صحبت کردن با بچه ها در ظاهر کار ساده ای بنظر می رسد، اما حقیقت این است که گاه اوضاع طوری پیش می رود که گویی نه ما صحبت کودکان مان را متوجه می شویم نه آنها منظور ما را درک می کنند.

بهتر است برای اثربخش تر کردن گفتگوهای مان نکاتی را مورد توجه قرار دهیم.

سعی کنید ارتباط چشمی را با کودک تان حفظ کنید. بچه ها معمولا برای مدت طولانی نمیتوانند تمرکزشان را روی یک موضوع نگه دارند. اگر موضوعی که راجع به آن با کودک تان صحبت می کنید، مورد مهمی است و احتیاج به تمرکز حواس او دارد، سعی کنید او را به یک محیط آرام ببرید و مستقیم به چشمان او نگاه کنید. وقتی اینکار را می کنید او تمرکز بیشتری پیدا می کند.

برای کودک تان سخنرانی نکنید. از جملات ساده و صریح استفاده کنید و سعی کنید کل مطلب را در چند جمله کوتاه بیان کنید. وقتی جملات طولانی استفاده می کنید ممکن است بچه اصل موضوع را فراموش کند و یا متوجه آن نشود.

تمام تلاش تان بر این باشد که با کودک تان بطور مستمر گفتگو کنید. حتی اگر شده 5 دقیقه پیش از خواب شبانه سراغ او بروید و راجع به اتفاقات روزانه با او صحبت کنید قدم مثبتی است.

وقتی با کودک تان صحبت می کنید سعی کنید مکالمه را به خوبی پیش ببرید و آن را ادامه دهید. از جملاتی مثل " خب،، بعدش چی شد؟" یا " اون چیکار کرد؟" یا " تو چی گفتی؟" استفاده کنید تا گفتگو بین شما و کودکتان جریان داشته باشد. کودک وقتی در مورد صحبت هایش مورد سوال واقع می شود به ادامه صحبت با والدینش راغب می شود و اعتمادش نسبت به آنها جلب می شود.

کودک دوست دارد از صحبت کردن با شما احساس خوبی داشته باشد و از آن مهم تر اینکه دوست دارد بداند شما از گفتگو با او راضی هستید. پس لبخند بزنید و خودتان را برای صحبت کردن مشتاق نشان دهید.

سعی کنید ضمن آنکه محکم صحبت می کنید آرامش خودتان را حفظ کنید. اگر برای آنکه منطورتان را به کودکتان برسانید از صدای بلند استفاده کنید، این مشکل پیش می آید که بعدها تا صدایتان را بالا نبرید کودک تان از اهمیت صحبت شما مطلع نمی شود.

وقتی موردی پیش می آید که ناچار می شوید از کودکتان انتقاد کنید بهتر است بجای آنکه او را سرزنش کنید به او بگویید نسبت به کاری که کرده  چه احساسی دارید. بچه ها از تاثیر رفتارشان روی شما بیشتر تحت تاثیر واقع می شوند تا خود رفتارشان.