1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

به گزارش ایسنا، «آشپزی» در ادامه نوشت: «گوردون جیمز رمزی متولد ۸ نوامبر ۱۹۶۶ در اسکاتلند، آشپز، صاحب چندین رستوران و شخصیت تلویزیونی است. به رستوران‌های او مجموعاً ۱۶ ستاره میچلین اهدا شده که اکنون دارای ۹ عدد از آنهاست. رستوران اصلی این سرآشپز معروف در چلسی لندن از سال ۲۰۰۱ تا کنون ۳ ستاره میشلن دریافت کرده است. ستاره میچلین سری کتاب‌های راهنمایی است که شرکت میشلن در فرانسه آن را منتشر می‌کند. در میان این سری از کتاب‌ها مشهورترین آن کتابی است که به ارزیابی کیفیت غذای رستوران‌ها و نشان دادن آن با ستاره پرداخته است و کتاب راهنمای رستوران و هتل میشلن نامیده می‌شود. فروش سالیانه این کتاب که رستوران‌های چندین کشور مختلف را بررسی کرده‌ است، از یک میلیون جلد در سال فراتر می‌رود.

سرآشپزی که لقب افسونگر آشپزخانه را یدک می‌کشد، سرآشپزی ماهر است که در نوجوانی به سراغ فوتبال رفت و در آن به سرعت پیشرفت کرد و در تیم جوانان گلاسکو رنجرز پذیرفته شد اما در نهایت با مصدومیت شدید دوران فوتبالی خود را آغاز نکرده به پایان رساند و کفش‌ها را آویخت. او ۱۹ ساله بود که از سر یک اتفاق و با گذراندن دوره‌های آموزشی آشپزی پا به دنیایی متفاوت گذاشت.

شهرت رمزی در اجرای برنامه‌های تلویزیونی در مورد رقابت‌های آشپزی و مواد غذایی، مانند مجموعه سریال‌های انگلیسی آشپزخانه جهنمی، کلمه F و کابوس‌های آشپزخانه‌ای رمزی به همراه نسخه‌های آمریکایی آشپزخانه جهنمی، کابوس‌های آشپزخانه‌ای رمزی، استاد آشپز، استاد آشپز نوجوان و هتل جهنم است.

در سال ۲۰۱۵ فوربس نام او را به دلیل دریافت درآمد ۶۰ میلیون دلاری در یک سال اخیر در لیست پردرآمدترین افراد مشهور جهان در رتبه ۲۱ قرار داد.

برنامه تلویزیونی کابوس‌های آشپزخانه یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار با حضور این سرآشپز همه فن حریف است. او در این برنامه رستوران‌های ورشکسته را به کسب و کارهای نمونه و موفق تبدیل می‌کند. گوردون رمزی در دنیای رقابتی، رنگارنگ و پر زرق و برق آشپزی، چهره‌ای بی‌رقیب و نامدار است؛ آشپزی که بیشتر از آن که به خاطر رستوران‌های متعدد و افتخارهای بسیارش در صنعت آشپزی معروف باشد، به دلیل رویکرد کاری منحصر به فرد خود شناخته شده است.»

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی جدید تصویر امنیتی

  • نسوز و بساز، عکس بذار و ببر!
    نسوز و بساز، عکس بذار و ببر! اتو یکی از آن دست وسایلی است که تقریبا همه ما با آن همیشه سر و کار داشته‌ایم. ممکن است در این میان خاطرات تلخی را هم با سوزاندن لباس محبوب‌مان در زیر این دستگاه‌های داغ تجربه کرده باشیم، تجربه‌ای که این روزها و به واسطه فناوری‌هایی چون OptimalTemp کمپانی فیلیپس، به دست فراموشی سپرده شده است. حال به همین خاطر قصد داریم تا یک مسابقه جذاب که با همکاری فیلیپس و شکوفا الکتریک، نماینده رسمی این شرکت در ایران برگزار می‌شود را در اینجا برای شما شرح دهیم تا شاید یکی از برندگان خوش شانس این رقابت جالب شوید.
    ادامه مطلب...

