1 1 1 1 1 1 1 1 1 1

با بررسی نامه‌های منتشر نشده‌ای از سیلویا پلات می‌توان دریافت او از سوی همسرش تد هیوز با خشونت خانگی روبه رو بوده است.

به گزارش گاردین، در نامه‌های جدیدی از سیلویا پلات که تاکنون دیده نشده بودند می‌توان دید تد هیوز شاعر مشهور دو روز پیش از این که او سقط جنین کند وی را کتک زده بود و آرزو کرده بود او بمیرد.

این نامه‌ها جنبه‌های دیگری از ازدواجی پر سروصدا بین دو چهره بسیار مشهور ادبیات را روشن می‌کند.

این نامه‌ها که در فاصله بین ۱۸ فوریه ۱۹۶۰ و ۴ فوریه ۱۹۶۳ یعنی یک هفته پیش از درگذشت سیلویا پلات نوشته شده‌اند دوره‌ای از زندگی این شاعر مشهور را پوشش می‌دهند که هم برای طرفداران وی و هم برای محققان بسیار اهمیت دارند.

پلات نویسنده امریکایی پس از ازدواج با تد هیوز شاعر بریتانیایی در انگستان زندگی می‌کرد و نویسنده‌ای بود که در نامه‌نگاری بسیار جدی بود و همه نوشته‌هایش را از ۱۱ سالگی جمع کرده بود. با این حال پس از درگذشت وی هیوز گفت نوشته‌های همسرش گم شده‌اند. از جمله آنها جلد آخر نوشته‌های وی بود که وی گفت آنها را برای حفاظت از فرزندان‌شان فریدا و نیکلاس از بین برده است.

این نامه‌های جدید که تازه در دسترس قرار گرفته به دکتر روث بارنهاوس نوشته شده‌اند که مدل واقعی دکتر نولان است که سیلویا پلات در رمانی که در واقع زندگینامه‌خودنوشت وی است با عنون «حباب شیشه» از وی یاد کرده است. نویسنده پس از نخستین تلاشش برای خودکشی در سال ۱۹۵۳ به وی مراجعه کرده بود. این نامه‌ها به نظر تنها مدارک باقی مانده از این شاعر در ماه‌های آخر زندگی وی است که وی در خلال آن دوره مشهورترین شعرها از جمله مجموعه «آریل» را سرود.  

این مجموعه شامل ۹ نامه است که پس از آن که سیلویا پلات در جولای ۱۹۶۲ فهمید همسرش با دوستش آسیا دیویل در ارتباط است، نوشته است.

این نامه‌ها پس از آن کشف شدند که یک کتاب‌فروش مجموعه‌دار آنها را به قیمت ۸۷۵ هزار دلار برای فروش عرضه کرد.

معالجات پلات با این روان‌شناس پس از آن که او به انگلستان نقل مکان کرد نیمه کاره ماند اما دوستی این دو زن باقی ماند. در این نامه‌نگاری‌ها می‌توان یک دوستی و صمیمیت و در عین حال سطحی از طنز را مشاهده کرد.

در یکی از این نامه‌ها به تاریخ ۲۲ سپتامبر ۱۹۶۲ که همان ماهی است که این زوج از هم جدا شده‌اند وی توضیحاتی درباره سقط جنین در سال ۱۹۶۱ بر اثر کتک‌های همسرش را فاش کرده است.

تد هیوز متولد یورکشایر با پلات به عنوان یک دانشگاهی خیلی موفق زمانی آشنا شد که هر دو در سال ۱۹۵۶ دانشجوی کمبریج بودند. هیوز یک شاعر تثبیت شده بود و پلات برای ملاقات با وی در یک میهمانی شرکت کرده بود. به فاصله چهارماه پس از دیدار این دو، آنها با هم ازدواج کردند که موجب یک همکاری مفید هم شد. اما این مسایل بر زندگی آنها اثر گذاشت و مجموعه شعرهای پلات در سال ۱۹۶۲ که سال ۱۹۶۵ و پس از مرگ وی منتشر شد ارجاعات زیادی به رفتار هیوز دارد.

