من هیچ چیزی دراین دنیا ندارم که دل ام نخواهد از دست اش بدهم. هرچقدر که به خانواده و دوستانم وابسته ام برعکس هیچ تعلق مادی به این دنیا ندارم. من دیده ام حتما شما هم آدم هایی را دیده اید که چیزهایی دارند که به جان شان بسته است. گاهی بعضی هایشان آن ها را در صندوقچه ای پنهان می کنند و مثل یک راز همه عمر با خودشان این ور و آن ور می برند. من اما این جور آدمی نیستم نه این که وسایل و اشیا رو دوست نداشته باشم ، نه ، اتفاقا با اشیا همیشه مثل موجود زنده رفتار می کنم اما تصور ذهنی ام این است که حتما روزی آن ها را از دست خواهم داد مثل دوربین عکاسی ام که امروز از دستم افتاد و خراب شد. تمام. دیگر دوربین عکاسی ندارم با این که هدیه نازنین دوستی بود و عکسهای درجه یکی در چند سال گذشته با آن گرفته ام. ناراحتی ام به چند دقیقه هم نرسید. گاهی با خودم فکر می کنم شاید چون همیشه فکر می کنم که کاش همه مشکلات دنیا با پول حل شود به هیچ چیز وابسته نیستم. اصولا چیزهایی را که دارم راحت می بخشم به کسی که ازش تعریف می کند و حس می کنم از من آن را بیشتر دوست دارد.

 

هدیه هایی را که دیگران و عزیزتر از جان دوستان و خانواده ام می خرند را البته وحشتناک نگهداری می کنم. مثلا اولین عروسک بچگی هایم را هنوز در آستانه سی و سه سالگی نگه داشته ام. تکه سنگی را که عزیزی از سفر ایتالیا برایم آورده سال هاست با خودم دارم و خیلی چیزهای دیگر. دل ام می خواهد دلیل این که هیچ صندوقچه ای در زندگی ام ندارم را پیدا کنم. شاید یک دلیل اش این باشد که من آدم ها برایم مهم ترند تا اشیای بی جان. من با حضور و خاطرات آدمی می توانم سال ها سر کنم. گاهی این خاطرات این قدر خوبند که با یادآوری شان همیشه لبخند می زنم و گاهی آن قدر تلخ اند که اشک از چشمان ام سرازیر می کنند. اما خاطرات و رازهایم را نمی فروشم تا صمیمیت بخرم، دوستی بخرم. بعضی آدم ها رازهایشان را می فروشند و در مقابل بخشی از ذهن کسی را اشغال می کنند و اسم اش را می گذارند دوستی. من اما رد پای آدم ها را در قلب ام جاودان می کنم. من دوستی را با آدم ها شروع می کنم اما هرگز راز کسی را به دیگری نمی گویم تا شاید او را بیشتر از من دوست داشته باشد شاید برای همین است که بعضی از دوستان ام اعتراف می کنند که ما چیزهایی را به تو می گوییم که هیچ کس دیگری نمی داند. صندوقچه من ظاهرا در سینه ام پنهان است و درد دل هایی ست که سال های زیادی ست از آدم های مختلف در دل ام با خودم جابجا می کنم و هرگز آن ها را جایی ، جا نگذاشته ام.