کودکان

چگونه کودکان را از دروغگویی بازداریم

صفحه‌ رایانه مشکلی پیدا کرده‌ بود − رنگ‌ها همه تابدار و لکه‌دار شده بودند. آهن‌ربا از یک کیتِ علمی روی زمین افتاده بود. اما بامزه اینکه کسی این کار را نکرده بود. نه پسربچه‌ام که آهن‌ربا مال او بود و نه خواهر ماجراجویش و نه حتی نوزاد بهت‌زده‌ای که نزدیک آهن‌ربا نشسته بود. آن وقت بود که فهمیدم بچه‌ها گاه به گاه دروغ می‌گویند، درست توی چشم آدم. به مرور که فرزندان‌تان بزرگ می‌شوند دروغ‌هایشان (و دلایل‌شان برای دروغ‌گویی) هم تغییر می‌کند − و همچنین واکنش‌های شما به دروغگوییِ آنها. اما خبر خوب اینکه: واکنش اندیشیده به کار ناشایست کودک به او اطمینان می‌بخشد که هرچه شده باشد شما به او کمک خواهید کرد. پیش‌دبستانی‌ها داستان‌های پریان، تخیل و دروغ‌های کوچک کسی با قیچی بازی کرده است. بریده‌های قبض‌های آب و تلفن روی زمین ریخته است. پسربچه چهارساله‌تان به شما می‌گوید خواهرش این کار را کرده است. به نظر نامحتمل می‌آید: خواهر او دوماهه است و علاقه‌ای به کار دستی ندارد. چرا پیش‌دبستانی‌ها دروغ می‌گویند؟ بچه‌های خیلی کم‌سن‌وسال به معنای واقعی دروغ نمی‌گویند. دبی نیستروم که مدیر یک مرکز رشد در تورنتو است می‌گوید: «برای اینکه دروغ بگویند، بچه‌ها باید بدانند که آنچه می‌گویند نادرست است − باید تفاوت میان دروغ و راست را درک کنند. و این توانایی را پیش از چهارسالگی به دست نمی‌آورند.» بعدتر در سال‌های کودکستان تخیل کودک رشد می‌کند و او کم‌کم کاوش از طریق اندیشه‌‌هایش را آغاز می‌کند و ممکن است داستان‌هایی سرهم کند. نیستروم می‌گوید «کودکستانی‌ها ممکن است تخیل و واقعیت را به هم بیامیزند − آنها داستان‌ها را به هم می‌آمیزند و چیزی که در تلویزیون دیده‌اند را با آنچه واقعاً روی داده ترکیب می‌کنند». کودکستانی‌ها در سنین بالاتر ممکن است دروغ بگویند تا چیزی به دست آورند یا از پی‌آمدهای ناخوشایند − مثل محروم شدن از یک اسباب‌بازی − پیش‌گیری کنند. نیستورم می‌گوید «هرقدر هم که از دروغ‌گفتن بدمان بیاید، دورغ گفتن بخشی از روندِ طبیعی و به‌هنجار رشد و نموِ کودک است». چه باید کرد؟ با زبانی آرام واکنش نشان دهید و موقعیت را فرصتی برای آموزش بشمارید. خوب است به کودک بگویید: «مطمئنم که این همانی نیست که اتفاق افتاده – تو فکر می‌کنی همین بوده؟ » اگر دروغی که کودک‌تان گفته ناراحت‌کننده باشد خوب است به او بگویید: «چه احساسی خواهی داشت اگر کسی همین را به تو بگوید؟» شما و کودک‌تان هردو بر حل مشکل متمرکز شوید. فرض کنید پیش‌دبستانی‌تان روی دیوار نقاشی کشیده است. بد نیست به او بگویید: «نقاشی را روی کاغذ می‌کشند. حالا بیا به مامان کمک کن پاکش کنیم.» برای او توضیح دهید که چرا راست‌گویی مهم است. اگر ممکن است دروغ برای او خطری در پی داشته باشد (مثلاً ممکن است قیچیِ خیاطی را پنهان کرده یا موخشک‌کن را به برق زده است)، مطمئن شوید که می‌داند گفتنِ حقیقت به شما کمک می‌کند از او مراقبت کنید. انتخاب‌هایی پیش روی او بگذارید طوری که بداند نظرش درباره‌ خوراک، پوشاک و اسباب‌بازی‌هایش مهم است. آنگاه او دیگر مجبور نیست برای تأمین نظرش داستانی سرهم کند و دروغ بگوید. دبستانی‌ها راست‌گویی و پی‌آمدهایش می‌فهمید که یک کتاب از کتابخانه‌تان‌ کم شده است. بچه‌ هفت‌ساله‌تان به شما می‌گوید دوستش آن را قرض گرفته و گم کرده است. با چند سؤال از او می‌فهمید که این جور نبوده و کار کارِ خود اوست. چرا دبستانی‌ها دروغ می‌گویند؟ کودکان در سن و سال دبستان می‌توانند پیش‌بینی کنند که کارها چه پی‌آمدهایی دارد: اگر کتابی گم شود کسی عصبانی خواهد شد. اگر تکلیف مدرسه انجام نشود دردسری درست خواهد شد. جودی آرنل که در شهر کالگری مشاور والدین است می‌گوید «مغز بچه‌ها در شش‌سالگی در حدی رشد کرده که درباره‌ی پی‌آمدها بیشتر بدانند. در هشت‌سالگی به مفهوم علت و معلول پی‌ می‌برند. و برای همین بسیاری از دروغ‌هایی که بچه‌ها در این سنین می‌گویند برای این است که از پی‌آمدی پیش‌گیری کنند.» چه باید کرد؟ به تنبیه متوسل نشوید. کودکان به خاطر ترس از تنبیه راستش را به شما نمی‌گویند – آنها می‌خواهند از پی‌آمدهای ناخوشایند جلوگیری کنند و زین‌رو به شما اطلاعات نمی‌دهند. آرنل می‌گوید «اگر از تنبیه پرهیز کنید راه‌هایی برای ارتباط باز خواهید کرد تا آنها برای کمک پیش شما بیایند.» به بچه‌هایتان کمک کنید بفهمند دروغ‌گویی چه ایرادی دارد. آرنل می‌گوید: «بد نیست به آنها بگویید “این دروغ است و من از دروغ خوشم نمی‌آید”. برایشان توضیح دهید که چگونه دروغ اعتماد را از بین می‌برد در حالی که آدم‌ها نیاز دارند به هم اعتماد کنند. شاید لازم باشد چند بار این کار را تکرار کنید، اما وقتی بچه‌ شما حقیقت را به شما می‌گوید و شما عصبانی نمی‌شوید، یاد می‌گیرد که همیشه همین طور عمل کند». در زبان و البته در عمل ارزش‌هایتان را با آنها در میان بگذارید. آرنل می‌گوید: «بسیاری از والدین برای ورود به سالن سینما درباره‌ سن بچه‌هایشان دروغ می‌گویند. این کار به بچه‌ها چه یاد می‌دهد؟» به کار ناشایستی که او را در وهله‌ اول به دروغ‌گویی واداشته بپردازید. اگر کودک‌تان کتابی را گم کرده و درباره‌ی آن دروغ گفته است، به او کمک کنید راه‌حلی بیابد. از تواناییِ در حال رشد او برای چاره‌جویی بهره بگیرید. آرنل می‌گوید: «حل مسئله ابزار بسیار خوبی است چون از این طریق بچه‌ها از راهنماییِ والدین برای چاره‌جویی و مشکل‌گشایی سود می‌برند. وقتی بچه‌تان حقیقت را می‌گوید، مطمئن باشید می‌داند که قدردانِ راستگویی‌اش هستید. بگذارید بداند که می‌تواند به شما اعتماد کند تا به او کمک کنید چیزی که نیاز دارد به دست آورد بی‌آنکه لازم باشد به دروغ متوسل شود. نوجوانان بچه‌ی ۱۲ساله‌تان برای رفتن به مدرسه از وسایل نقلیه‌ی عمومی استفاده می‌کند. شما چندان نگران نیستید چراکه او مستقیماً به خانه می‌آید. یک روز خیلی دیر می‌کند و می‌گوید کلاسش طول کشیده است، حرفی که باورش برای شما سخت است. بعد بطور تصادفی می‌فهمید که تأخیر او نه بخاطر کلاس بلکه بخاطر دورهمی‌ با دوستانش بوده است. چرا نوجوانان دروغ می‌گویند؟ بسیاری از دروغ‌هایی که دبستانی‌ها و نوجوانان می‌گویند با زندگی‌ِ اجتماعی‌شان ارتباط دارد، اینکه با چه کسانی دوست‌اند و چه برنامه‌هایی دارند. جَنِت مریسون روان‌شناس در تورنتو می‌گوید: «زندگیِ بچه‌ها در این سنین تا اندازه‌ای از والدین‌شان مستقل می‌شود. دروغ‌‌گویی‌شان لزوماً دغل‌کارانه نیست بلکه این احساس را به آنها می‌دهد که برای نخستین بار در زندگی‌شان می‌توانند کارهایی بکنند که اجازه ندارند.» این روند در طیِ نخستین سال‌های نوجوانی هم ادامه می‌یابد. بچه‌ها می‌خواهند بیشتر برای خودشان تصمیم بگیرند و والدین (با قصد خوب) می‌خواهند همچنان بر آنها کنترل داشته باشند. موریسون هشدار می‌دهد که «اگر فرزندان فکر کنند هر وقت کاری را مسقلاً انجام می‌دهند مجازات می‌شوند، انگیزه‌ی خوبی برای دروغ‌گویی خواهند داشت.». چه باید کرد؟ بگذارید فرزندتان بداند که دروغ‌گوییِ او را تشخیص می‌دهید ولی نمی‌پسندید. در عین حال به یاد داشته باشید که او از این راه به‌اشتباه می‌کوشد استقلالش را اثبات کند. موریسون می‌گوید: «می‌توانید چیزی شبیه این به بگویید: “ممکن است در لحظه‌ی آخر تصمیم‌بگیری که به خانه نیایی تا تلکیف‌هایت را انجام دهی. عیبی ندارد که به خانه‌ دوستت بروی. فقط به من اطلاع بده”. با چنین واکنشی به فرزندتان این پیام سازنده را می‌دهید که به خودمختاریِ او که هرچه بیشتر می‌پرورد احترام می‌گذارید، اما نسبت به امنیت و سلامت او نگرانید.» وقتی فرزندتان به سن نوجوانی رسید مقررات کم‌تری برایش وضع می‌کنید. موریسون می‌گوید: «چه والدین بپسندند چه نپسندند، در این دوره مشاجره بسیار زیاد است، مثلاً درباره‌ی اینکه کِی بچه‌ها تکلیف‌های درسی‌شان را انجام دهند، کِی به رختخواب بروند و…. هرچه والدین سخت‌گیرتر و کم‌مداراتر باشند و هرچه کم‌تر اهل گفت‌وگو باشند، فرزندان بیشتر از مقررات آنها سرپیچی می‌کنند و بیشتر به آنها دروغ می‌گویند.» حتی وقتی فرزندتان درباره‌ چیز مهمی به شما دروغ گفته است (مثلاً مخفیانه از جیب شما پول برداشته تا سیگار بخرد) شدیداً عصبانی نشوید. بعضی بچه‌ها کارهای احمقانه می‌کنند. موریسون پیشنهاد می‌کند به جای آنکه فکرتان را به دروغی که گفته مشغول کنید بهتر است بر تصمیم خطرناکی که می‌گیرد متمرکز شوید. بسته به اوضاع و احوال، شاید از او بخواهید پول را برگرداند یا از پول توجیبی‌اش کم کنید. «در این نمونه، چیزی که مهم است نه خودِ دروغ‌گویی بلکه دلیلِ آن است. مسلم است که بچه‌ها برای مخفی نگاه داشتنِ چنان تخلف‌هایی دروغ می‌گویند.» بی‌شک وقتی کسی می‌فهمد بچه‌اش به او دروغ گفته نگران می‌شود. ممکن است به آینده بیندیشد و تصور کند که فرزندش خلاف‌های بزرگ‌تر مرتکب خواهد شد. اما چنین نیست. آرنل می‌گوید: «قرار نیست دروغگوییِ بچه‌ها به چیز هولناکی در آینده منجر شود. بچه‌ها باید راه خودشان را بیابند و والدین آنجا هستند تا بچه‌ها را در انواع موقعیت‌ها راهنمایی و سرپرستی کنند.» تا جایی که به آنچه بچه‌هایمان به ما می‌گویند – خوب یا بد – با رویی گشاده واکنش نشان دهیم، دروغ‌گویی مشکلی برطرف‌شدنی است. باور کنید.    

