گل بنفشه به طور معمول به گل زیر برف معروف است. علت این معروفیت به این خاطر است که این گل در زمستان کاشته می شود. اما در ایران این گل نمادی از بهار است. در اوایل بهار بنفشه های زیبا را با رنگ های شاد در همه جا می بینیم.

این گل عمدتا در مناطق معتدل و مرطوب، به راحتی زندگی می کند اما از آنجایی که خیلی از باغبانان و عشاق طبیعت، به این گل علاقه نشان داده اند، امروزه این گل را در جای جای ایران و در بیشتر مناطق می توانیم ببینیم. اما اگر محیط زندگی این گل را مناسب نگه نداریم، این گل به سرعت می میرد.

با اینکه در فصل زمستان کاشته می شود، اما این گل در سرمای زیاد می سوزد.

این گل زیبا و معطر، جز گیاهانی است که خواص درمانی خوبی نیز دارد. این گل به رنگ های بنفش، سفید، نارنجی ، زرد و قرمز دیده می شود.

پرورش نوع آفریقایی این گل کمی سخت است. اما اگر برایش وقت و دقت به خرج دهید، با زیبایی و طراوتش، دل شما را می برد.

اگر گلدان گل بنفشه شما بزرگ است، یا به تعویض گلدان اقدام کنید و یا اینکه کوددهی گل را آغاز کرده و گلبرگ های کوچک را بچینید تا گل قوت داتشه باشد.

بنفشه به طور معمول، به آبیاری زیاد واکنش منفی نشان خواهد داد. به هیچ وجه نباید بر روی گلبرگ ها و برگ هایش، آبپاشی کنید.

زمانی که خاک خشک شد، میتوانید به گل آب بدهید. به میزانی به گل آب ندهید که آب از منافذ زیرین گلدان خارج شود زیرا پوسیدگی ریشه را منجر خواهد شد.

با توجه به متنوع بودن انواع این گل، یک خصوصیت برای تمامی انواعش یکسان است. این گل عاشق نور است. اما این به معنی گذاشتن گلدان گل در زیر تابش مستقیم نور خورشید نیست. بلکه مکانی که نورگیر باشد این گل را زنده و شاداب نگه خواهد داشت.

اگر نور خورشید به طور مستقیم بر گل بتابد، و از آن بدتر اگر شما آبپاشی نیز کرده باشید، برگ هایش دچار سوختگی خواهند شد.

در فصل تابستان که گرما به اوج خود میرسد و نورآفتاب کمی شدید تر خواهد بود، غذای کمکی را فراموش نکنید. همیشه به عنوان کسی که از کود یا غذای کمکی استفاده می کنید این نکته را بدانید که هر یک ماه یکبار باید خاک به طور کامل شسته شود وگرنه میتواند برای گیاه آسیب رسان خواهد بود.

اگر می توانید گلدان بنفشه خود را در هوای آزاد قرار دهید و بگذارید هوای مناسب به گل برسد.

در پایان کمی از خواص درمانی این گل را برایتان به اختصار می نویسم :

تمامی اجزای این گیاه مانند برگ، گل، دانه و ریشه آن، ضد التهاب، خلط آور، محرک، ادرار آور (مدر)، ضد تومور، ضد رماتیسم، ملین، ضد میکروب، معرق، مسهل، تثبیت کننده دیواره مویرگ‌ها و تصفیه کننده خون است.