم تا خود به چهره ای مطرح بدل شویم. نام چند مهندس، دکتر، آرایشگر ، برقکار، نقاش و ... در کشوری دیگر را می دانید؟ بیایید صادق باشیم، شما خیلی از ما روزنامه نگاران را در اقصی نقاط جهان می شناسید!
زنان نسبت به مردان پزشکان بهتری هستند برای مصاحبه شغلی آماده باشید 2 روزنامه نگاری، شغلی برای تمام فصول گفتگو با جوانترین آشپزحرفه ای ایران برای مصاحبه شغلی آماده باشید

پر بازدیدترین ها

سبک زندگی

رنگهای سال 2013 را میشناسید؟

امسال گویی رنگهایی ملایم تر از قبل که در حین حال شاداند باب میل طرفداران مد دنیا شده است. رنگی هایی که نه سبز اندو نه کاملاً آبی و این ترکیب بیش از پیش میتواند با سلیقه اکثریت جور باشد. رنگ هایی که کمی خواب را به چشمانمان می آورد. این رنگها را معرفی می کنیم: آبی موناکویی : این آبی را ترکیبی از رنگ آبی کاربنی با تکه ای از رنگ زغال را در نظر بگیرید. آبی در غروب : تماشایی ست آسمان آبی در غروب سبز زمردی : با رنگ زمرد کم و بیش همه مان آشناییم  ولی من می گویم از زمرد ما کمی روشن تر !!! یشمی خاکستری : کمی سوال برانگیز بود ؟ اگر روی پالت رنگ به رنگ سبز اصلی فقط ذره ای خاکستری اضافه کنیم ، این رنگ نمایان میشود رنگ پارچه کتانی: ایا رنگ کتان خالص را دیده اید؟ انگار روی آن رنگ کرم صورتی پاشیده اند. رنگ سرخ سوخته ؟ پس حتما باید کمی نارنجی داشته باشد و اما  بنفشه های آفریقایی : در ایران ما نیز این بنفش ها به وفور یافت میشود شاخه های بهاری لطیف رنگشان چه سبزی ست؟ طراحان ملایم ترین شان را اتنخاب کرده اند برای خوشمزه شدن آب؛ به آب چند قطره لیمو اضافه کنید. رنگش را تماشا کنید ! مزه لیمو ؟ و در آخر رنگ شلیل ! این رنگ عصاره همه رنگ های مایل به نارنجی و صورتی ست   با دیدن و توصیفات این رنگ ها متوجه می شویم که هدف از انتخاب این رنگ ها حس کردن رنگ ها در رویاهای ذهن است. چشمانمان را می بندیم و سبزی درختان تازه متولد شده را می بینیم ... به آسمان نگاه می کنیم و زیر تششع آفتابی که غروب میکند ، آبی محو شده تمام رویای مان را تسخیر میکند. با این رنگ ها به آرامش روحی بی نظیری در جسم و روح می رسیم. رنگ ها را حس کنید.

