در میانسالی نیاز به زندگی سالم بیشتر می‌شود اما معمولا گرفتاری‌های زندگی در الویت هستند و در پیش گرفتن زندگی سالم به تعویق می‌افتد. اکنون نتایج دو تحقیق می‌گوید میانسال‌ها بهتر است کمی عجله کنند.

یکی از این تحقیقات به این نتیجه رسیده که بالا بودن فشار خون در میانسالی، احتمال دمانس (زوال عقل) را زیاد می‌کند و دیگری می‌گوید ضعف و ناتوانی بدنی در میانسالی احتمال مرگ زودرس را بیشتر می‌کند.

خطر دمانس

بر اساس تحقیقی که در نشریه قلب اروپا منتشر شده فشار خون سیستولی بیشتر از ١٣٠ میلی متر جیوه احتمال ابتلا به زوال عقل را در افراد میانسال یک و نیم برابر می‌کند. در نظر داشته باشید که در بریتانیا فشار خون سالم زیر ١٤٠ میلی متر جیوه در نظر گرفته می‌شود.

محققان در توضیح این یافته می‌گویند فشار خون بالا احتمالا باعث سکته‌های بدون علامت یا خفیف مغزی می‌شود، سکته‌هایی که آسیب‌ آنها به مغز نامعلوم می‌ماند.

این تحقیق که روی حدود ٨٤٠٠ نفر انجام شد نشان داد که بالا بودن فشار خون بعد از پنجاه سالگی با دمانس ارتباط دارد اما این تحقیق نشان نداد که چنین ارتباطی علی و معلولی است. علاوه بر این چنین ارتباط فشار خون بالا و دمانس در افراد بالای شصت و هفتاد سال دیده نشد.

در عین حال چنین خطراتی را باید در زمینه کلی سلامت فرد و سبک زندگی او سنجید.

تحمین زده شده که خطر آلزایمر (شایع‌ترین نوع دمانس) از ٤٥ سالگی در مردان یک به ده و در زنان یک به پنج است.

ضعف و ناتوانی جسمانی

ضعف و ناتوانی جسمانی برای سالمندان خطرناک است چرا که احتمال افتادن و آسیب را بالا می‌برد. اما تحقیقی که در نشریه سلامت عمومی لنست منتشر شده و نزدیک به پانصد هزار نفر را در بریتانیا مطالعه کرده به این نتیجه رسیده که ضعف قوای جسمانی نشانه بد بودن وضعیت سلامت و خطر مرگ زودرس است.

این تحقیق، ضعف جسمانی را داشتن حداقل سه مورد از موارد زیر تعریف کرده است:

  • کاهش وزن
  • خستگی مفرط
  • ضعف قدرت گرفتن اجسام با دست
  • فعالیت بدنی اندک
  • کم بودن سرعت راه رفتن 
  • پس از در نظر گرفتن عواملی مثل شرایط اقتصادی-اجتماعی، بیماری‌های مزمن، سیگار، الکل، ضریب توده بدنی (BMI)، پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که در مردان ٣٧ تا ٤٥ سال که دچار ضعف جسمانی هستند احتمال مرگ دو و نیم برابر کسانی که چنین ضعفی را ندارند.

    چنین ارتباطی در گروه‌های سنی دیگر (۵۵-٤۵, ٦۵-۵۵, ٧٣-٦۵) و در زنان بالای ٤٥ سال هم وجود داشت.

    به گفته پروفسور فرانسیس میر استاد دانشگاه گلاسکو و سرپرست این تحقیق، یافته‌ها حاکی از این است که ضعف قوای جسمانی باید هر چه زودتر تشخیص داده و درمان شود.

    دکتر پیتر هنلون، دیگر نویسنده دیگر این تحقیق هم می‌گوید ضعف جسمی را می توان برطرف کرد بخصوص اگر زود تشخیص داده شود.

  • میانسالانی که آمادگی جسمانی کافی ندارند باید در اسرع وقت تغییر سبک زندگی را پیشه کنند که ستون‎‌های آن تغذیه سالم (کاهش نمک، قند، چربی)، ورزش مرتب، ترک سیگار، کاهش الکل است.

    این توصیه هم در پیشگیری از بیماری‌های قلبی، سکته مغزی، فشار خون، دمانس و آلزایمر یکسان است.

    هرچند این تغییرات آسان به نظر می‌رسند اما اینکه واقعا مردم آن را انجام دهند موضوع دیگری است. به گفته پروفسور یاریا بلانتونو استاد بیماری‌های اسکلتی دانشگاه شفیلد، با هشدار همه را نمی‌توان به تغییر وادار کرد بلکه آنها نیاز به یک انگیزه درونی دارند که با آنها حرف بزند و آنها را به زندگی سالم‌تر و فعال‌تری سوق دهد، مثلا می‌توانند دست نوه شان را بگیرند و به تماشای مسابقه فوتبال بروند.