آیا می‌توان در زمان بارداری دوباره حامله شد؟

یک زن بریتانیایی که دو قلو حامله بود در حین حاملگی دوباره باردار شد و در نهایت سه قلو زایید. آیا چنین اتفاقی ممکن است؟ چنین اتفاقی ممکن است و به آن حاملگی مضاعف (superfoetation) می‌گویند هر چند در انسان بسیار نادر است. در طول صد سال تنها شش بار چنین اتفاقی افتاده است. آیا چنین اتفاقی ممکن است در دوره نه ماهه حاملگی رخ دهد؟ تغییرات هورمونی و فیزیولوژیک پس از لقاح، حاملگی دوباره را غیرممکن می‌کند اما در موارد استثنایی، حاملگی مضاعف، دو تا چهار هفته بعد از لقاح اول، ممکن است. پروفسور سایمون فیشل متخصص باروری می‌گوید: نباید چنین اتفاقی بیفتد اما می‌افتد... اولین مورد در ۱۸۶۵ گزارش شد و در دهه‌های بعد هر از چند گاهی خبری عجیب در این باره می‌شنویم. پروفسور فیشل که اولین کودک با لقاح مصنوعی (IVF) را در ۱۹۷۸ به دنیا آورد می‌گوید وقتی زنی باردار می‌شود دیگر نباید باردار شود: \"تکامل طوری طراحی شده - به خصوص برای زنان- که دیگر نباید تخمک آزاد کنند. حتی اگر هم آزاد کند، تخمک نباید بارور شود چون اسپرم نباید قادر باشد که به آن برسد. حتی اگر هم اسپرم به تخمک برسد پوشش داخلی رحم نباید بتواند جنین دیگری را بپذیرد چون در لقاح قبلی تغییراتی در آن رخ داده است. حاملگی مضاعف اتفاقی بسیار فوق‌العاده است اما همیشه پایان خوشی ندارد. مواردی بوده که جنین حاصل از حاملگی دوم در رحم مرده چرا که رشدش بالاجبار متوقف شده و باید زودتر به دنیا می‌آمده است. پروفسور فیشل می‌گوید: \"موضوع مهم کیفیت جفت است چرا که جفت مهمترین منبع تغذیه و رشد و تکامل جنین در حال رشد است. اگر جفت به طور عادی رشد و تکامل پیدا کند مشکلی نیست اما اگر جفت دو بارداری با هم یکی شوند مسئله‌ساز می‌شود. حاملگی مضاعف در برخی پستانداران بیشتر از انسان دیده می شود، مثل جوندگان، خرگوش، اسب و گوسفند. با اینکه حاملگی مضاعف در انسان چیزی شبیه به معجزه است اما اتفاق می‌افتد و گاهی به شکلی بسیار عجیب هم اتفاق می‌افتد. پروفشور فیشل می‌گوید: \"یک مورد از حاملگی مضاعف چند سال پیش در رم گزارش شد که فاصله بین دو حاملگی تقریبا سه تا چهار ماه بود.
بهترین خوراکی ها برای بچه های بدغذا بیخوابی کودکان، کابوس والدین بچه ها شگفتی خلق می کنند سزارین در ایران؛ عارضه شهرنشینی؟ فرزندان خود را وابسته بار نیاورید

انتخاب سردبیر

خواندنی ها

ازدواج عجیب

یک زن تبعه آمریکا به دلیل فرار از خیانت مردان با برگزاری مراسمی رسمی، سگ خود را به عنوان همسرش برگزید.