فرق بین عطر، ادو پرفوم، ادو توالت و ادو کلن

فرق این محصولات تنها در میزان غلظت عصاره روغنی سازنده بوهای مختلف است. بدیهی است هر قدر غلظت عصاره روغنی در یک بو بیشتر باشد، ماندگاری اش بیشتر خواهد بود. غلیظ ترین عصاره، عطر یا perfume نام دارد با غلظتی بین 40-15% خالصترین و ماندگارترین بوهاست و در عین حال گرانترین نوع عطر است. و بعد از آن به ترتیب، Eau de Perfume با غلظتی در حدود 15-7% رایج ترین نوع عطر است که ماندگاری مناسبی دارد و به گرانی عطر هم نیست. ادو توالت (Eau de Toilette) در حدود 6-1% غلظت داشته بوی ملایمی دارد که ماندگاری زیادی هم ندارد و برای تمدید بوی آن باید چندین بار در طول روز از آن استفاده شود. و آخر از همه ادوکلن (Eau de Cologne) است که در واقع همان ادو توالت (Eau de Toilette) است، بویی ملایم دارد و ماندگاری اش نیز همان اندازه است. در After Shave های مخصوص آقایان کمترین مقدار عصاره روغنی بکار می رود به همین دلیل دوام بویش از بقیه کم تر است. چرا بعضی از بوها نسبت به بقیه ماندگاری بیشتری دارند؟ اشخاصی که پوستی چرب دارند معمولا بوی عطرشان نسبت به افرادی که پوست خشک دارند، ماندگاری بیشتری دارد. زیرا پوست چرب به طور طبیعی مرطوب است و رطوبت باعث نگهداری و ماندگاری بوی عطر می شود. چه کنیم تا بوی عطرمان بیشتر بماند؟ همانطور که گفته شد ماندگاری بوی عطر بسته به خشک یا چرب بودن پوست،اش در افراد مختلف متفاوت است. در صورت امکان در طول روز، عطر خود را تجدید کنید. متخصصین تولید محصولات بهداشتی توصیه می کنند که عطر را به پشت گوش ها و گردن خود بزنید و مقدار کمی را هم بر روی پوست بدنتان استفاده کنید. با این کار بوی عطر شما پخش می شود و سریع از بین نمی رود. یک اسپری کوچک روی موها باعث می شود بوی عطر شما در تمام روز باقی بماند. عطر را چگونه استفاده می کنند؟ در کمال تعجب مشاهده می کنیم که بسیاری از خانمها نمی دانند که عطر را به کجای پوست خودشان بزنند. عطر باید به نقاطی که دارای نبض است زده بشود. در حقیقت, نقاط دارای نبض, نقاطی هستند که فاصله رگها از سطح پوست به کمترین حد خود می رسد و در همین نقاط, رگهای خونی حرارت بیشتری از خودشان می دهند که به صورت یک پمپ کوچک عطر عمل می کند و بوی عطر نیز بهتر متصاعد می شود. نقاط دارای نبض عبارت است از : مچ دست, پشت گوش, پشت زانوی پا و پشت آرنج دست قسمت پائین گلو . در ضمن برای اینکه بوی عطر دوام بیشتری داشته باشد, روی مچ های پا نیز زده می شود که جریان متصاعد شدن عطر را از پائین به بالا امکان پذیر می سازد.
صورت لاغر را پرتر جلوه دهید دستورالعمل ساده براي زندگي رويايي مهارت صحبت کردن را فرا بگیریم عینک انقلابی گوگل اتیکت های رفتاری که مردان را از پسران متمایز می نماید!

آداب و رسوم

عید فطر در ایران

عيد فطر يکی از دو عيد بزرگ اسلامی است که در روز اول ماه شوال آن را جشن می گیرند.مسلمانان پس از يک ماه روزه و عبادت پروردگار، چشم به راه اين روز بزرگ هستند و با برپایی آیین های خاص این روز، به اصطلاح ماه رمضان را بدرقه می کنند.

جهیزیه؛ یک رسم بین المللی

این روزها تهیه جهیزیه یكی از مشكلات خانواده هایی است كه فرزند دختر دارند. در كنار خانواده هایی كه جهیزیه های چند صد میلیونی می دهند، هستند كسانی كه دیگر جهیزیه نمی دهند در عوض عروسی های آن چنانی نیز نمی گیرند.
طالع بینی چینی برای سال 2014 یلدا مبارک توحش در قرن بيست و يكم ميلادي اسامی عجیب فرزندان ستارگان هالیوودی عجیب ترین آداب و رسوم ازدواج

