شیرین بیان گیاه بومی مناطق مدیتریانه ای است و در اکثر نقاط ایران می روید. شیرین بیان گیاهی است چند ساله و دارای ساقه ای بطول یک متر که در نواحی معتدل تا ارتفاع دو متر می رسد. برگهای آن مرکب از تعدادی برگچه های فدر و سبز رنگ میباشد و گلهای آن برنگ سبز زرد و بنفش است.

موارد مصرف:

  1. مهمترین مورد مصرف شیرین بیان که جدیدا کشف شده است و در اروپا و آمریکا استفاده میشود درمان کنندگی زخم معده و سرطان معده است. و بدین منظور شربت شیرین بیان را تهیه نموده و هر روز بمقدار یک قاشق غذاخوری به مریض میدهند و تا چهار ماه اینکار را تکرار می نمایند.
  2. برای تقویت وضعیت عمومی بدن بسیار مفید است.
  3. خوردن آن باعث جلوگیری از پیری میشود.
  4. برای نرم کردن سینه مناسب است.
  5. زخمها و تاولهای پوست را با چای شیرین بیان شستشو دهید تا زود خوب شود.
  6. ملین است بنابراین آنرا با گیاهان دیگر قاطی می نمایند تا از انقباضات کم نماید.
  7. مدر و عرق آور است.
  8. برای برطرف کردن زخم و التهای ریشه شیرین بیان را بمکید.
  9. سرفه را بر طرف می کند.
  10. ورم معده را برطرف می کند.
  11. تنگی نفس ار تسکین میدهد.
  12. برای درمان سوئ هاضمه مفید است.
  13. برای از بین بردن نفخ شکم مفید است.
  14. چشم را تقویت کرده و رفع سردرد می نماید. (برای این مورد 2 گرم شیرین بیان را پودر کرده و با یک گرم شکر و یک گرم رازیانه مخلوط کنید و سپس آنرا در آب خیس کرده و هر روز بخورید)
  15. برای درمان موخوره چای شیرین بیان را به سر بمالید.
  16. برای رفع بوی بد زیر بغل و پا از برگهای شیرین بیان پماد درست کرده و در این قسمتها بگذارید.

طرز مصرف:

تکه های شیرین بیان: مانند آبنبات می توانید در دهان گذاشته و بمکید.

شربت شیرین بیان: ریشه شیرین بیان ربدون پوست را آسیاب کرده و با آب مخلوط کرده و آنقدر بجوشانید تا غلیظ شود.

جوشانده شیرین بیان: 20 گرم ریشه شیرین بیان بدون پوست را آسیاب کرده و در 100 گرم آب ریخته و آنقدر بجوشانید تا غلیظ شود.

دم کرده شیرین بیان: مقدار 50 گرم ریشه بدون پوست شیرین بیان را آسیاب کرده و در یک لیتر آب جوش بریزید و بگذارید مدت 10 دقیقه دم بکشد.