1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

تنها یک روز مانده به سال تحویل، شور خاصی در بین مردم موج می زند. خیابان های شهر ها شلوغ ترین ساعات را به خود می بینند. گروهی به دنبال آخرین خرید های سال نو، و جور کردن بساط سفره هفت سین خود هستند و....

شب قبل از سال نو، در ایران قدیم، رسم بر "نوروز خوانی " بوده است. به این ترتیب که شخصی با پوشیدن لباس حاجی نوروز به خیابان ها و کوچه ها رفته و شعرهایی در وصف آمدن بهار می خوانده است. البته این مراسم امروزه به کلی فراموش شده است و فقط حاجی نوروز ها در چهارراه ها فقط می رقصند.

در اکثر شهرستان ها قهر بودن در سال نو بدشگون است. به همین خاطر از اهل خانه اگر کسی با دیگری قهر باشد به برکت سفره هفت سین با یکدیگر آشتی کرده و روی همدیگر را ی بوسند تا کینه و دشمنی را به سال بعد منتقل نکنند.

اندکی قبل از تحویل سال، خانم ها سعی می کردند آشپرخانه، دهانه ظرف یا کیسه برنج، آرد و چند خوراکی پر مصرف خانه را باز بگذارند، چون باور داشتند که بدین گونه "رزق و روزی" را در سال نو زیاد کرده و وارد خانه می کنند.

یکی دیگر از مهمترین رسوم شب عید که تقریبا در همه جای ایران انجام می شود، خوردن سبزی پلو و ماهی است. در بعضی از نقاط ایران، ماهی شکم پر نیز در سفره می گذارند اما در تهران معمولا رسم بر طبخ ماهی سفید و اگر شد، کنارش یک عدد ماهی دودی نیز است.

در بعضی نقاط دیگر رشته پلو نیز طبخ می شود تا به اصطلاح رشته امور در سال آینده دستشان بیاید.

خیلی از مردم که قصد سفر دارند، شب سال تحویل را در منزل می مانند تا سال نو در منزل خودشان بمانند و به این ترتیب امید دارند سال آینده مشکلات کمتر باشد و در منزلشان ماندگار باشند.

یکی دیگر از مهمترین رسوم، ماندن در کنار سفره هفت سین و خواندن دعا و نیایش قبل از تحویل سال نو است. در این لحظات، همگی لباس نو بر تن کرده و تمیز و مرتب به استقبال سال جدید می روند.

موقع سال تحویل، مادران معمولا اسپند دود می کنند و پدران با صدایی تقریبا بلند چند آیه قرآن تلاوت می کنند و فرزندان شمع سفره را روشن می کنند. به این ترتیب که با اسپند بدی ها خارج شود با خواندن قران دل ها آرام شود و شمع هم به معنای نورانی شدن و پیرگی بر تاریکی در سال جدید است.

دیدگاه‌ها  

+1 # milad 1390-12-29 17:13
vakh vakh ajab ghazaieye
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
+2 # حدیث 1390-12-29 17:25
اینا که الان اجرا نمی شه
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # السا 1395-12-28 11:12
قبلا اجرا میشده عزیزم به نظر من که فوق العاده بود
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # ملی 1395-01-06 14:14
عالی دقیقا همین متنو می خواستم
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # Tannaz 1395-12-24 14:42
عالی بود خیلی مفید بود
.
.
با تشکر
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # السا 1395-12-28 11:09
واقعا عالی بود لذت بردم
ممنون از مسئولین گرامی
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی جدید تصویر امنیتی

  • نسوز و بساز، عکس بذار و ببر!
    نسوز و بساز، عکس بذار و ببر! اتو یکی از آن دست وسایلی است که تقریبا همه ما با آن همیشه سر و کار داشته‌ایم. ممکن است در این میان خاطرات تلخی را هم با سوزاندن لباس محبوب‌مان در زیر این دستگاه‌های داغ تجربه کرده باشیم، تجربه‌ای که این روزها و به واسطه فناوری‌هایی چون OptimalTemp کمپانی فیلیپس، به دست فراموشی سپرده شده است. حال به همین خاطر قصد داریم تا یک مسابقه جذاب که با همکاری فیلیپس و شکوفا الکتریک، نماینده رسمی این شرکت در ایران برگزار می‌شود را در اینجا برای شما شرح دهیم تا شاید یکی از برندگان خوش شانس این رقابت جالب شوید.
    ادامه مطلب...