خلیج فارس؛ گرم و آرامبخش

گرم ترین دریای جهان کجاست؟ در دریای سرخ؟ جایی حوالی آفریقا؟ در دل اقیانوس هند؟ نه، جای دوری نروید. خلیج فارس ایران. خلیج فارس معمولاً برای ما ایرانیان طعم شعارهای ملی گرایانه دارد؛ سال هاست می کوشیم زیبایی های جزایر کوچک و بزرگمان را بیش از پیش نشان دهیم و با کشورهای همسایه در جذب گردشگر رقابت کنیم. حال اینکه ما تا چه حد در این زمینه موفق بوده ایم قابل تامل است. سوالی که ساده می توان با نگاهی گذرا به موقعیت توریستی جزایر جنوب کشورمان و مقایسه اش با شیخ نشین کوچک همسایه، همچون امارات متحده عربی، پاسخگویش بود. در کتاب های جغرافی یاد گرفته ایم که خلیج فارس پس از خلیج مکزیک و هادسِن سومین خلیج بزرگ جهان است. شاید برای شما که این روزها درگیر حواشی پیرامون جزایر واقع در این خلیج هستید جالب باشد بدانید خلیج همیشه فارس گرم ترین دریای کره زمین هم هست به طوریکه درجه حرارت آب های آن در تابستان به 35.6  درجه سانتیگراد هم می رسد. جالب نیست؟! این دما چیزی نزدیک به دمای طبیعی بدن انسان است. فوق العاده گرم و بدون هیچ همتایی در جهان که می تواند جاذبه ی توریستی منحصر به فردی نیز برای کشورمان محسوب شود. تحقیقات دانشمندان تا این لحظه هیچ مکان دیگری را حتی در مناطق دریایی مماس با حارّه پیدا نکرده که چنین دمای آبی داشته باشد. برای آنهایی که به دنبال نام ایران همواره پسوند " ترین "را می جویند این هم یک ترین جالب توجه و شگفت انگیز دیگر. گوشه ای از زیبایی های خلیج فارس
زنان تایلندی و لباس عروس خیس تصویر میانگین زنان بیل گیتس دوباره در صدر میلیاردرهای جهان از لادیزنگار: گل صداقت نیک سانتوناستکو، معلولی بی مانع

مطالب تصادفی

حرفه من

تی شرت ها را ما طراحی می کنیم

چندی پیش خبر از برگزاری نمایشگاه طراحی روی تی شرت "قاف" داده بودیم. یکتا وزیری در بازدیدی که از این نمایشگاه داشته با طراحان این تی شرت ها گفتگویی کرده که در اینجا مشاهده می کنید.

10 گام تا استخدام

متاسفانه ما خانم ها چندان به فنون چانه زنی و مذاكره در جلسات مصاحبه شغلی آشنا نیستیم. ما گمان می كنیم رزومه ما معرف ماست، اما اینطور نیست، كافی است چند روش برای تاثیرگذاری بیشتر یاد بگیرید.
حرفه من: سوپروایزر خانه داری هتل روزنامه نگاری، شغلی برای تمام فصول گفتگو با جوانترین آشپزحرفه ای ایران حرفه شیرین من ... یه مَرده، یه مرد

