1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

موسسه فرهنگی اکو به منظور تبادل تجربه‌های هنری میان هنرمندان معاصر با تاکید بر زمینه‌های هویت فرهنگی در آثار هنرمندان معاصر ده کشور عضو اکو: افغانستان، آذربایجان، ایران، قزاقستان، قرقیزستان، پاکستان، تاجیکستان، ترکیه، ترکمنستان و ازبکستان، نخستین جشنواره بین‌المللی هنرهای تجسمی اکو را برگزار می‌کند.

آثار هنرمندان معاصر دیگر کشورهای جهان نیز که در ارتباط با موضوع این جشنواره باشند، پذیرفته می‌شوند.

موضوع:جشن جهانی نوروز، مراسم و آیین‌های نوروزی

«نوروز» از جشن‌های باستانی کشورهای عضو اکو، برخی از بخش‌های کردنشین عراق، ترکیه ، سوریه و حتی زنگبار واقع در آفریقای شرقی و نیز مصر است.

توجه به تجربه‌های تصویری هنرمندان در آیین‌های نوروزی، زمینه مناسبی است برای ارتباط فرهنگی و تحکیم دوستی میان کشورها و آگاهی از سنت‌های باشکوهی که پیشینیان، به یادگار گذارده‌اند.

شورای سیاست‌گزاری وبرنامه‌ریزی:

- کامبیز درمبخش

- ابراهیم حقیقی

- امراله فرهادی

- سیف‌اله صمدیان

- آرش برادران امینی

رئیس شورا: دکتر حجت اله ایوبی

بخش‌ها:

1. عکس

2. طراحی گرافیک (پوستر)

3. طراحی کاریکاتور (کارتون)

محل برگزاری نخستین جشنواره:

شهر دوشنبه، جمهوری تاجیکستان (کشور منتخب برگزاری جشن نوروز سال 1391)

این نمایشگاه بصورت کامل و یا گزیده‌ای ازآثار در کشورهای عضو اکو یا دیگر سازمان‌ها و کشورهای درخواست کننده به‌نمایش گذاشته خواهد شد.

جوایز( در هر بخش):

جایزه اول:

تندیس ویژه و دیپلم افتخار موسسه فرهنگی اکو به‌همراه 3000 دلار

جایزه دوم:

تندیس ویژه و دیپلم افتخار موسسه فرهنگی اکو به‌همراه 2500 دلار

جایزه سوم:

تندیس ویژه، دیپلم افتخار موسسه فرهنگی اکو به‌همراه 1500 دلار

هفت اثر برگزیده:

لوح تقدیر موسسه فرهنگی اکو به همراه 1000 دلار(به هر اثر برگزیده)

کلیه‌ی آثار راه یافته به نمایشگاه درمجموعه‌ای نفیس چاپ خواهد شد که به‌همراه گواهی شرکت در جشنواره به هر کدام از صاحبان آثار راه یافته اهدا می‌شود.

بخش عکس

دبیر بخش عکس:

- سیف‌اله صمدیان

هیات انتخاب و داوری آثار:

- مریم زندی - ایران

- فرزاد هاشمی - ایران

- زائور دَخته - تاجیکستان

شرایط و مقررات اختصاصی در بخش عکس:

- شرکت در این بخش برای همه عکاسان کشورهای جهان آزاد است.

- هر عکاس مجاز است حداکثر 5 قطعه تک عکس و یک مجموعه (حداکثر 5 قطعه‌ای) به دبیرخانه جشنواره ارسال کند.

- آثار ارسالی می‌تواند رنگی یا سیاه و سفید باشد.

- اندازه عکس‌های ارسالی می‌بایست با فرمت Tiff-300 dpi-RGB ، در اندازه 30x20 سانتیمتر آپلود شود.

- ترتیب نمایش عکس‌های بخش مجموعه با عدد مشخص شود.

بخش طراحی گرافیک ( پوستر)

دبیر بخش طراحی گرافیک:

دبیر: امراله فرهادی

هیأت انتخاب و داوری آثار:

- ابراهیم حقیقی - ایران

- ساعد مشکی - ایران

- صادق قره مصطفی - ترکیه

شرایط و مقررات اختصاصی در طراحی گرافیک (پوستر):

- شرکت در این بخش برای کلیه طراحان کشورهای جهان آزاد است.

- هر شرکت کننده می تواند با ارسال حداکثر 3 اثر به صورت تکی و یا مجموعه (هر مجموعه یک اثر محسوب خواهد شد ) در این مسابقه شرکت نماید.

- پوسترهای ارسالی می بایست با فرمت CMYK-Tiff-300 dpi در اندازه ی A4 آپلود شود.