کودکان

من بابانوئل بچه ها هستم

بچگی های مان وقتی می رفتیم  مهمانی و حوصله مان سر می رفت و شروع می کردیم به نق زدن و ساز بریم بریم کوک می کردیم ، صاحب خانه برای این که ما را ساکت کند که بتواند با خانواده مان راحت تر و بیشتر معاشرت کند ، می رفت یک کاغذ درب و داغان و یک مداد بدتر از آن می آورد و می گفت: " یه نقاشی برای خاله بکش ! "

چگونه احساس امنیت کودکان خود را تقویت نماییم؟

ایجاد امنیت در نوزاد : روانشناسان چهارده ماه اول تولد را دوران دست یابی انسان به اعتماد نام نهاده اند .  اگرکودک  در این دوران  نتواند به دنیای پیرامون خود اعتماد کند ، شاید دیگر هیچ گاه به آن دست نیابد . 14 ماه اول تولد یکی از بنیادی ترین نگرش های انسان به دنیای پیرامون ، که همانا "اعتماد" یا "بی اعتمادی" به جهان است در وی تثبیت خواهد شد . تصور کنید در همین چهارده ماه ، والدین قادرند دو گونه انسان را تربیت کنند ؛ انسانی که دنیای اطراف خود و آنچه در اوست را از دریچه اعتماد بنگرد، یا برعکس با عینک بی اعتمادی به همه چیز نگاه کند . برای دست یابی  به حالت اول،  پدر و مادر در این دوران صرفا باید در صدد برطرف کردن بی درنگ تمام نیازها و دردهای کودک باشند . به محض بروزدرخواستی  از سوی کودک بدون وقفه خواسته او را برآورده کرده و در طول این دوران سریعا احتیاجات کودک را اعم از گرسنگی ، تشنگی ، تمیز نگه داشتن وهمچنین حفظ کودک از سرما و گرما و... برطرف کنند . در واقع با این گونه کارها محیطی شبیه به رحم را برای کودک فراهم می کنند.   محیطی که کودک در آن از امنیت کامل برخوردار بوده وبه کودک این اطمینان را می دهد که دنیای پیرامون او سراسر درد و رنج نیست . لذا کودک با اعتمادی که به والدین خود می کند  ،  به دنیا و هر آنچه در آنست  نیز با دیده اعتماد خواهد نگریست . کودکی که به پدر و مادر خود به عنوان نماد جامعه اعتماد نداشته باشد و با آنها احساس امنیت نکند طبعا به جامعه ای  که در بزرگسالی در آن زندگی خواهد کرد نیز اعتمادی نخواهد داشت و برای ایجاد امنیت لازم در بزرگسالی دو راه را بیشتر نمی تواند برگزیند ؛ 1- اعتیاد به مواد مخدرو روابط جنسی و قمارو دست یابی به قدرت بی حد وحصر  که می تواند به شکل کاذب ، او را از" درد ناامنی" خلاص گرداند 2- باورهای افراطی به شکل بیمار گون که تا حدی به وی آرامش خواهد داد و متاسفانه گاهی آن قدر آسیب شدید است که به همه این ها روی خواهد آورد. ایجاد امنیت در کودک نوپا : علاوه بر چهار اصل زیر بنایی که ذکر شد  چون کودکان در این سن اضطراب و نگرانی را حس میکنند و تا حدی صحنه های تلوزیونی را درک می کنند . کودک چیزهایی  می شنوند یا می بینند که می تواند آنها را بترساند از این روست که باید مشاهده صحنه ها و تصاویر هول انگیز تلویزیون را کنترل کنیم همچنین از مشکلات مالی و اجتماعی خانواده کمتر سخن به میان آوریم زیرا کودک نمی تواند آنها را در خود حل و فصل کند و حس نا امنی در او افزایش می یابد . ایجاد امنیت در کودکان پیش دبستانی : دراین کودکان  ساختار زبانی در آنها شکل گرفته ولی هنوز کامل نشده همچنین تفکر منطقی در آنها شکل نگرفته است در این مرحله سنی کودکان با بازی کردن می توان خواسته ها ، احساسات و نگرانی های خود را بروز دهند . معلم بازی ، خاله بازی و... می تواند به آنها در ایجاد حس امنیت کمک کند . در این سنین می توان بر روی حرکات آنها کلام گذاشت مثلا کودکی که شیئی را به زمین می اندازد مادرش می تواند به او بگوید " هی چه کار وحشتناکی " بعد به او کمک کند چطور می توان به کمک یکدیگر کارها را بهتر انجام داد. به یاد داشته باشید کودکان در این ایام قدرت درکشان بیشتر از قدرت کلامشان است . کودک زیر سه سال  با لگو های خود قطعاتی را که ساخته تخریب می کند و والدین با همدلی و گفتن اینکه "  خراب شدن این برج یه خورده وحشتناکه " و آنها را در ساختن دوباره آن کمک کنند . در بازی های خشنی که کودکان انجام می دهند مثل زد و خورد ماشینها ، به آنها کمک کنید که پلیس یا آمبولانسی را در بازی خود وارد کرده ، پلیس به این ماشینها نظم دهد و آمبولانس به زخمی ها کمک نماید . این نوع بازی ها باعث می شود کودک امنیت بیشتری را احساس کند . ایجاد امنیت در کودکان دبستانی : کودکان دبستانی آرام آرام به تفکر منطقی دست پیدا خواهند کرد . مشاهده بعضی از فیلمها آنها را خواهد ترساند زیرا ممکن است آن موضوع را به خود و اعضای خانواده نسبت دهند واین باعث می شود  نگرانی آنها افزایش یابد . در این کودکان نیزبرای ایجاد امنیت نه تنها باید آن چهار اصل اساسی را مد نظر داشت بلکه باید در دیدن فیلمها برای آنها محدودیت قائل شد . کودکان دبستانی از آنچه پیرامونشان می گذرد آگاهند اما هنوز نحوه تفکرشان "همه یا هیچ" است آنها در عقیده خود ثابت هستند ، ترسهای گوناگونی دارند و به سختی می توان آنها را متقاعد کرد که اتفاقی برای عزیزانشان نخواهد افتاد . آنها دائما فرضیاتی در ذهن خود می سازند که اغلب هم نادرست است . در سنین پایان دبستان است  اگر والدین به خوبی عمل کرده باشند کودک می تواند به نسبی بودن امور و علل چند گانه وقایع پی ببرد. این کودکان از مواجهه با موضوع وحشتناک نمی توانند پی ببیند که این مسئله خیلی وحشتناک است یا تا حدی وحشتناک است یا کمی وحشتناک است در نتیجه هر ترسی برای آنها چون کوه جلوه می کند . باید به آنها کمک کرد تا "نسبی بودن امور" و احتمالات و اینکه در رخ دادن یک اتفاق "چندین عامل" با هم مرتبط هستند را بیاموزند . باید والدین با صبر و حوصله به آنها بیاموزند تا کم کم دلایل موجه را درک کنند و بدانند که برای روی دادن یک واقعه علل زیادی باید وجود داشته باشد . مثلا مشکلی که برای بقیه ( زلزله) پیش آمده حتما برای ما اتفاق نخواهد افتاد و اگر اتفاق بیفتد کسانی یا سازمانهایی هستند که به ما کمک خواهند کرد . به یاد داشته باشید که در نوجوانان علاوه بر چهار عامل ایمنی مذکور باید آنها را نسبت به آینده نیز امید وار کنیم
کنترل مثانه در طول بارداری کودکان و خشونت تفسیر رنگ ها در نقاشی کودکان حسادت کودکان؛ طبیعی یا غیر طبیعی؟ وقتی لگو هم خشن میشود