پر بازدیدترین ها

سبک زندگی

ازدواج بدون سکس، معضل بزرگ خانواده ها در ژاپن

در ژاپن تعداد زوج‌هایی که با هم رابطه جنسی ندارند رو به افزایش است. تحقیقی که مرکز تنظیم خانواده در ژاپن انجام داده، نشان می‌دهد که نزدیک به نیمی از زوج‌های ازدواج کرده، بیش از یک ماه را بدون رابطه جنسی می‌گذرانند. زوج‌های سراسر جهان برای جشن روز ولنتاین آماده‌ می‌شوند اما در ژاپن انگار زوج‌ها اتاق‌خواب‌شان را فراموش کرده‌اند. زوج‌هایی که در تحقیق «مرکز تنظیم خانواده» ژاپن شرکت کرده‌اند بیش از یک ماه با هم رابطه جنسی نداشته‌اند و گفته‌اند نمی‌خواهند در آینده نزدیک این روال را تغییر دهند. مرکز تنظیم خانواده ژاپن اسم این رابطه را گذاشته «ازدواج بدون سکس». این تحقیق روی ۳ هزار زوج ۱۶ تا ۴۹ ساله در پایان سال میلادی گذشته انجام شده اما نهایتا ۱۲۰۰ نفر که ۶۵۵ نفر آنها متاهل بوده‌اند به سوالات پاسخ داده‌اند. بر اساس این تحقیق، ۴۷.۲ درصد مردان و زنان متاهل گفته‌اند که ازدواج بدون سکس دارند که این آمار ۲.۶ درصد از تحقیق قبلی این مرکز در سال ۲۰۱۴ بیشتر است. اولین بار وقتی در سال ۲۰۰۴ چنین تحقیقی انجام شد، آمار ازدواج‌های بدون سکس ۳۱.۹ درصد بود. کونیو کیتامارو، رییس مرکز تنظیم حانواده ژاپن می‌گوید تمایل به ازدواج بدون سکس افزایش یافته.  برخی از کارشناسان می‌گویند اینکه ژاپنی‌ها کلا میل جنسی‌شان کم باشد، محل تردید است و این موضوع در جوامع صنعتی دیگر هم مردم فرصت روابط صمیمانه را ندارند، دیده می‌شود. بر اساس این پژوهش، دهه ۴۰ زندگی افراد یعنی دورانی که در آن افراد مجبورند برای تحقق خواسته‌هایشان در کار و خانواده بیشتر تلاش کنند، دورانی است که رابطه بدون سکس در آن بیشتر دیده می‌شود. بیش از ۲۲ درصد زنان گفته‌اند که به نظرشان سکس «مشکل ساز» است. در سال ۲۰۱۴ این زنان ۲۱.۳ درصد بودند. ۳۲.۲ درصد مردان متاهل گفته‌اند که کار آنقدر آنها را خسته می‌کند که تمایلی به سکس برایشان نمی‌ماند. تعدادی از آنها هم گفته‌اند که همسرشان به چشم آنها یک عضو خانواده است نه یک شریک جنسی و رابطه جنسی آنها بعد از تولد نخستین بچه کمتر شده است. کیتامارو می‌گوید علاوه بر اینکه باید بررسی کرد مردم چند ساعت کار می‌کنند، باید دید چطور کار می‌کنند که اینقدر خسته‌اند. فشارها برای کاهش ساعت‌های کاری ژاپنی‌ها به منظور اختصاص زمان بیشتر به خانواده در سال‌های اخیر بیشتر شده اما ساعت کار چندان کاهش نیافته است. از دولت ژاپن انتظار می رود که ساعت اضافه‌کاری را به ۶۰ ساعت در ماه کاهش دهد؛ به خصوص از زمانی که در سال ۲۰۱۵ کارمند ۲۴ ساله یک شرکت تبلیغاتی پس از ۱۰۰ ساعت اضافه‌کاری ماهانه خود را کشت، این مطالبه بیشتر شده است. همچنین تحقیق دیگری که سال گذشته انجام شده نشان می‌دهد که تعداد افراد بدون رابطه جنسی هم در ژاپن افزایش داشته است، مرکز تحقیقات جمعیت و امنیت اجتماعی ژاپن، از ۵ هزار فرد مجرد ۱۸ تا ۳۴ سال  نظرسنجی کرده و دریافته که تعداد افرادی که هرگز رابطه جنسی نداشته‌اند در دهه گذشته افزایش جدی داشته است. ۴۲ درصد مردان و ۴۴ درصد زنان در این تحقیق گفته‌اند که هرگز سکس نداشته‌اند. کارشناسان می‌گویند که گرچه تعداد مردان مجرد بدون رابطه جنسی از سال ۱۹۹۰ ثابت مانده اما سایر کشورهای صنعت مانند آمریکا، بریتانیا و کره جنوبی هم ممکن است همین وضعیت را پیدا کنند. عدم تمایل به رابطه جنسی در میان زوج‌های متاهل به عنوانی یکی از عوامل عدم رشد جمعیت ژاپن هم شناخته شده است. ژاپن مدتی طولانی با کاهش جمعیت روبه‌رو بوده و خطر کاهش نیروی کار آن را تهدید می‌کند آمار باروری در ژاپن ۱.۴ فرزند به ازای هر زن است و نتوانسته به ۲.۱ فرزند برای هر زن که برای ثبات جمعیت لازم است برسد. اگر همین روند ادامه پیدا کند، جمعیت ۱۲۷ میلیونی ژاپن تا سال ۲۰۶۰ به ۸۶ میلیون نفر خواهد رسید.      