بخش کاریکاتور (کارتون)

دبیر بخش کاریکاتور (کارتون):

دبیر: کامبیز درمبخش

هیات انتخاب و داوری آثار:

- حسن کریم زاده – ایران

- جمال رحمتی – ایران

- المان میرزایف – جمهوری آذربایجان

شرایط و مقررات اختصاصی در کاریکاتور (کارتون):

- شرکت در این بخش برای کلیه طراحان کشورهای جهان آزاد است.

- هر شرکت کننده می تواند با ارسال حداکثر 3 اثر به صورت تکی و یا مجموعه (هر مجموعه یک اثر محسوب خواهد شد) در این مسابقه شرکت کند.

- پوسترهای ارسالی می‌بایست با فرمت CMYK-Tiff-300 dpi در اندازه ی A4 آپلود شود.

شرایط عمومی:

- آثار فاقد فرم شرکت و یا آپلود شده پس از مهلت مقرر به هیات انتخاب آثار ارایه نخواهد شد.

- اطلاعات فرم شرکت در تهیه مطالب انتشاراتی و نمایشگاهی مورد استفاده قرار خواهد گرفت، لذا صحت اطلاعات بر عهده شرکت کننده است.

- دبیرخانه جشنواره امضا کننده فرم شرکت را صاحب اثر می‌شناسد.در صورتی که خلاف آن ثابت شود، تمامی امتیازات متعلقه باطل و اثر مزبور از نمایشگاه و امور انتشاراتی حذف می‌شود وعواقب حقوقی آن نیز بر عهده امضا کننده ی فرم شرکت خواهد بود.

- برگزار کننده مجاز است با حفظ حقوق معنوی عکاس، آثار منتخب را در امورنمایشگاهی، انتشاراتی، اطلاع رسانی و تبلیغاتی با موضوع جشنواره استفاده کنند.

- ارسال آثار به‌صورت آپلود تصاویر به‌همراه فرم امضا شده در سایت جشنواره، به منزله قبول مقررات است و تصمیم گیری در موارد پیش بینی نشده به عهده شورای سیاست گزاری جشنواره خواهد بود .

- برای ثبت نام، تکمیل فرم شرکت و دریافت کد رهگیری برای آپلود تصاویر به سایت رسمی جشنواره www.ecieco.org مراجعه کنید.

- فایل‌ها می‌بایست به زبان انگلیسی و به ترتیب نمونه زیر نام گذاری و آپلود شوند.

Country-family-firstname-worknumber

به عنوان مثال:

Iran-Samadian-Seifollah-1

آخرین مهلت آپلود آثار:

تا ساعت 24 دوشنبه 24بهمن 1390

انتخاب و داوری آثار:

30 بهمن تا 2 اسفند 1390

افتتاحیه:

فروردین 1391 - مارس- آوریل 2012 در تالار فلارمونیک دولتی تاجیکستان، شهر دوشنبه

دبیرخانه مرکزی جشنواره:

نشانی: تهران، خیابان موحد دانش (اقدسیه)، خیابان بوستان، کوچه ناز پلاک 10

کد پستی: 1957653643

صندوق پستی : 6414/19395

تلفن :223 27673-21-0098

دورنما: 27673456-21-0098

آدرس ایمیل: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

نام مسؤول دبیرخانه: مهراد شیخان

دیدگاه‌ها  

+1 # اسد شکوهی 1390-11-17 11:36
چه جالبه که همه جا خبر از این فراخوانه! تو وبلاگ ها و فیس بوک پر شده . اطلاع رسانی ها خیلی خوب شده. هنوز به خاطر سرعت کم دست از فرهنگ سازی بر نداشتیم. این جای تشکر داره.
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # طریقت بزرگی 1390-11-17 11:43
ممنون . زمان محدوده باید بجنبم
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # soheil 1390-11-17 11:46
kashki honarmand boudam
hamishe hasrat mikhoram
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # شمیم 1390-11-17 12:34
چه کار جالبیه
دست دست اندرکاراش درد نکنه
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # امیر دانش 1390-11-17 12:41
خلی سریع باید اقدام کرد
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # ندا حاجی محمدی 1390-11-17 12:42
من اصلا جایی ندیدم این فراخوانو چجوری میگید که همه جا پر شده؟
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن
0 # اسد شکوهی 1390-11-17 12:46
خانوم حاجی محمدی
همین الان یه سرچ بزن و ببین که اطلاع رسانی شده
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی جدید تصویر امنیتی

  • نسوز و بساز، عکس بذار و ببر!
    نسوز و بساز، عکس بذار و ببر! اتو یکی از آن دست وسایلی است که تقریبا همه ما با آن همیشه سر و کار داشته‌ایم. ممکن است در این میان خاطرات تلخی را هم با سوزاندن لباس محبوب‌مان در زیر این دستگاه‌های داغ تجربه کرده باشیم، تجربه‌ای که این روزها و به واسطه فناوری‌هایی چون OptimalTemp کمپانی فیلیپس، به دست فراموشی سپرده شده است. حال به همین خاطر قصد داریم تا یک مسابقه جذاب که با همکاری فیلیپس و شکوفا الکتریک، نماینده رسمی این شرکت در ایران برگزار می‌شود را در اینجا برای شما شرح دهیم تا شاید یکی از برندگان خوش شانس این رقابت جالب شوید.
    ادامه مطلب...