انتخاب سردبیر

خواندنی ها

کوله بار مشکلات

استادى در شروع کلاس درس، لیوانى پر از آب به دست گرفت. آن را بالا نگاه داشت که همه ببینند. بعد از شاگردان پرسید: به نظر شما وزن این لیوان چقدر است؟ شاگردان جواب دادند 50 گرم، 100 گرم، 150 گرم. استاد گفت: من هم بدون وزن کردن، نمی دانم دقیقاً وزنش چقدر است. اما سوال من این است: اگر من این لیوان آب را چند دقیقه همین طور نگه دارم، چه اتفاقى خواهد افتاد. شاگردان گفتند: هیچ اتفاقى نمی افتد. استاد پرسید: خوب، اگر یک ساعت همین طور نگه دارم، چه اتفاقى می افتد؟ یکى از شاگردان گفت: دست تان کم کم درد می گیرد. حق با توست. حالا اگر یک روز تمام آن را نگه دارم چه؟ شاگرد دیگرى جسارتاً گفت: دست تان بی حس می شود. عضلات به شدت تحت فشار قرار می گیرند و فلج می شوند. و مطمئناً کارتان به بیمارستان خواهد کشید و همه شاگردان خندیدند. استاد گفت: خیلى خوب است. ولى آیا در این مدت وزن لیوان تغییر کرده است؟ شاگردان جواب دادند: نه پس چه چیز باعث درد و فشار روى عضلات می شود؟ من چه باید بکنم؟ شاگردان گیج شدند: یکى از آنها گفت: لیوان را زمین بگذارید. استاد گفت: دقیقاً . مشکلات زندگى هم مثل همین است. اگر آنها را چند دقیقه در ذهن تان نگه دارید، اشکالى ندارد. اگر مدت طولانی ترى به آنها فکر کنید، به درد خواهند آمد. اگر بیشتر از آن نگه شان دارید، فلج تان می کنند و دیگر قادر به انجام کارى نخواهید بود. فکر کردن به مشکلات زندگى مهم است. اما مهم تر آن است که در پایان هر روز و پیش از خواب، آنها را زمین بگذارید. به این ترتیب تحت فشار قرار نمی گیرید، هر روز صبح سرحال و قوى بیدار می شوید و قادر خواهید بود از عهده هر مسئله و چالشى که برایتان پیش می آید، برآیید! دوست من، یادت باشد که لیوان آب را همین امروز زمین بگذار. زندگى همین است!