وی در پاییز ۱۹۶۲ از تد هیوز جدا ‌شد و در فوریه ۱۹۶۳ خودکشی کرد. بسیاری از علاقه‌مندان سیلویا پلات، بی‌بندوباری تد هیوز را عامل از هم پاشیدگی روانی وی و خودکشی او می‌دانند و بارها عنوان هیوز را از روی سنگ قبر او کنده‌اند. مادر پلات می‌نویسد که او ژوئن ۱۹۶۲ به دیدار سیلویا رفته است اما دریافته که کشمکش شدیدی میان دخترش و تد هیوز وجود دارد. او و دیگران این را به رابطه تد هیوز با زنی دیگر و ناتوانی سیلویا در خو گرفتن به این وضع نسبت ‌دادند.

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی جدید تصویر امنیتی

  • نسوز و بساز، عکس بذار و ببر!
    نسوز و بساز، عکس بذار و ببر! اتو یکی از آن دست وسایلی است که تقریبا همه ما با آن همیشه سر و کار داشته‌ایم. ممکن است در این میان خاطرات تلخی را هم با سوزاندن لباس محبوب‌مان در زیر این دستگاه‌های داغ تجربه کرده باشیم، تجربه‌ای که این روزها و به واسطه فناوری‌هایی چون OptimalTemp کمپانی فیلیپس، به دست فراموشی سپرده شده است. حال به همین خاطر قصد داریم تا یک مسابقه جذاب که با همکاری فیلیپس و شکوفا الکتریک، نماینده رسمی این شرکت در ایران برگزار می‌شود را در اینجا برای شما شرح دهیم تا شاید یکی از برندگان خوش شانس این رقابت جالب شوید.
    ادامه مطلب...

دلنوشته ها

مراقب خودت و دیگری باش

این روزها از نازنین آدمی دلگیرم اما نمی دانم که واقعا حق دلگیری دارم یا نه. ماجرا از این قرار بود که این آدم بین من و خودش ، خودش را انتخاب کرد .

مرگ هیچ وقت عادی نمی شود

آدم ها می میرند،مرگ طبیعی است اما مرگ آدم هایی كه دوستشان داریم برای ما عادی نمی شود. مرگ طبیعی است اما كسانی كه دوستشان داریم دفعه اولشان است كه می میرند و برای همین مرگ شان طبیعی نمی شود.
مردان بخوانند! چه بگوییم، چه نگوییم آیا بچه‌ها باید مدیون پدر و مادر باشند؟ برای رفع دلتنگی هایت وقت بگذار انگار همه روزها یکشنبه اند عشق همه چیز است

انتخاب سردبیر

اقتصاد زنانه

بانوی صندوق بین المللی پول

کریستین لاگارد 55 ساله، متولد کشور فرانسه است. او از جمله بانوان موفق درعرصه اقتصاد جهانی است که بعد از انتخاب وی به عنوان رئیس صندوق بین المللی پول بعد از 67 سال بعنوان تنها زن رئیس این صندوق انتخاب شده است.

وزیر اقتصاد منزل تان باشید

یک خانم خانه دار از اول صبح که از خواب بیدار می شود،  با هدفی معین، شروع به برنامه ریزی می کند. یک کدبانو می تواند با برنامه ریزی و گرفتن اطلاعات به  انجام کارهایش سرعت ببخشد و حتی با همین شیوه  در اقتصاد خانواده نیز تاثیر گذار باشد.
لامپ کم مصرف حامی محیط زیست 5 را ه برای صرفه جویی در مصرف بنزین مشاغلي که زنان دنیا تسخير کردند جذاب ترین شغل های جهان مهارت سپری کردن نیمه دوم ماه

مطالب تصادفی

گزارش روز

26 درصد زنان ايراني از افسردگي رنج مي​برند

26 درصد زنان ايراني از افسردگي رنج مي​برند هيچ چيز عجيب و غير طبيعي به نظر نمي​رسد. گاهي با نامزدت دعوا مي کني، گاهي يا مادرت و گاهي با خواهر و برادرت مثل همه آدم​ها.  بعضي روزها  دلت مي خواهد تا شب در رختخواب بماني و با هيچ کس حرف نزني حتي حوصله خودت را هم نداري مثل همه آدم​ها.