سینما

تهمینه میلانی: بله، من فمینیست هستم

«اگر فمینیسم به معنای تعادل است، بله، من فمینیست هستم.» این بخشی از سخنان تهمینه میلانی، کارگردان زن ایرانی است که در اولین برنامه «روزهای فیلم زنان ایران» در برلین شرکت داشت. در این برنامه، از ۱۱ تا ۱۵ خرداد، فیلم‌هایی برگزیده از میان فیلم‌های ساخته شده توسط فیلم‌سازان زن ایرانی به نمایش درآمد. از میان فیلم‌های تهمینه میلانی، کارگردان زن پرسابقه سینمای ایران نیز سه فیلمی که خود سه‌گانه می‌نامد به نمایش گذاشته شد؛ دو زن، نیمه پنهان و واکنش پنجم. در جلسه پرسش و پاسخ پس از نمایش فیلم دو زن از تهیمنه میلانی پرسیدم که پس از ساختن سه‌گانه‌ای در مورد مشکلات زنان ایرانی، آیا او خود را فمینیست می‌داند؟ او پاسخ داد:«همه ایسم‌ها بسته به جامعه‌ای که در آن تعریف می‌شود، معانی متفاوتی دارد. از نظر من فمینیسم خیلی کلمه خطرناکی است. من فمنیستی دیده‌ام که می‌گوید مردها بروند بمیرند اما من شوهری دارم که خیلی او را دوست دارم، برادرهای فوق‌العاده‌ای دارم و پدربی‌نظیری داشتم و مشکلی با مردها ندارم اما من در جامعه‌ای مردسالار زندگی می‌کنم. پدر، برادر یا همسرم برای من تصمیم نمی‌گرند. مردان دیگری برای من تصمیم می‌گیرند. آدم‌هایی مثل من برای دستیابی به عدالت تلاش می‌کنند. اگر فمینیسم هم به معنای تعادل است، بله، من فمینیست هستم. » تهمینه میلانی در مورد وضعیت خودش به عنوان یک فیلم‌ساز زن ایرانی گفت:« من حالا در وضعیت بسیار بدی هستم. با شکایت نیروهای انتظامی یک سال و نیم دادگاه رفتم و چند ماهی است که تبرئه شده‌ام. به دلیل این که من به عنوان یک فیلمساز به یک الگو تبدیل شده‌ام، فشار بسیار زیادی بر روی من قرار دارد و صراحتا به من گفته می‌شود که از ایران بروم.» با این همه تهمینه میلانی می‌گوید نسل جوان جامعه ایران با نسل زنانی که در انقلاب اسلامی شرکت داشتند تفاوت‌های عمده‌ای دارد. او گفت:« نسل جوان کشور می‌گوید من انقلاب نکرده‌ام، من این قوانین را قبول ندارم و خواستار تغییر هستم. این نسل به هیچ عنوان تابع نیست. ما نسل اول انقلاب جرأت اعتراض نداشتیم.» حذف کارگردانان زن ایرانی عصر جمعه، به کارگردانی مونا زندی، فیلمی‌است که به موضوع ممنوع تجاوز به محارم در ایران می‌پردازد. فیلمی که یازده سال پیش ساخته شد و به گفته کارگردانش پس از پنج سال توقیف اجازه نمایش محدود را پیدا کرد اما نمایش محدود نیز به زودی متوقف شد و حالا حتی اجازه توزیع در شبکه فیلم‌های خانگی را نیز ندارد. پس از نمایش فیلم در فستیوال فیلم زنان برلین ازمونا زندی پرسیدم: خانم زندی، شما پس از ساخت این فیلم که یکی از مهم‌ترین تابوهای زندگی زنان در ایران را مطرح می‌کرد، تاکنون یعنی ۱۱ سال بعد مجوز ساخت فیلمی را نگرفتید. آیا تیغ سانسور یکی از جدی‌ترین فیلم‌سازان زن ایرانی را حذف کرده است؟ مونا زندی با اشاره به این که قصه اصلی این فیلم از دو مستند گرفته شده بود پاسخ داد:«به هرحال ما باید بپذیریم در زمانی زندگی می‌کنیم که خیلی از موضوعات قابل پخش نیست؛ هرچند شاید من کمی بی‌محابا عمل کردم و با ساخت این فیلم خودم را در موقعیتی قرار دادم که سخت‌گیری‌ها برای ادامه کارم بیشتر شد. سه فیلم‌نامه من در ارشاد توقیف شد اما خبر خوش این است که شش سال بعد، یعنی زمانی که این فیلم توقیف بود، فیلم «هیس، دخترها فریاد نمی‌زنند» با موضوع تجاوز ساخته شد. من فکر می‌کنم هرچند فیلم من توقیف شد و اکران گسترده‌ای نداشت اما مسیری را باز کرد، فیلمی از کارگردانی دیگر ساخته شد که بسیار گسترده اکران شد. فیلم «عصر جمعه» تابویی را شکست و من فکر می‌کنم کار خودم را کردم و راهی را باز کردم.» قوانین سخت‌گیرانه و زنان فیلم‌ساز آیدا پناهنده، کارگردان فیلم تحسین شده ناهید از منظری دیگر به موضوع حضور فیلم‌سازان زن ایرانی می‌پردازد و معتقد است فیلم‌سازان زن ایرانی تجربه‌های متفاوتی را پشت سر می‌گذارند:« جامعه ایران خیلی تغییر کرده و طبقه متوسط شهری و نسل نویی که در ایران زندگی می‌کند، زنها را دوست دارند و به آنها احترام می‌گذارند. مدیران سینمایی اتفاقا فیلم‌سازان زن را تشویق می‌کنند. تعداد فیلم‌سازان زن ایرانی - چه مستند ساز و چه فیلم‌سازان داستانی- بسیار زیاد است و تشویق می‌شوند تا فیلم بسازند زیرا فهمیده اند که این فرصت تاریخی باید در اختیار زنان ایرانی قرار بگیرد تا حرف خود را بزنند.» در کنار فیلم‌های تهمینه میلانی و مونا زندی، فیلم‌هایی از کارگردانان زن مانند زمانی دیگراز ناهید حسن زاده،جشن تکلیف از فیروزه خسروانی، چند روز بعد از نیکی کریمی و آینه‌های روبرو از نگار آذربایجانی به نمایش در آمد. آندره‌آ زیلینگر از دست‌اندرکاران پایه‌گذاری این برنامه در پاسخ به این سوال که چرا تنها زنان فیلم‌ساز دعوت شده‌اند، به رادیو فردا گفت:« بعد از برگزاری چهارمین فستیوال فیلم‌های ایرانی در شهر کلن، که عمدتا به فیلم‌سازان مرد می‌پرداخت، این ایده به‌وجود آمد که فیلم‌های زنان ایرانی را هم برای مخاطبان آلمانی و ایرانیان مقیم آلمان به نمایش بگذاریم. و تلاش برای اجرای این ایده ما را به اینجا رساند.» به گفته خانم زیلینگر در این برنامه شش روزه تلاش شده است تا نمونه‌هایی از فیلم‌های زنان ایرانی در ۲۰ سال گذشته به نمایش در آید و روند تغییر در وضعیت زنان ایرانی به تماشا گذاشته شود. تغییری که به گفته نسرین بصیری، روزنامه نگار ساکن برلین کاملا مشهود و دیدنی است. به گفته خانم بصیری این تصویر جدید از ایران برای کسانی که سال‌هاست ایران نرفته‌اند بسیار جذاب است. نسرین بصیری در مورد اقبال رسانه‌های آلمانی به این برنامه می‌گوید: «رسانه‌های آلمانی حضور مردان کارگردان ایرانی را بسیار پررنگ دیده‌اند اما حضور زنان فیلم‌سازایرانی برایشان جالب است. در ایران زندگی دوگانه است و کسانی که رسانه‌ها را می‌خوانند می‌بینند که ایران کشوری است با قوانین سخت‌گیرانه در مورد زنان و تصورشان این است که زنان ایرانی عقب‌مانده هستند اما در این فیلم‌ها صحنه‌های دیگری از زندگی زنان به نمایش در می‌آید.» اما آیا با توجه به این قوانین سختگیرانه‌تر، کار برای فیلم‌سازان زن ایرانی دشوارتر است؟ مجید برزگر، مشاور اجرایی جشنواره و مسئول انتخاب فیلم‌های مستند به این پرسش پاسخ منفی می‌دهد و می‌گوید:« نوعی سانسور تاریخی و فرهنگی پس ذهن جامعه ایران وجود دارد که کمتر می‌توان به زن‌ها اعتماد کرد و شاید آنها نتوانند فیلم خوبی بسازند. این تفکردر حوزه سرمایه‌گذاری، هیچ ربطی به سانسور و ممیزی ندارد. آنچه به عنوان ممیزی و یا نظارت بر فیلم‌ها وجود دارد، هیچ تفاوتی میان فیلم‌سازان مرد و زن وجود ندارد. آنچه دچار ممیزی در مراحل مختلف ساخت فیلم می‌شود نه کارگردانان زن، بلکه موضوعات مرتبط با زنان است.»