بلیط یکطرفه به مریخ

یک سازمان هلندی از میان بیش از دویست هزار متقاضی سفر به مریخ در مرحله ‌اول ۱۰۵۸ نفر را انتخاب کرده است. متقاضیان از ۱۴۰ کشور جهان برای پرواز به مریخ داوطلب شده بودند. سازمان "مارس یک" پنجشنبه ۲ ژانویه ۲۰۱۴ (۱۲ دی ۱۳۹۲) اعلام کرد که در مراحل بعدی، در یک مسابقه‌ی تلویزیونی ۲۴ نفر نهایی انتخاب خواهند شد. سازمان "مارس یک" به باس لانسدورپ، مبتکر برنامه‌های تلویزیونی تعلق دارد. ظاهرا او قصد دارد از سال ۲۰۲۵ میلادی در مجموع، شش گروه چهار نفره را به سیاره سرخ بفرستد. قرار است مسافران در مریخ اردویی بسازنند و ‌پرواز بازگشتی نیز در برنامه نیست. داوطلبان باید حداقل ۱۸ ساله باشند. سازمان "مارس یک" از شرکت‌کنندگان انتظار دارد علاوه بر سلامتی از توانایی بالا در روابط اجتماعی برخوردار و بر زبان انگلیسی مسلط باشند. دشواری‌های سفر اگر منتخبان نهایی به مریخ فرستاده شوند، باید در ابتدا از پروازی که هفت ماه طول خواهد کشید و فرودی که بسیار مشکل خواهد بود، جان سالم به در برند. همچنین باید از اثرات تشعشات رادیواکتیو قوی در حین این سفر نیز در امان بمانند. با طی شدن این دو مرحله اگر زنده بمانند، ‌سیاره‌ای خشک با میانگین دمای منفی ۶۳ درجه در انتظار این فضانوردان آماتور است. جو مریخ هم به طور عمده از دی‌اکسید‌کربن تشکیل شده که برای انسان مضر است. این برنامه تا به حال با انتقادات زیادی مواجه شده است ولی یک پشتیبان معروف هم دارد. "گرارد ت هوفت" برنده‌ هلندی جایزه نوبل فیزیک از این برنامه حمایت کرده است. تا به حال فقط روبات‌های بدون سرنشین به مریخ فرستاده شده‌اند. نوامبر سال گذشته میلادی سازمان فضانوردی هند برنامه ‌‌پرواز به مریخ را تاسیس کرد. یک سال پیش از آن، سال ۲۰۱۲میلادی نیز سازمان ناساکاوشگر کنجکاوی را به مریخ فرستاده بود.
مردگان در دنیای مجازی ستارگانی که بعد از مرگ هم پول پارو می کنند مراقبت از حیوانات خانگی بعد از هفت سالگی تولد شش قلوها در سه دقیقه برج پیزا/ کج اما ماندگار

مطالب تصادفی

حرفه من

دختران تونل توحيد

حالا نزدیک به دو سال از آن دوران گذشته. دورانی که در زیرزمین تهران، به زعم مسوولان شهرداری، پنج هزار کارگر شبانه‌روز فعالیت می‌کردند تا تونل بزرگ توحید احداث شود. آنجا، در میان پنج هزار مرد، دو زن نیز کار می‌کردند. آنها مهندسانی بودند که کارهای سیستم تهویه هوای تونل توحید را انجام می دادند.  نام یکی از آنها سروناز ساربان است که حالا 25 سال دارد و آن روزها 23 ساله بود. دیگری هم مژده مهاجرانی است که حالا 30 ساله شده است. گفتگوی لادیز با این دو خانم مهندس را بخوانید.

