درست ده سال پیش اولین گروه آتش نشانان زن، پایان دوره آموزشی خود را جشن گرفتند و به طور رسمی وارد حرفه آتش نشانی شدند. هرچند كه در آغاز حرف و حدیث هایی برای آموزش و به كارگیری زنان در این حرفه بود، اما دختران آتش توانستند شایستگی خود را ثابت كنند تا جایی كه اكنون یك ایستگاه در اختیار دارند. ده سال پیش كه برای اجرای مانور این دختران به ایستگاه شماره 18 آتش نشانی تهران رفته بودم داستانی تكان دهنده آغازگر گفت و گوی ما با این دختران شد.

"در غسالخانه بهشت زهرا تصمیم اش را گرفت. همان موقعی كه جنازه های سوخته یك خانواده را در آن اتاق سرد و سفید دید. خانه آتش می گیرد،هیچ مردی در خانه نیست، زن با بچه ها تنها می ماند میان آن همه شعله. مادرهول كرده، ترسیده، شعله های آتش به جان بچه هایش افتاده. زن می آید بچه ها را نجات دهد خود نیز اسیر می شود، بعد كه شعله ها می میرند در آن اتاق سرد و سفید بدن های سیاه شده شان می آرامد و نسرین شاهد آن همه بدن بوده است. در همان غسالخانه تصمیم اش را می گیرد. او اینك یك آتش نشان است."

در مهرماه سال 1380 وقتی مانور دختران آتش تمام شد، مربی این گروه نكته ای گفت كه بسیار كلیدی بود:" من به نیروی خانم ها اعتقاد دارم. خانم ها مقاوم هستند و مردها قوی. در برخی عملیات ها نیاز به مقاومت است نه نیروی بدنی."

حالا ده سال از آن روز می گذرد. اكنون سالهاست اولین ایستگاه آتش نشانی در كرج راه اندازی شده است.

به گزارش مهر حدود 9 سال است که اولین ایستگاه بانوان آتش نشان کشور در کرج راه اندازی شده است و طی این سالها، عملیات و حوادث مختلفی از جمله زلزله بم، تصادف اتوبوس اقوام کرد در اتوبان کرج – قزوین، سقوط اتوبوس در رودخانه کرج و ... را پوشش داده اند و به امدادرسانی حادثه دیدگاه پرداخته اند.

سارا شعبان دوست مسئول ایستگاه آتش نشانی بانوان می گوید: در این ایستگاه در مجموع آتش نشانان در دو شیفت کاری مشغول به فعالیت هستند، در هر شیفت سه یا چهار آتش نشان حضور دارند که از این تعداد یک نفر در مواقع بحران و حوادث مسئولیت هدایت خودرو را بر عهده دارد. در هر مأموریت و عملیات، در مجموع دو آتش نشان زن و یک راننده و هدایت گر خودرو به محل حادثه اعزام می شوند.

در مجموع در این ایستگاه 11 بانوی آتش نشان در بخش های مختلف اعم از هدایت گر خودرو، اپراتور، آتش نشان و ... حضور دارند. پوشش بانوان آتش نشان هیچ فرقی با آقایان نمی کند و تنها زنان مقنعه به سر دارند که در پوشش کلاه گاهی حادثه دیدگان فکر می کنند که آقا هستند.

به گفته شعبان دوست، طی سالهای گذشته استانهای مختلفی مانند همدان، شیراز و کرمان ایستگاه آتش نشانی بانوان را راه اندازی کرده اند اما به دلیل مشکلات مختلف این ایستگاهها تعطیل شده است.

محبوبه ابراهیمی به 9 سال گذشته برمی گردد. شیطنت عامل اصلی آتش نشان شدنم بود!

« در آن زمان 21 ساله بودم و خیلی شیطون، وقتی فهمیدم که سازمان آتش نشانی نیرو جذب می کنه، با پیگیری های فراوان، بالاخره موفق به حضور در دوره های آموزشی شدم. پس از اتمام دوره ها، به صورت شیفت در ایستگاه حضور یافتم.»

او از اولین باری که در عملیات حضور یافت گفت، از زمانی که برای اولین بار شیلنگ خودروی حامل آب را در دستانش فشرد و شک به دلش افتاد که نمی تواند شعله های آتش را خاموش کند.