سفر و تفریح

دزدی از هتل

برخی از کسانی که چند شبی را در هتل اقامت می‌کنند، موقع خداحافظی برخی از وسایل اتاق را به رسم "یادگاری" با خود به خانه می‌آورند. بر اساس یک نظرسنجی یک سوم از مسافران از هتل دزدی‌کرده‌اند؛ برخی کمتر، برخی بیشتر. حوله‌های بزرگ و نرم، دمپایی‌های سبک و راحت یا ملحفه‌های سفید و لطیف هتل‌ها برای بسیاری وسوسه‌کننده است و دل کندن از آنها موقع رفتن کار چندان ساده‌ای نیست. برای همین برخی از این اشیا دست آخر موقع ترک هتل، بی سر و صدا سر از چمدان‌های مسافران در می‌آورند. سایت "هتلز دات کام"‌، از سایت‌های مشهور برای رزو هتل، به تازگی یک نظرسنجی را انجام داد که در آن ۸۶۰۰ مسافر از ۲۸ کشور جهان شرکت داشتند. بر اساس این نظر سنجی، دانمارکی‌ها درستکارترین گردشگران به شمار می‌روند. ۸۸ درصد از آنها عنوان کردند که تا به حال هرگز هیچ چیزی از اتاق هتل به سرقت نبرده‌اند. به این ترتیب دانمارکی‌ها به وضوح بالاتر از متوسط جهانی قرار گرفته‌اند زیرا با در نظر گرفتن تمامی ملیت‌های شرکت کننده در این نظرسنجی تنها ۶۵ درصد گفته‌اند که هرگز از اتاق هتل چیزی به سرقت نبرده‌اند. البته وسایل بهداشتی و آرایشی در دستشویی‌ها در این نظرسنجی به حساب گرفته نشده‌اند. از هر چهار آلمانی، یک نفر اعتراف به دزدی از هتل کرده است. در این میان کلمبیایی‌‌ها بدترین تصویر را از این نظر از خود بر جای گذاشته‌اند. بیش از نیمی از کوبایی‌ها اعتراف کرده‌اند که تا کنون یک یا چندین بار وسایل هتل را با خود به خانه‌آورده‌اند و به این ترتیب آخرین جایگاه را در فهرست درستکار بودن به خود اختصاص داده‌اند. کتاب، مجله، ملحفه و حوله بر اساس این نظرسنجی از محبوب‌ترین اشیای هتل در میان تمامی ملیت‌ها بوده‌اند که از چمدان‌ها سر درآورده‌اند. تنها چینی‌ها بوده‌اند که اعتراف کرده‌اند اغلب به وسایل تزئینی اتاق نظیر لامپ، ساعت یا قاب‌های عکس و نقاشی نیز نظر داشته‌اند و آنها را با خود به خانه آورده‌اند. ربد و شامبر‌، بالش، وسایل برقی نظیر اتوهای مسافرتی یا سشوار از جمله "سوغاتی‌های" کلاسیک هستند که مسافران از گذشته تا به حال به "بلند کردن" آنها علاقه نشان می‌دهند. بر اساس این نظرسنجی مسافرانی بوده‌اند که روکش توالت فرنگی و همچنین برس توالت را هم در چمدان جا داده‌اند. شماری دیگر نیز اعتراف کرده‌اند که تکه‌هایی از فرش اتاق را با قیچی بریده و با خود به خانه برده‌اند. نکته قابل توجه در این میان این است که دزدی از اتاق هتل نه تنها از گردشگران بلکه از کسانی که به سفر کاری یا برای شرکت در همایش در هتل اقامت داشته‌اند، سر زده است. و دیگر آنکه این گونه دزدی‌ها هم در هتل‌های پنج ستاره و هم در اقامتگاه‌های ارزان قیمت از "شکارچیان سوغاتی" سر زده است. هتلداران اغلب مجبور به کنار آمدن با غیبت ناگهانی وسایل اتاق هستند، زیرا در عمل هیچ امکانی برای جلوگیری از به سرقت رفتن آنها ندارند. از آنجایی که پیگیری حقوقی این موارد کاری زمان‌بر و نیز هزینه‌بر است، در موارد خاص در شماری از هتل‌ها یک "فهرست سیاه" از اسامی کسانی وجود دارد که سابقه منفی از خود بر جای گذاشته‌اند. این هتل‌ها به "شکارچیان سوغاتی حرفه‌ای" اتاق کرایه نمی‌دهند.   منبع: DWDE

چشمه های باداب سورت، نقاشی طبیعت روی زمین

برای دیدن یک نقاشی آبستره با رنگ های گرم قرمز و نارنجی بدون دخالت هیچ کس و فقط به دست طبیعت به کجا باید سفر کرد؟ شاید اولین جایی که به ذهن بیشتر افراد برسد چشمه های« پاموکاله» در ترکیه است ، اما...
پیکره هفت متری شاپور، نگهبان بیشاپور دریاچه زریوار نگین انگشتری كردستان پیشنهادهای آخر هفته پاپا نوئل در خیابان آبان تهران ابیانه نگینی سرخ در كوه های كركس