... یه مَرده، یه مرد

ساده است و بی آلایش. این را نه تنها از شمردگی و سرراستی کلامش می توان دریافت که حتی از نوع لبخند زدن و نگاه کردنش نیز. پیرمردی است سالخورده که به قول خودش هرگز کاری ، حرفه ای نداشته. از جمله انسان هایی است که می توان ساعت ها با او به حرف نشست. گفت و گفت و گفت اما هیچ نشنید. حتی سکوتش هم درس زندگی است. هیچ کس او را با پیشوند های "جناب" ,"آقا" یا حتی "حاج آقا " خطاب نمی کند. او پدر است. پدر شاید چند صد فرزند؛ بی آنکه هرگز ازدواج کرده باشد. خود می گوید:" اینها لطف الهی است. پروردگار ودیعه ای در دستانم گذاشت تا من را و وجودم را محک بزند." "پدر" در خانواده ای ثروتمند چشم به جهان گشود؛ خانواده اش در ایمان و تقوا زبانزد خاص و عام بودند. آنقدر پیرامون زندگی شان روایت های شیرین و داستان های شنیدنی نقل می شود که خود هریک می تواند آغازی باشد بر کتاب زندگی مردمانی از جنس خلوص. آنطور که دیگران از او نقل می کنند جوانی اش در خفا گذشت. همیشه همینطور ساکت و آرام بوده است. روزها و روزها کتاب می خوانده و یادداشت می نوشته. در بیست و چند سالگی پدر و مادرش را از دست می دهد. او می ماند و ثروتی هنگفت. پدر جوان لحظه ای درنگ نمی کند. عزمش را برای ساخت خانه ای ولو کوچک برای کودکان بی سرپرست جزم می کند. پس از گذشت چند سال به کمک دیگر خیرین و مردم، پرورشگاه خود را افتتاح می کند. به قول خودش ابتدا یکی یکی و بعد دو تا و چهار تا کودک با هم راهی آن مامن می شدند. پدر این روزها سالخورده است. هربار که به دیدارش بروی قرآنی کنار دستش است و دیوان سعدی و تسبیحی به رنگ خوب کهربا. گرچه این روزها نه دیگر گوشش رسا می شنود و نه ذهنش یارای به خاطر سپاری وقایع را دارد. اما جالب است بدانیم هرچه به خاطر می آورد از کمک های مردم است. از اینکه فلان بزرگمرد که از فرنگ آمده بود دارو ندار خودش را یکجا تقدیم دو دختری کرد که می خواستند ازدواج کنند. از این دست خاطرات که نه، گنج های بی پایان هستی فراوان دارد. بعضی هایشان حتی به ردی از پول هم ارتباطی پیدا نمی کند مثل آن کودک یتیمی که کودکی را در آن مکان به بزرگی رسانید، و به زکات سال ها نفس کشیدن این پدر دوست داشتنی روزی سرزده وارد شد و همه ی دیوار ها، در ها و همه ی پنجره ها و تو بگو همه ی قلب ها را رنگ زد؛ نه، عشق پاشید. کدام معامله که انقدر پر سود؟ که انقدر بی زیان؟ پدر ، خود می گوید :" من هیچ هنری نداشتم." خدا را چه هنری برتر از هنر درست زندگی کردن، زندگی را میسر کردن، مرهم دل زخم خورده دیگران شدن، سایه شدن تا خسته ای بیآرامد، تکیه گاه شدن تا مانده ای کمر راست کند، دستی شدن برای ستردن اشکی و .... پدر- هنرمند در تمام لحظات عمر، شغلش معنی کردن درست زندگی بود.
تی شرت ها را ما طراحی می کنیم بدون خونریزی اول شویم! برای مصاحبه شغلی آماده باشید زنان پزشکان بهتری هستند پاسخ به سخت ترین سوال استخدامی

پر بازدیدترین ها

سبک زندگی

مادران شاغل گناهکار نیستند

مادران شاغل گناهکار نیستند آنها هر روز ساعت های متوالی بیرون از خانه به کار و فعالیت مشغولند و پس از آن بدون استراحت در کار خانه داری حاضر می شوند.هر چند این دسته از مادران برای ایفای دو نقش شاغل و مادر تلاش زیادی به خرج می دهند اما معمولا برای دور بودن از فرزندانشان در سال هایی که آنها هنور به مادر نیازمندند خود را سرزنش می کنند.

تاثیرات استفاده از تلفن هوشمند پیش از خواب

یک نگاه دیگر به فیسبوک، یک تصویر دیگر در اینستاگرم یا یک اس ام اس آخر قبل از خواب تاثیرات منفی استفاده شبانه از تلفن هوشمند بر بدن و مغز ما   از زمانی که تلفن های هوشمند به زندگی روزمره ما تسلط چشم گیری پیدا کرده اند، هر یک از ما نیز در این رابطه عادات متفاوتی مانند چک کردن ایمیل، واتس آپ یا فیسبوک قبل از خواب شبانه و غیره را در پیش گرفته ایم. طبیعتا، عادات شبانه فوق (چک کردن موبایل قبل از خواب) بر روی کیفیت خواب ما تاثیر مستقیمی می گذارند و همانطور که احتمالا حدس می زنید تاثیر فوق چندان مثبت به نظر نمی رسد.   «دان سیگال» پروفسور روانشناس در مورد تاثیر منفی و آسیب گزار نگاه به انواع صفحه های کامپیوتر و موبایل توضیح می دهد. پروفسور دان سیگال تاکید می کند که باید اعتیاد خود به تلفن های هوشمند و انواع صفحه های مانیتور را کاهش دهیم و حداقل یک ساعت قبل از خواب به مغز خود استراحت دهیم.   زمانی که ما به تلفن هوشمند یا صفحه مانیتور خیره می شویم، جریان مستقیمی از فتون های نور به چشمان ما وارد می شود و به این ترتیب مغز فرمان "بیدار بمان، هنوز زمان خواب فرا نرسیده" دریافت می کند. در چنین موقعیتی، مغز ترشح هورمون ملاتونین که به صورت طبیعی قبل از خواب آزاد می شود را به تعویق انداخته و در نتیجه ساعات لازم برای خواب پیدا می کنند.   هنگام خواب، سلول های عصبی فعال مغز در حال استراحت هستند، اما سلول های حمایت کننده دیگر مغز به پاک سازی مغز از سمومی که توسط سلول های فعال مغز ایجاد شده اند، مشغول می باشند. بنابراین اگر شما کمتر از 9-7 ساعت می خوابید، سموم زائد هنوز در مغز باقی می مانند و در نتیجه با افزایش فشار جسمی، اختلال حافظه، کندی در حل مشکلات و سوخت و ساز آهسته بدن (تمایل به چاقی بیشتر) روبه رو خواهید شد. بنابراین سعی کنید، زمانی که احساس خستگی می کنید، موبایل خود را کنار گذاشته و به مغز خود استراحت دهید.
رنگهای سال 2013 را میشناسید؟ امروز قراره یه اتفاق خوب برای من بیفته تهدیدگر رابطه نشانه هایی از درخواست توجه بیشتر سگمان از ما بخشش را یاد بگیریم