دست و پایش می لرزید، اعتماد به نفس خود را از دست داده بود، از طرفی عکس العمل مردم برایش غم انگیز بود، این باور در مردم وجود داشت که زنان نمی توانند به امدادرسانی بپردازند و نگران این بودند که هر لحظه عزیزانشان از دست بروند.

به گفته ابراهیمی، هم اکنون شهروندان بسیار ساده و راحت با این موضوع کنار آمده اند و در برخی موارد به کمک آتش نشانان می آیند. در واقع برایشان حضور بانوان آتش نشان در حوادث عادی شده است.

نوبت به «زهرا حاج ایل» رسید، از برق نگاهش مشخص بود که فوق العاده پرتکاپو است و عاشق شغلش. « من تک دختر و در کنار سه برادرم بزرگ شدم، از کودکی همبازی برادرانم بودم و از همان موقع علاقه زیادی به کارهای مردونه داشتم. فکر می کردم اگر پرستار شوم می تونم به مردم خدمت کنم. در ذهنم هم نمی گنجید که روزی آتش نشان شوم و بتونم سر عملیات بروم و به مردم امدادرسانی کنم.» اولین حضورش در عملیات را هنوز به یاد دارد، در آن زمان 18 سال بیشتر نداشت.

هنوز چهره معصوم محمد دانیال بعد از 9 سال در ذهنش باقی مانده است. در اولین عملیات تمام دغدغه اش تنها نجات دانیال از استخر بود که پس از بیرون کشیدن کودک، متوجه شد که نیم ساعت است که او دیگر در این دنیا نیست...

در ادامه شعبان دوست به سرعت عمل بانوان آتش نشان اشاره کرد و گفت: به محض شنیده شدن صدای آژیر خطر در ایستگاه، بانوان آتش نشان زیر 20 ثانیه آماده و در ماشین ها حاضر می شوند.

وی ادامه داد: این در حالیست که در جهان حدود سه دقیقه و در ایران حدود پنج دقیقه زمان لازم است تا آتش نشانان به محض شنیدن صدای آژیر خطر به بیرون ایستگاه بروند. نکته قابل توجه در ایستگاه آتش نشانی بانوان این است که سه نفر از بانوان آتش نشان همسر هم شغل خود دارند و پیش آمده که بعضا در برخی از عملیات ها به همراه همسر خود حضور یابند.

وقتی نوبت به «سارا مهدوی» می رسد، کوتاه از زندگی متأهلیش می گوید و تنها فرزندش.

«منصوره جوانمرد» آخرین بانوی آتش نشانی است که سفره دلش را برای ما باز می کند و از زندگی مشترک با شغل آتش نشانی می گوید: وقتی برای اولین بار خواستم که در عملیات حضور یابم، متوجه شدم که در یک آموزشگاه علمی یک مار است که با آتش نشانی تماس گرفته اند، با حضور در آموزشگاه و رویت مار و انجام اقدامات لازم، از میان جمعیت با خواهرشوهرم مواجه شدم. هم برای او جالب بود و هم برای من!

زهرا شعبان دوست می گوید: درعملیات های خاص مانند زلزله بم آتش نشان خانم از ایستگاه حضور داشتند و به امدادرسانی پرداختند.

با اتفاق زلزله بم، من و خانم جوانمردی به استان کرمان اعزام شدیم، از هواپیما که پیاده شدیم، حس غریبی پیدا کردم، غم عمیقی وجودمان را گرفت، حدود 10 روز در بم بودیم، هر روز به دنبال یافتن جنازه بودیم، در آن زمان پیرزنی که سه روز زیر آوار مانده بود، را نجات دادیم.

در جریان زلزله بم، کارشناسانی از کشورهای ترکیه، آمریکا و انگلیس در کرمان حضور داشتند و از فعالیت آتش نشانان خانم در ایران تعجب کردند. بانوان آتش نشان ایران تا کنون موفق به دریافت تندیس شجاعت از مالی شدند. همچنین کارشناسانی از کشورهای روسیه، انگلیس، آلمان، آمریکا، ژاپن، کره جنوبی و عربستان نیز در محل این ایستگاه حضور یافتند.