زمانی را که پشت چراغ قرمز می گذرانیم، معمولا با گل فروش هایی رو به رو می شویم که این روزها دستانشان پر از گل های زرد نرگس است. گلی خوشبو که در فصل زمستان طرفداران زیادی دارد. نگهداری و پرورش این گل، برای کسانی که مبتدی در امر پرورش گل و نگهداری از گل هستند، بسیار مناسب است.

گل نرگس انواع مختلفی دارد. 65 گونه و هزاران نرگس دو رگه دارد. در ایران، شهرستان بهبهان بهترین گل نرگس خودرو را دارد. شیراز نیز به نرگس هایش معروف است. به طور کلی استان فارس، بوشهر مناطقی هستند که در آن ها این گل به صورت خودرو می روید.

این گل در رنگ های زرد، سفید و نارنجی دیده می شود. طیف رنگ این گل معمول زرد و نارنجی است.

گل نرگس زرد، در شرق اسپانیاو پرتغال و شمال انگلستان نیز مشاهده می شود. این گل، بومی این نواحی محسوب شده به طوری که در کشور ولز، این گل، گل ملی آنان است.

گل نرگس معمولا در روز های پایانی سال و اوایل بهار گل می دهد. اما اگر این گل را در پاییز کشت کنید در بهار گل خواهد داد.

گل نرگس، گیاهی دائمی و پیازدار است. این پیاز ها تا سال های سال می توانند گل بدهند و هر سال از سال قبل درشت تر باشند.

این گل در مقابل سرما مقاوم است. اما برای ادامه حیات به آب نیازمند است. گل نرگسی که در خیابان ها فروخته می شود، معمولا بدون آب خواهند مرد. پس به آب محتاجند.

از لحاظ سرما و محیط، به علت این همه استقامت و پایداری، می توانید این گلدان را در هوای آزاد نیز نگهداری کنید.

برای کاشت گل نرگس زرد، پیاز هایش را در خاک می کارند. خاکی سبک انتخاب کنید، پیاز ها را نزدیک به سطح خاک بکارید. چند روزی پس از کاشتن، گلدانش را در محلی تاریک قرار دهید. هوای آن محیط را در ابتدا سرد کنید و کم کم معتدل و کمی گرم بکنید. در این صورت پیاز گیاه، ریشه و در نهایت گل خواهد داد.

در بعضی از گونه های این گل، می توانید گل را در آب نیز بکارید و از آن نگهداری کنید. اما ساده ترین نوع نگهداری از این گل، روشی است که گفته شد.