آداب و رسوم

چرا انسانها همدیگر را می‌بوسند؟

بوسیدن پدیده‌ای انسانی است، ولی آیا رواج آن مربوط به غرایز انسانی می‌شود یا اینکه باید به آن به عنوان پدیده‌ای فرهنگی نگریست؟ این سؤالی است که هنوز دانشمندان پاسخی قطعی برای آن نیافته‌اند. بنو موشلر در مطلبی در نشریه اینترنتی "ولت آنلاین" نظریات متفاوتی را که در این زمینه وجود دارد، معرفی کرده است. بیش از صد سال است که دانشمندان در صدد یافتن علت رواج بوسه در میان انسانها هستند. زیگموند فروید، روانکاو اتریشی، بر این عقیده بود که بوسیدن غریزه‌ای انسانی است و این غریزه از بدو تولد در انسان وجود دارد. به عقیده او بوسه ریشه در نیاز نوزاد به مکیدن شیر از پستان مادر دارد. ولی هنگامی که ایوان پاولوف، فیزیولوژیست و پزشک روس، در سال ۱۹۰۰ در آزمایش معروف سگ و صدای زنگ نشان داد که آب دهن سگ می‌تواند با صدای زنگی که برای او تبدیل به علامت غذا شده، راه بیفتد، بسیاری از روان‌شناسان به این نتیجه رسیدند که رفتار انسان نیز نه بر غریزه که بر آموزه‌های او مبتنی است. این دسته از روان‌شناسان بر این باورند که انسان کنترل کامل بر غرایز خود دارد و بوسه را نشانه ابراز عشق می‌دانند که با آگاهی صورت می‌گیرد. گروه دیگری از دانشمندان بر این نظرند که انسان فقط قادر است برخی از رفتارهای غریزی خود را تغییر دهد. آنان بوسیدن را جزو رفتارهای غریزی‌‌ای می‌دانند که قابل کنترل است. به عقیده آنان این نظریه پاسخ این سؤال را نیز در بر دارد که اگر بوسیدن پدیده‌ای غریزی و مادرزاد است، پس چرا در بین ۱۰ درصد مردم دنیا از نظر فرهنگی مردود است. ۶۵۰ میلیون انسان با بوسیدن بیگانه هستند در فرهنگ ۶۵۰ میلیون انسان، بوسیدن عملی چندش‌آور و حتی وحشیانه است. در سفرنامه یک مردم‌شناس فرانسوی در سال ۱۸۹۷ آمده که در بین چینی‌ها بوسیدن حتی می‌توانست نشانه آدمخواری تلقی شود. در همان زمان دانشمندی دانمارکی نیز مشاهده کرده بود که در برخی قبایل فنلاندی یک زوج هیچ‌گاه یکدیگر را نمی‌‌بوسیدند. امروزه ۱۰ درصد مردم دنیا بوسیدن را عملی زشت می‌دانند. برای نمونه در مغولستان پدران برای ابراز محبت به پسران‌شان، به جای بوسیدن آنان سرشان را بو می‌کنند. برخی نظریات بیولوژیک پیرامون بوسه در سال ۱۹۶۰ جانورشناس انگلیسی، دزموند موریس، این نظریه را مطرح کرد که بوسیدن از رسمی می‌آید که در گذشته در میان نیاکان بشر وجود داشته و به کودکان از طریق دهان به دهان غذا می‌داده‌اند. موریس می‌گوید، این عمل هنوز هم در بین شامپانزه‌ها رایج است. اینکه بشر از طریق دهان به دهان هم تغذیه می‌کرده، در نوشته‌های یونان باستان نیز آمده است. طبق مشاهدات و گزارش‌های یک محقق اتریشی این رسم امروزه هم در برخی قبایل آفریقایی رواج دارد. برخی محققین در زمینه‌های اعصاب و روابط جنسی بر این باورند که بوسه ابزاری طبیعی است در خدمت یافتن شریک جنسی مناسب. طبق این نظریه، انسان از طریق بوسه (بو و مزه) برخی اطلاعات ژنتیک را به طور ناخودآگاه ارزیابی و طبق آن شریکش را انتخاب می‌کند. البته طرفداران این نظریه عوامل بیولوژیک دیگر را هم در انتخاب شریک دخیل می‌دانند و بوسه را فقط به عنوان یکی از آن عوامل می‌بینند. جهانی شدن فرهنگ بوسیدن کشف اینکه چرا انسانها همدیگر را می‌بوسند همچنان موضوع تحقیق‌های علمی ا‌ست. با توجه به اهمیتی که بوسیدن در زندگی بشر دارد، این عجیب هم نیست. فقط یک زوج نیستند که همدیگر را می‌بوسند: پاپ زمین کشورهایی را که به آن سفر می‌کند، می‌بوسد. کسانی که به کلیسا می‌روند، حلقه‌ای را که کشیش‌ها بر دست دارند، می‌بوسند. سران سابق کشورهای اروپای شرقی لب یکدیگر را می‌بوسیدند و فرانسوی‌ها گونه یکدیگر را می‌بوسند. با توجه به گسترش روزافزون روابط بین فرهنگ‌های گوناگون به احتمال زیاد نود درصدی که بوسیدن در بین آنان رواج دارد، موفق خواهند شد ۱۰ درصد باقی‌مانده را نیز با خود همراه کنند. در انگلیس تا همین ۲۰ سال پیش بوسیدن، حتی بوسیدن گونه، در خیابان امری غیرقابل تصور بود، در صورتی که امروز همه همدیگر را در ملا عام می‌بوسند. روند جهانی شدن، فرهنگ را هم، که بوسیدن جزیی از آن است، در بر می‌گیرد.