کیارستمی دوباره در ایتالیا فیلم میسازد

بنابر گزارش پايگاه اطلاع رساني ورايتي، مارتين کارميتز؛ تهيه کننده شرکت فيلمسازي «ام کا تو» روز گذشته درباره ساخت سومين فيلم کيارستمي در خارج از ايران گفت: «او مصمم است که فيلم جديدش را در آپوليا کشور ايتاليا بسازد، او اين منطقه را دوست دارد». کيارستمي که چهار سال است در آپوليا عکاسي مي‌کند، در ماه مارس و در جشنواره فيلم باري از تصميم خود براي ساخت فيلم «فرايند افقي» خبر داده بود.  اين کارگردان 72 ساله به شرکت ‌کنندگان در این جشنواره فيلم گفته بود که آنچه بيش از هر چيزي درباره آپوليا در جنوب شرقي ايتاليا برايش جالب است معماري پيچيده شهرهاي مختلف اين منطقه است که پيچيدگي آدم هايي که در آنجا زندگي مي‌کنند را نشان مي‌دهد. همچنين کيارستمي ابراز اميدواري کرده است که اين پيچيدگي به فيلم او که اکنون مراحل اوليه توليد را سپري مي کند نيز منتقل شود. کارميتز در ادامه صحبت هاي خود نيز درباره جديدترين اثر کيارستمي گفت: قرار است او فيلمنامه را براي من بياورد. فکر مي کنم اکنون فيلمنامه را به همراه داشته باشد. با وجود اين، کارميتز به اين موضوع اشاره کرد که وقتي با عباس کار مي‌کنيد، تا وقتي فيلبرداري آغاز نشده است هيچ وقت از کار خود خبر نداريد. او اين قابليت را دارد که هر لحظه فکرش را تغيير دهد. کارميتز پيش از اين تهيه کنندگي 2 فيلم سينمايي آخر کيارستمي به نام هاي کپي برابر اصل و مثل يک عاشق را برعهده داشته است. بنابر اظهارات مسئولان سازنده فرايند افقي، فيلمبرداري اين فيلم سينمايي در سال 2013 ميلادي آغاز مي شود. کارميتز درباره کيارستمي گفت: او يک هنرمند نادر است که مي‌تواند کاملا جهاني باشد. منطقه و زبان ديگر اهميت ندارد. او مي‌تواند زبان فارسي را به توسکاني ببرد يا شهري در ژاپن را فيلمبرداري کند که مي‌تواند هر جا باشد. اين تهيه کننده درباره ساخت فيلم هاي کيارستمي در خارج از ايران نيز گفت: ساخت فيلم سينمايي «مثل يک عاشق» يک دوره 10 ساله را سپري کرد، زيرا کيارستمي آمادگي ساخت فيلم در خارج از ايران را نداشت، او مي ترسيد ولي پس از مدتي ترس او فروکش کرد.
مرور هنر در هفته آخر مهر ماه همه آنچه چهره ها درباره ایرج قادری گفتند طاهر رحیم بازیگر مرد تازه‌ترین فیلم اصغر فرهادی شد ۵۰ سالگی کیانو ریوز، ستاره "ماتریکس" کتایون ریاحی، در سفر به سومالی

انتخاب سردبیر

تئاتر

نگاهی به نمایش خانمچه و مهتابی اثر اکبر رادی

نمایش ”خانمچه و مهتابی” اثر ”اکبر رادی” و دراماتورژی و کارگردانی ”مسعود دلخواه” نمایشی که رادی نویسنده اش باشد، هادی مرزیان کارگردانی کند و گلاب آدینه، ایرج راد، فرزانه کابلی، سیما تیر انداز و سیروس همتی در آن نقش بازی کنند، غنیمتی است برای چشمانی که تشنه تماشای نمایش اند.

"پایکوبی اسب ها پشت پنجره 2 " در برج آزادی

نمایش "پایکوبی اسب ها پشت پنجره 2" به کارگردانی "هادی کمالی مقدم" از 25 اردیبهشت در برج آزادی روی صحنه می رود و تا اواسط خرداد ادامه خواهد داشت. این نمایش که بر اساس نمایشنامه ایی از "ماتئی ویسنی یک" ساخته شده است؛ با حضور هنرمندانی چون مینا بزرگمهر،سارا سجادی،مهدی ترکمان، سپیده صیفوری، سعید احمدی، میثم دامنزه، عسل عباسی، شهرزاد رجب زاده، پریسا برازنده و .... نیز با طراحی هنری مینا بزرگمهر اجرا خواهد شد. همچنین فرشاد فزونی نیز ساخت و اجرای موسیقی و مهران احمدی طراحی نور این نمایش را به عهده دارند. نمایش "پایکوبی اسب ها پشت پنجره" در آبان و آذر 90 در پارکینگ تالار وحدت  اجرا شد و این بار با خوانشی دوباره در مجموعه برج آزادی  اجرا می شود. علاقمندان می توانند برای کسب اطلاعات بیشتر با روابط عمومی مجموعه آزادی به شماره تلفن: 66064121 تماس بگیرند.
تماشای تئاتر در خانه برای نخستین بار یک زن رئيس تئاتر شهر تهران شد " بادها به نفع کودکان می وزند " تانگوی تخم مرغ داغ رفع توقیف شد چه نمایش‌هایی در ایرانشهر به صحنه می‌روند؟