تغییر سبک زندگی، بچه آری ازدواج خیر

شمار خانواده‌هایی که بر اساس ازدواج سنتی بنا شده‌اند در حال کاهش است، ولی روند این کاهش در نقاط مختلف جهان یکسان نیست. رسانه های بریتانیا در سال ۲۰۱۳ پیش بینی کرده بودند که به دلیل از مد افتادن تدریجی ازدواج تا سال ۲۰۱۶، بیشتر بچه هایی که متولد می شوند حاصل ازدواج نخواهند بود. این پیش بینی حد اقل تا حدودی به وقوع پیوسته است. بنا بر تازه ترین آماری که انتشار یافته، بیش از ۵۰ درصد نوزادانی که در اسکاتلند و شمال انگلیس متولد می شوند به مادرانی تعلق دارند که ازدواج نکرده اند. گزارش اداره ملی آمار بریتانیا نشان می دهد که تقریبا ۶۰ درصد نوزادانی که در بخش های شمالی این کشور به دنیا می آیند یا دارای والدینی هستند که بدون ازدواج با هم زندگی می کنند یا اینکه مادر به تنهایی فرزندش را بزرگ می کند. در سایر نقاط بریتانیا این رقم هنوز پایین است ولی در حال نزدیک شدن به خط ۵۰ درصد است. نکته مهم این است که بالا رفتن این رقم در مدتی کمتر از یک نسل اتفاق افتاده. در دهه ۱۹۴۰ میلادی، والدین ۹۰ درصد کودکان ازدواج کرده بودند، یعنی تقریبا دو برابر رقم کنونی. آمار اخیر بریتانیا، تاکیدی است بر تغییر شدیدی که در جامعه اروپا پیش آمده، جایی که برای مدت طولانی تنها در فرانسه و کشورهای شمال اروپا، والدین نیمی از کل تعداد نوزادان، ازدواج نکرده بودند. ولی اکنون تعداد این کشورها در حال افزایش است. البته این روند منحصر به اروپا نیست و در جهان، کشورهای دیگری هستند که تعداد بچه هایی که حاصل ازدواج نیستند از شمار بچه های والدینی که به طور قانونی ازدواج کرده اند، بیشتر است. این موضوع بخصوص در مورد آمریکای لاتین صدق می کند. فقر همیشه تنها دلیل نیست بسیاری، افزایش تعداد مادران مجرد را به افزایش بارداری در اقشار فقیرتر جامعه ارتباط می دهند. زیرا چنین به نظر می رسد که بین فقر و نوزادانی که والدینشان ازدواج نکرده اند ارتباطی وجود دارد. همچنین بارداری دختران نوجوان نیز در این آمار بی تاثیر نیستند زیرا بیشتر مادران زیر بیست سال، مجردند و در نتیجه نوزادان آنها در رده کودکانی که پدر و مادرشان ازدواج نکرده اند، قرار می گیرند. یک چنین الگویی به وضوح در مورد قومیت نیز صدق می کند. به طور مثال بنا بر آماری که در سال ۲۰۱۵ میلادی انتشار یافته، در آمریکا ۷۲ درصد کل کودکانی که مادرانشان آمریکایی آفریقایی تبار هستند و نیز ۶۶ درصد بچه هایی که والدینشان از بومیان آمریکایی هستند، ازدواج نکرده اند. در حالی که این رقم در مورد مادران سفید پوست ۲۹درصد و در مورد زنان آسیایی ۱۷ درصد است. به همین جهت بسیاری معتقدند که بهبود برنامه های تامین اجتماعی و برابری اقتصادی جنسیتی، موجب رفع نگرانی در باره وضعیت زندگی مادران مجرد می شود. ولی موضوع از آنچه به نظر می رسد پیچیده تر است. با من همخانه می شوی؟ آمار مربوط به کودکانی که بدون ازدواج والدینشان متولد شده اند محدود به مادران مجردی که فرزندانشان را خودشان به تنهایی بزرگ می کنند نیست بلکه نوزادان والدینی که با هم زندگی می کنند، ولی ازدواج نکرده اند در این آمار گنجانده شده اند. در بسیاری از کشورها، زندگی مشترک بدون عقد رسمی به تدریج جای ازدواج را می گیرد و کاهش ازدواج های سنتی کاملا محسوس است. بنا بر این، جای تعجب نیست که بسیاری از زوج ها تصمیم می گیرند بدون ازدواج رسمی تشکیل خانواده دهند، تصمیمی که لزوما ناشی از ملاحظات اقتصادی نیست. اداره آمار ملی بریتانیا می گوید افزایش درصد فرزندانی که خارج از ازدواج بدنیا آمده اند متناسب است با افزایش تعداد زوج هایی که بدون ازدواج در زیر یک سقف زندگی می کنند. همچنین تعداد کودکان متعلق به زوج های همجنسگرا نیز در سراسر جهان افرایش یافته. این زوج ها یا با انتخاب خودشان یا به این دلیل که در بسیاری کشورها قانون به همجنسگرایان اجازه ازدواج را نمی دهد، به زندگی مشترک بدون ازدواج روی آورده اند. گرتچن لیوینگستون، پژوهشگر ارشد مرکز پژوهشی پیو، می گوید صرف این که زنی بدون ازدواج صاحب بچه شده باشد، به این معنی نیست که تمام مادرانی که ازدواج نکرده اند فرزندشان را به تنهایی بزرگ می کنند. این پژوهشگر توضیح می دهد که در آمریکا تقریبا ۶۰ درصد بچه هایی که والدینشان ازدواج نکرده اند، متعلق به زوج هایی هستند که بدون ازدواج با هم زندگی می کنند، نه این که این بچه ها را مادر به تنهایی بزرگ می کند. تضادهای منطقه ای البته ارتباط ازدواج با داشتن فرزند، در نقاط مختلف جهان فرق می کند. بارزترین موارد افزایش زندگی بدون ازدواج و داشتن فرزندانی که پدر و مادرشان ازدواج نکرده اند در آمریکای لاتین و اروپای غربی دیده می شود. نقشه جهانی خانواده سال ۲۰۱۴- پروژه ای که آماری را که انستیتوی روند اجتماعی و دانشگاه های مختلف تهیه کرده اند جمع آوری می کند. این پروژه نشان می دهد در آسیا و خاورمیانه، احتمال این که بزرگسالان ( ۱۸ تا ۴۹ساله) ازدواج کرده باشند، بیشتر است. در این مناطق زندگی خانوادگی غالبا تحت تاثیر آداب و رسوم بوده و زندگی مشترک بدون ازدواج، نادر است. ولی در اروپا و آمریکای لاتین، به خصوص در آمریکای جنوبی، بیش از نیمی از کودکان متعلق به مادران مجرد هستند. تعداد این گونه کودکان در ۹ کشور آمریکای لاتین بیش از ۵۰ درصد است. بالاترین رقم مربوط به کلمبیا (۸۴ درصد)، پرو (۷۶ درصد)، و نیکاراگوئه (۷۲ درصد) است. شمار کودکانی که حاصل ازدواج نیستند: آمریکای لاتین: تعداد این گونه کودکان در ۹ کشور آمریکای لاتین بیش از ۵۰ درصد است اروپا: در ایسلند، استونی، سوئد، اسلوانی، بلغارستان، فرانسه، نروژ، بلژیک و دانمارک مادران بیش از ۵۰ درصد بچه ها ازدواج نکرده اند کشورهای جنوب صحرا (آفریقای سیاه): تنها کشورهای آفریقای جنوبی و اوگاندا بالای خط ۵۰ درصد قرار دارند آمریکا، کانادا و اقیانوسیه: تعداد این گونه کودکان رو به افزایش است ولی هنوز زیر ۵۰ درصد است آسیا و خاورمیانه: شمار کودکان متعلق به مادران مجرد زیر ۵ درصد است. تنها استثنا فیلیپین است (۳۷ درصد) در گزارش سازمان همکاری های اقتصادی و توسعه، آمده است: "در بسیاری از کشورهای اروپایی اکنون حد متوسط سن برای داشتن اولین فرزند، کمتر از حد متوسط سن برای اولین ازدواج است." ویژگی های منطقه ای هم مهم هستند. در کشورهای جنوب صحرا این آمار متفاوت است به طور مثال در نیجریه ۶ درصد ولی در آفریقای جنوبی ۶۳ درصد کودکان حاصل ازدواج نیستند. نقش محیط را هم نباید نادیده گرفت. رونق اقتصادی سبب افزایش تعداد این گونه کودکان می شود. به طور مثال آمار مرکز پژوهشی پیو، نشان می دهد که در آمریکا قبل از رکود اقتصادی سال ۲۰۰۷، تعداد بچه های متعلق به مادران مجرد در حال افزایش بوده. اعتقادات فرهنگی و تعصبات مذهبی نیز در این روند موثرند. ولی شاید سن، مهمترین عامل تغییر روند باشد: در دو دهه گذشته، تعداد زنان گروه سنی بیست تا سی سال، که بدون ازدواج مادر شده اند افزایش چشمگیری داشته. تحلیلگران این روند را نشانه شروع تغییر و تحولی در نسل کنونی می دانند که اثرات آن در سال های آینده بیشتر مشهود خواهد شد.  
حال خوب برای تو دل به آب بده تا استرس‌ها دور شوند پژوهشگران ارتباط بین خوشبختی و ژنتیک را کشف کردند چطور سال به سال بیشتر کتاب بخوانیم؟ خالکوبی؛ مد یا سنت؟

