بدون شک امروزه یکی از اساسی ترین دغدغه های زنان، مساله پس انداز است. زنان شاغل بواسطه اشتراک در تامین بخشی از معیشت خانواده، به پس انداز از دید دیگری می نگرند.

خانم های خانه دار نیز طبیعتا بخاطر سر و کار داشتن روزمره با مسایل مالی خانواده از قبیل خریدهای روزانه، پرداخت قبوض آب و برق و گاز و ...، ثبت نام بچه ها در مدرسه و کلاس های متعدد درگیری های خاص خودشان را با مقوله مسائل مالی و پس انداز دارند.

پس انداز عبارتست از کنار گذاشتن مبلغی که پس از کسر هزینه های ماهانه از درآمد اولیه باقی می ماند وبرای استفاده ای بجز خرج های روزانه ذخیره می گردد.

بنظر می رسد اکثر خانم های خانه دار پس انداز را با صرفه جویی در یک جایگاه می بینند و گمان می کنند هر چه کمتر مصرف کنند، امکان بیشتری برای اندوختن پول خواهند داشت. اما حقیقت این است که این روزها با این هزینه های سرسام آور همین که خانواده ای بتواند بودجه بندی را بنحوی مدیریت کند که منبع مالی خانواده تا پایان ماه دوام بیاورد شاهکار بزرگی صورت گرفته است. بطور کلی ذخیره یک پس انداز امن و مطمئن بدون استفاده از مراکز مالی کمی بعید و در حالت خوش بینانه زمانبر بنظر می رسد.

 

متاسفانه بیشتر خانم ها خصوصا خانم های خانه دار با امکاناتی که بانک ها و موسسات مالی در اختیارشان قرار می دهند آشنایی ندارند. خانم های زیادی را می شناسم که برای واریز ساده پول به حسابی دیگر دچار هراس می شوند و ترجیح می دهند حتی الامکان به بانک ها مراجعه نکنند.

همین نگرانی ها و همین عدم آگاهی نسبت به روش های پس انداز و افزایش آن، باعث رشد بیسابقه صندوق های قرض الحسنه خانگی خصوصا در ده سال گذشته شده است.

در هر خانواده یا جمع دوستانه ای حداقل یکی از این صندوق ها را می بینیم که به نسبت تعداد افراد از مبالغ کمتر از پانصد هزار تومان تا بالای 20 میلیون تومان وام می دهند. هر چند که این صندوق ها محاسنی از قبیل عدم دریافت  سود را دارند اما خالی از ایراد هم نیستند.

در مبالغ پایین، کسر سهم ماهیانه از مبلغ دریافتی و بی ارزش شدن مبلغ مورد درخواست برای کسانی که نفرات آخر هستند ناخوشایند است.

همچنین در ارقام بالاتر هم مدت تحویل وام طولانی شده و چه بسا پس از 2 سال پرداخت مستمر  که وام مورد نیاز را دریافت می کنید رقم وام چندان به کارتان نیاید.

گذشته از بحث مالی، این روزها اگر به شوراهای حل اختلاف سری بزنید می بینید که در صد قابل توجهی از مراجعات، به همین صندوق ها مربوط است. خصوصا صندق هایی که کمی بزرگتر بوده و از حالت خانوادگی خارج شده اند.

در این صندوق ها قراردادی بین افراد منعقد نمی شود و افراد بر اساس اعتبار و اعتماد به صاحب صندوق وجوه خود را می سپارند. که اینها اصلا کافی نیست چون اولا چه بسا فرد موسس صندوق علیرغم حسن نیت و اعتباری که دارد به دلیل عدم اشراف بر مسایل مالی قادر به عملکرد صحیحی نباشد و از طرف دیگر کسانی که یکبار عضو این قبیل صندوق ها بوده باشند با معضل اعضای بد حساب آشنا هستند و خوب می دانند که بدقولی بعضی از اعضا باعث می شود پول وام تا یکماه دیرتر به دست فرد برسد.

با توجه به همه این شرایط به نظر می رسد، بنیادهای سنتی پس انداز و قرض الحسنه مثل بانک ها، همچنان مورد اطمینان ترین مراجع برای اینکار هستند. چرا که حداقل اطمینانی که به آنها می توان داشت مراقبت از پول شما در برابر دزدی و ... و همچنین قابل وصول بودن پول در زمان مطالبه است. همچنین اینگونه موسسات مثل بانک ها همواره در کنار نگهداری از پول به شما امکانات دیگری عرضه می کنند که  ارزش مطالعه و شناخت بیشتر را دارد.