مطالب تصادفی

موسیقی

بیانسه پردرآمدترین خواننده زن دنیا

به گزارش تازه مجله فوربس «بیانسه» سوپراستار جهانی موسیقی پاپ پردرآمدترین هنرمند موسیقی‌ زن جهان در سال ۲۰۱۴ بوده است. بیانسه این موفقیت را مدیون انتشار آخرین آلبومش به نام «بیانسه» و تور جهانی کنسرت‌هایش است. در طول سال ٢٠١۴ بیانسه در بیش از ۹۵ شهر دنیا به روی صحنه رفته و هر یک از این کنسرت‌ها به طور میانگین درآمدی در حدود دو و نیم میلیون دلار نصیب این خواننده پرطرفدار کرده است. تنها یکی از ترانه‌های آلبوم تازه بیانسه به نام «مست عشق» که با همراه همسرش جِی زی اجرا کرده، بیش از یک میلیون کپی فروش داشته است. 

جازخوانی فارسی به سبک رعنا فرحان

تازگی ها مقوله تلفیق در بازار موسیقی داغ شده  است و موزیسین ها را بر این می دارد تا با سبک های جدید بازار موسیقی را با تحول رو به رو کنند.
جشنواره موسیقی زنان؛ اواخر خرداد در تالار وحدت شهرداد روحانی و اركستر سمفونيك تهران مدونا با 45 تریلی به ترکیه می آید! جرج مایکل درگذشت ایمی واینهاوس، خواننده بیست و هفت ساله بریتانیایی درگذشت