آداب و رسوم

روز درختکاری؛ طبیعت ما را می خواند ...

هر کدام از ما در طول زندگیمان، خواسته یا ناخواسته، آسیب ها و ظلم هایی به طبیعت روا داشته ایم؛ ظلم هایی که عمدتا از روی ناآگاهی بوده است. برای جبران اشتباهاتمان، احیای طبیعت و بازسازی محیط زیست روز درختکاری بهترین فرصت برای همه ما است تا دین خود را به زمین ادا کنیم.

حاجی فیروز

با نزدیک شدن نوروز در کوچه و خیابان ها کم کم سر و کله حاجی فیروز ها پیدا می شود. گفته می شود حاجی فیروز یا حاجی پیروز منادی سنتی نوروز است . این مرد شاد با سر و صورت تیره و لباس های قرمزرنگ برای ما ایرانیان از دوست داشتنی ترین چهره های سنتی مان است.
بادرود: میزبان پنجمین جشنواره ملی انار ایران نوروز مبارک 40 ایده برای شب یلدایی بیاد ماندنی مردان شمشیر به دست بیست و هشتم صفر

سفر و تفریح

پینت بال را امتحان كنید

پیشنهاد ما این است اگر روزی خواستید با دوستان تان تفریحی داشته باشید حتما پینت بال را امتحان كنید و بعد از آن مشتری اش می شوید و حتا شاید دل تان بخواهید به طور حرفه ای آن را دنبال كنید.

دریاچه زریوار نگین انگشتری كردستان

اگر طالب دیدن جاهای جدید در کشور هستید و همچنان میخواهید به جایی سر سبز بروید پیشنهاد ما این است كه به غرب ایران و به شهر مریوان بروید که در این ماه ها به اوج سر سبزی خود رسیده است.
ده کلانشھر گران آفریقا شاهرود، شهری که باید دید کاشان، حوض نقاشی پر از ماهی لاهیجان،مست از عطر بهارنارنج گراوان، رنگین كمان املاح معدنی