ما، ارامنه و کریسمس

شاید برای بسیاری از ما اتفاق افتاده باشد که با ذوق فراوان به دوستان ارمنی خود تماس گرفته ایم تا کریسمس یا تولد حضرت عیسی مسیح را با یشان تبریک بگویم، اما این دوستان غالبا صریح کلیه ذوق ما را در همان 20 ثانیه اول با گفتن این جشن بما مربوط نیست را از بین برده اند. در حقیقت ارامنه ایران پیرو کلیسای شرقی گریگوری هستند و همراه با دیگر پیروان این کلیسا ها(یونانی ها، قبطی ها و اسلاوها) 6 ژانویه را بعنوان سالروز تولد عیسی مسیح جشن می گیرند. 25 دسامبر جشن کریسمس پیروان کاتولیک و پروتستان مسیح است. همچنین سال نوی میلادی نیز ربطی به کریسمس ندارد و در تاریخ اول ژانویه یا 11 دی هر سال جشن گرفته میشود. ارامنه کریسمس یا به زبان ارمنی surb tsnunt را در تاریخ 6 ژانویه جشن می گیرند و این روز به عنوان تعطیل رسمی برای ارامنه محسوب می شود. همچنین این روز همزمان با روز تجلی و ظهور عیسی مسیح است. برای بسیاری این سوال مطرح می شود که چرا ارامنه کریسمس را در روز 25 دسامبر به همراه دیگر نقاط دنیا جشن نمی گیرند. اساسا تاریخ دقیقی برای میلاد مسیح در تاریخ و یا در انجیل تعیین نشده است. به لحاظ تاریخی، تمامی کلیساهای مسیحی تولد مسیح را در روز 6 ژانویه جشن می گرفتند و این روند تا قرن چهارم ادامه داشت. طبق منابع کلیسای کاتولیک رم، در این زمان، تاریخ میلاد مسیح از 6 ژانویه به 25 دسامبر تغییر پیدا کرد تا یکی از اعیاد بت پرستی مربوط به تولد خورشید را که در تاریخ 25 دسامبر جشن گرفته می شد را تحت الشعاع قرار دهند. در آن دوران مسیحیان هنوز این عید بت پرستی را جشن می گرفتند. برای تضعیف و مقهور کردن این جشن بت پرستانه، مقامات کلیسا 25 دسامبر را به عنوان تاریخ رسمی تولد حضرت مسیح تعیین کردند و 6 ژانویه را به عنوان جشن تجلی و ظهور حضرت مسیح نامیدند. اما به دلیل اینکه چنین جشنهای بت پرستانه ای در میان ارامنه مرسوم نبود و این واقعیت که کلیسای ارامنه پیرو کلیسای رم نبود، ارمنستان نیازی به تغییر تاریخ، روز میلاد مسیح نداشتند. بنابراین ارامنه با پا برجا ماندن به رسوم اجدادشان به جشن گرفتن کریسمس در روز 6 ژانویه ادامه دادند. آتماج
چند راهکار مفید برای خرید عید رضایت بخش آداب و رسوم مردم کاشان در ایام محرم نوروز مبارک این ها که میخوانید واقعی است کارناوال برزیل 2014