پر بازدیدترین ها

هنرهای تجسمی

رقص در زندگی و میراث پدر، داستان زندگی پدر و دختر هنر باله ایران

در طول سال ها، میراث ارمنی – ایرانی سرکیس جانبازیان، پدر باله ایران، عشق به طراحی رقص و طبیعت از عوامل اثرگذار بر تم رقص های دخترش آناجانبازیان بوده است.   در آن زمان کشیش کلیسای ارامنه شهر قزوین هر چند از قدرت و توانایی لازم برخوردار نبود، اما توانست به طور پنهانی امکاناتی را به وجود بیاورد که سرکیس بتواند به تدریس و ترویج رقص بپردازد: پدرم در آن روزها روی پشت بام کلیسا به علاقمندان درس باله می داد. استاد و شاگردانش از نردبان چوبی که کشیش در اختیارشان گذاشته بود بالا می رفتند. بعضی از شاگردان آنقدر کوچک بودند که پدرم ناچار آنها را بغل می کرد و از نردبان به پشت بام می برد. سرکیس جانبازیان پس از اجرای چند باله و تشویق مردم قزوین در سال ۱۳۲۰ به تهران رفت و اولین هنرستان باله را در این شهر پایه گزاری کرد. او بعدها گفته بود: در روسیه درس باله یاد گرفتم اما ایران به من درس زندگی آموخت. آنا جانبازیان می گوید: پدرم انرژی بی حد وحساب و پایان ناپذیری داشت. او روح بزرگی بود که هنگام رقص هرگز حتی برای یک لحظه هم نمی توانستید چشم از او بردارید. بیشتر اوقات کودکی من به تماشای رقص درکلاس های پدرم می گذشت. وقتی که کلاس تمام می شد، آن وقت نوبت من بود که روی زمین چوبی بازی کنم و رقص های خودم را طراحی کنم. من در چنین محیطی بزرگ شدم. شنیدن موسیقی، تماشای اجراهای کم نظیر و ادای رقصندگان دیگر را درآوردن سرکیس جانبازیان در طول دوران ۲۷ سال فعالیت های حرفه ای در ایران شاگردان و مربیان بی شماری تربیت کرد، جوایز و مدال های زیادی به دست آورد و به دلیل علاقه زیادی که به زبان و داستان های ایرانی داشت چند باله بر اساس آثار ادبی ایرانی از جمله \\رستم و تهمینه را به کمک احسان یارشاطر، استاد زبان و ادبیات فارسی، به روی صحنه برد. پس از مرگ ناگهانی سرکیس جانبازیان بر اثر سکته قلبی در ۵۰ سالگی، همسرش، فلور، به اداره هنرستان رقص او ادامه داد. آنا جانبازیان که هنگام مرگ پدر یازده ساله بود در اواخر دهه ۶۰ میلادی برای ادامه تحصیل در رشته باله به دانشگاه و انستیتوی آموزش و پرورش رقص و طراحی ایروان در ارمنستان شوروی رفت. آنا جانبازیان، که فوق لیسانس خود را در رشته طراحی رقص مدرن از دانشگاه لس آنجلس دریافت کرده است، به دلیل رقص های آبستره، انتزاعی و متفاوتش، جایگاهی یگانه در صحنه طراحی باله مدرن ایران دارد. خانم جانبازیان می گوید: رقص برای من در قدم های طراحی شده خلاصه نمی شود، بلکه چشمی است که با آن می بینم و زبانی است که با آن تکلم می کنم و از طریق آن با دیگران ارتباط برقرار می کنم. آناهید (آنا) جانبازیان از سه سالگی در هنرستان پدرش، استاد باله، سرکیس جانبازیان، به یادگیری رقص پرداخت. در ۵ سالگی در تالار فرهنگ شهر تهران به اجرای برنامه پرداخت، در ۷ سالگی رسما به فراگیری فنون باله کلاسیک پرداخت و بعدها تا هنگام ترک ایران علاوه بر تعلیم و تربیت شاگردان و مربیان بی شمار، بیش از ۱۰۰ باله تئاترال را روی صحنه برد. خانم جانبازیان مدت کوتاهی پس از مهاجرت به آمریکا بنیاد باله جانبازیان را در شهرگلندل پایه گزاری کرد. او همزمان در دانشگاه لس آنجلس به تحصیل مشغول شد و فوق لیسانس خود را در رشته طراحی رقص مدرن دریافت کرد. او در طول سال ها در فستیوال های مختلف و برنامه های فرهنگی گوناگون باله مدرن و رقص های محلی و فولکلوریک ایران و ارمنستان را به نسل تازه ای از ایرانیان و ارامنه مهاجر و تماشاگران غیر ایرانی معرفی کرده است. امروز، بیش از هفتاد سال پس از تاسیس اولین هنرستان باله در ایران، آنا جانبازیان، راهی را که پدرش سرکیس جانبازیان سال ها پیش و علی رغم مشکلات موجود پیمود، در دیاری دیگر ادامه می دهد: آکادمی ما امروز هنوز هم بر اساس باله کلاسیک پایه ریزی شده و کار می کند. چرا که بعد از فراگیری صحیح باله هر نوع رقص دیگری را هم می توانید به آسانی یاد بگیرید. هدف دیگر ما، همان مقابله با طرز تلقی عموم از