سفر و تفریح

نمایش آثار تاریخی موزه لوور در ایران

پس از امضای تفاهمنامه میان متولیان میراث فرهنگی در ایران و موزه لوور فرانسه، معاون میراث فرهنگی کشور از برگزاری نمایشگاه آثار تاریخی موزه لوور در ایران خبر داد. به گزارش خبرنگار مهر بهمن ماه سال گذشته رئیس سابق سازمان میراث فرهنگی در سفر خود به فرانسه با رئیس موزه لوور یادداشت تفاهمنامه ای امضا کرد که بخشی از موضوع آن مربوط به حوزه‌هایی نظیر باستان‌شناسی و هنرهای بومی بود. پس از آن در فروردین امسال جان لوک مارتینس رییس موزه لوور  پاریس به ایران آمد و ضمن امضای تفاهمنامه ای با موزه ملی و سازمان میراث فرهنگی برای برگزاری نمایشگاه و نشست مشترک از برخی از بناهای تاریخی و موزه های ایران بازدید کرد. اکنون قرار است که پیرو همین تفاهمنامه ها نمایشگاهی از آثار موزه لوور در ایران برپا شود. پیش از این نیز موزه ملی ایران دو نمایشگاه با عنوان «هنرصفوی» را در سال ۲۰۰۷ در موزه لوور و «امپراطوری هخامنشی» را در همان سال در پاریس برگزار کرده بود. محمد حسن طالبیان معاون میراث فرهنگی کشور در این باره گفت: موزه لوور قصد دارد  تعدادی از اشیای دوره های مختلف تاریخی را به ایران بیاورد. این موضوع یکی از بندهای تفاهمنامه ای است که بین موزه ملی ایران و موزه لوور امضا شده بود. هنوز زمان و جزئیات این نمایشگاه قطعی نشده است اما تصور می کنم که اواخر سال و یا اوایل سال آینده این نمایشگاه در ایران برپا شود. وی گفت: مسئولان موزه لوور تعدادی شی را به ما نشان دادند و ما از بین آنها برای نمایش در ایران انتخاب کردیم. اول نمایشگاهی در ایران برپا می شود سپس آثاری را نیز برای نمایش از ایران می فرستیم. در این ارتباط مشکلی برای بیمه آثار نداریم چون موزه لوور قبول کرده که این هزینه ها را تامین کند. طالبیان بیان کرد: پیش از این نیز قرار  بود که نمایشگاه بزرگی از آثار تاریخی مکزیک در ایران برگزار شود اما منابع مالی و بیمه ای ما نمی توانست مشکلات این نمایشگاه را تامین کند به همین دلیل منصرف شدیم. اگر ما برای نمایش آثار تاریخی کشورهای خارجی مشکل بیمه آثار را نداشته باشیم آنها مشتاقانه نمایشگاه در ایران برگزار می کنند. جبرئیل نوکنده مدیر موزه ملی ایران نیز در این باره  گفت: از طرف موزه لوور پیشنهاد برگزاری یک نمایشگاه داده شده است و ما اکنون درحال بررسی این موضوع هستیم. وی گفت: برای ما جلسه ای پیرامون این موضوع تشکیل دادند اشیای ارسالی به ایران از نفایس موزه لوور است و از فرهنگ های متعدد مانند یونان، مصر، بین النهرین. به این معنی که از هر دوره تاریخی و هر فرهنگی سه شی تاریخی موزه به ایران می آید که حدود ۲۴ شی است. البته ممکن است این تعداد بیشتر و یا کمتر شود. تاکنون در میان این آثار هیچ شی که متعلق به ایران باشد وجود ندارد.

سبلان، سلطانی نشسته بر ابرها

بعضی کوه ها با بقیه فرق دارند و قسمتی از زندگی و هویت مردمانی می شوند که در کنارش زندگی می کنند. مثال اش همین دماوند که به نوعی نمادی از ایران است و یا کوه فوجی در ژاپن و یا کلیمانجارو در تانزانیا و اورست در نپال .
ابیانه نگینی سرخ در كوه های كركس چشمه های آب گرم مازندران، پزشک مهربان طبیعت لاهیجان،مست از عطر بهارنارنج مرگ هامون پیشنهادهای آخر هفته