رقص است که در جامعه ایرانی هنوز هم به آن به عنوان یک سرگرمی و نه یک هنر نگاه می شود. آنا جانبازیان، که فوق لیسانس خود را در رشته طراحی رقص مدرن از دانشگاه لس آنجلس دریافت کرده است، به دلیل رقص های آبستره، انتزاعی و متفاوتش، جایگاهی یگانه در صحنه طراحی باله مدرن ایران دارد. خانم جانبازیان می گوید: رقص برای من در قدم های طراحی شده خلاصه نمی شود، بلکه چشمی است که با آن می بینم و زبانی است که با آن تکلم می کنم و از طریق آن با دیگران ارتباط برقرار می کنم. آناهید (آنا) جانبازیان از سه سالگی در هنرستان پدرش، استاد باله، سرکیس جانبازیان، به یادگیری رقص پرداخت. در ۵ سالگی در تالار فرهنگ شهر تهران به اجرای برنامه پرداخت، در ۷ سالگی رسما به فراگیری فنون باله کلاسیک پرداخت و بعدها تا هنگام ترک ایران علاوه بر تعلیم و تربیت شاگردان و مربیان بی شمار، بیش از ۱۰۰ باله تئاترال را روی صحنه برد. سرکیس جانبازیان که برای نخستین بار امکاناتی به وجود آورده بود تا زنان ایرانی بتوانند در کلاس های رقص حرفه ای شرکت کنند و اصول باله کلاسیک را بیاموزند، درسال ۱۲۹۲ خورشیدی در آرماویر ارمنستان به دنیا آمد. او در لنینگراد (سن پترزبورگ) به فراگیری فنون باله پرداخت و پس از فارغ التحصیلی از آکادمی رقص واگانوا و دانشگاه لزگاف با پیوستن به گروه باله کیرف و تدریس رقص به شهرت چشمگیری دست یافت. درسال ۱۳۱۷ درنتیجه فشارهای دولت شوروی سابق برمردم ارمنستان، بسیاری از آنها راهی کشورهای دیگر شدند. سرکیس جانبازیان هم به همراه خانواده اش به ایران مهاجرت کرد. اما در آن زمان ارامنه اجازه نداشتند در تهران زندگی و یا کار کنند و درنتیجه خانواده جانبازیان در قزوین ساکن شدند. سرکیس جانبازیان از همان زمان تصمیم داشت با تاسیس کلاس های رقص و آموزش شاگردان در قزوین به اجرای باله بپردازد. اما وقتی برای طرح این پیشنهاد و گرفتن مجوز به شورای شهر رجوع کرد با مخالفت و توهین اعضای آن ها روبرو شد. سرکیس جانبازیان در طول دوران ۲۷ سال فعالیت های حرفه ای در ایران شاگردان و مربیان بی شماری تربیت کرد، جوایز و مدال های زیادی به دست آورد و به دلیل علاقه زیادی که به زبان و داستان های ایرانی داشت چند باله بر اساس آثار ادبی ایرانی از جمله رستم و تهمینه را به کمک احسان یارشاطر، استاد زبان و ادبیات فارسی، به روی صحنه برد. پس از مرگ ناگهانی سرکیس جانبازیان بر اثر سکته قلبی در ۵۰ سالگی، همسرش، فلور، به اداره هنرستان رقص او ادامه داد. آنا جانبازیان که هنگام مرگ پدر یازده ساله بود در اواخر دهه ۶۰ میلادی برای ادامه تحصیل در رشته باله به دانشگاه و انستیتوی آموزش و پرورش رقص و طراحی ایروان در ارمنستان شوروی رفت. خانم جانبازیان پنج سال بعد و پس ازفارغ التحصیلی در رشته های باله و رقص های محلی صحنه ای به تهران بازگشت و به تدریس در هنرستان باله جانبازیان پرداخت: چندین سال طول کشید تا بالاخره توانستیم به آکادمی باله پدرم سرو صورتی بدهیم و آن را به وضعیت قبلی برگردانیم. خانم جانبازیان مدت کوتاهی پس از مهاجرت به آمریکا بنیاد باله جانبازیان را در شهرگلندل پایه گزاری کرد. او همزمان در دانشگاه لس آنجلس به تحصیل مشغول شد و فوق لیسانس خود را در رشته طراحی رقص مدرن دریافت کرد. او در طول سال ها در فستیوال های مختلف و برنامه های فرهنگی گوناگون باله مدرن و رقص های محلی و فولکلوریک ایران و ارمنستان را به نسل تازه ای از ایرانیان و ارامنه مهاجر و تماشاگران غیر ایرانی معرفی کرده است. امروز، بیش از هفتاد سال پس از تاسیس اولین هنرستان باله در ایران، آنا جانبازیان، راهی را که پدرش سرکیس جانبازیان سال ها پیش و علی رغم مشکلات موجود پیمود، در دیاری دیگر ادامه می دهد: آکادمی ما امروز هنوز هم بر اساس باله کلاسیک پایه ریزی شده و کار می کند. چرا که بعد از فراگیری صحیح باله هر نوع رقص دیگری را هم می توانید به آسانی یاد بگیرید. هدف دیگر ما، همان مقابله با طرز تلقی عموم از رقص است که در جامعه ایرانی هنوز هم به آن به عنوان یک سرگرمی و نه یک هنر نگاه می شود.  

سهراب سپهری رکورد شکست

دومین حراج آثار هنری در سالن زرین هتل آزادی تهران برگزار شد که در جریان آن آثار هنری به مبلغ ۶ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان به فروش رفتند. گزارش تصویری از این حراجی: رکورد فروش متعلق به کاری از سهراب سپهری بود که به مبلغ هفتصد میلیون تومان بفروش رسید وصل و هجران اثری از علی شیرازی نیایش یک قهرمان از بهروز دارش این یک گاو گریان است اثری از عباس کیا رستمی
فروش بیش از 12 میلیارد اثر هنری در حراج تهران عکسهای بی نظیر از ایران زیبا نقاشی های واقعی رونمایی از کتاب زندگی ،عشق و گم‌گشتگی: نقاشی های علی اکبر صادقی نمايشگاه هنرمندان معاصر پاكستان "Pakistan's Contemporary Arts "

ادبیات

مردانه بازی كن، زنانه پیروز باش

تا حالا شده كه در موقعیتی قرار بگیرید كه با آن كه از موضوعی مطلع هستید اما سكوت پیشه كنید و بگذارید كسان دیگری که معمولا آقایان هستند، از آن موقعیت استفاده كنند؟ حتما بوده اید.

درگذشت شاعره لهستانی

ویسلاوا شیمبورسکا Wislawa Szymborska، شاعر لهستانی و برنده جایزه ادبیات نوبل در سن 88 سالگی در گذشت. عصر چهارشنبه گذشته، شیمبورسکا که به سرطان ریه مبتلا بود، در منزلش در شمال کیف بدرود حیات گفت.
افسانه ها؛ دنیای خیال و آرزوها من راه خانه ام را گم کرده ام چرا من پیاده شم؟ سیمین بهبهانی؛ «ترکیب منحصر به فردی از شاعرانگی، دانایی، عطوفت و فروتنی» داستان کوتاه: نفرت نوشته مرضیه محمدپور