آیا این محرومیت از حق تحصیل است؟

آیا انسانها حق دارند برابر شایستگی هایی که دارند پله هایی ترقی را طی کنند و به موفقیت هایی که برای به دست آوردنش تلاش کرده اند، دست پیدا کنند؟ تردیدی نیست که هر انسانی فارغ از دین، ملیت، نژاد و جنسیت به این سؤال پاسخ مثبت میدهد.
سرزمین هایی برای مادر نشدن وضعیت نامناسب محیط زیست ایران آمارهایی در ارتباط با روابط جنسی در ایران بازار لوازم آرایشی تقلبی در ایران زندگی مجردی ، تجربه هزاره سوم ایرانیان

پر بازدیدترین ها

دخترانه ها

عوارض خود ارضایی

ممکن است این افراد در دوره مجردی با خود ارضایی بتوانند نیازهای جنسی خود را برآورده کنند اما درآینده رضایتمندی جنسی در زندگی مشترک و لذت به ارگاسم رسیدن با همسر خود را از دست خواهند داد. به گزارش نبض ما معصومه حیدری در گفت و گو با سلامت نیوز گفت: خود ارضایی در دختران با تحریک قسمت های خارجی دستگاه تناسلی رایج تر است که صدمه چندانی به دستگاه تناسلی نمی رساند اما زمانی که خود ارضایی در دختران با تحریک قسمت های داخلی تر دستگاه تناسلی باشد بسته به نوع فشار و ناحیه لمس شونده ممکن است در صورتی که به صورت مداوم خود ارضایی تکرار شود آسیب های جدی به دستگاه تناسلی دختران وارد سازد. در برخی موارد خود ارضایی در دختران با تخیلات جنسی، دیدن تصاویر و فیلم صورت می گیرد که فرد با دیدن این تصاویر به هیجان می رسد و در این صورت آسیبی به دستگاه تناسلی وی وارد نمی شود اما سوالی که در اینجا مطرح می شود این است که چرا خود ارضایی از لحاظ شرعی و بهداشتی نفی شده است؟ واقعیت این است که دختران و پسران با بلوغ دچار تغییرات هورمونی و جسمانی می شوند و در دوره ای قرار می گیرند که نیازهای جنسی آنها شعله ور شده و راهی برای ارضاء ندارند و ممکن است به سمت خود ارضایی کشیده شوند اما همانطوری که می دانید ازدواج تنها راه صحیح ارضای افراد است و ما رفتارهای پرخطر جنسی را نهی می کنیم و بایستی به مقتضای سن و رشد و نیازهای فکری ازدواج به موقع صورت گیرد چرا که نیازهای جنسی یک روند فیزیولوژیک دارد و باید طی شود و افرادی که از لحاظ شرعی مقیدند نیازهای جنسی خود را در جاده صحیح خود قرار دهند بایستی ازدواج کنند. عوارض خود ارضایی در دختران این کارشناس ارشد مامایی در ادامه  گفت : خود ارضایی در دختران عوارض بسیاری را در پی خواهد داشت و در صورتی که به صورت رفتار روزانه درآید خطرناک می شود و مانند هر اعتیادی، روح و جسم و روان فرد را به هم می ریزد و زمانی که فردی اقدام به خودارضایی می کند خیلی سریع فاز هیجان جنسی اتفاق می افتد و جنبه های مهم و عاطفی در یک ارتباط صحیح جنسی را دریافت نمی کند. به بیان دیگر خود ارضایی در دختران آن ها را دچار خلاء عاطفی، افسردگی، اضطراب و عدم اعتماد به نفس می شود  و بعد از ازدواج در یک رابطه زناشویی دیگر تحریک نمی شود و در به ارگاسم رسیدن دچار مشکل می شود چرا که با خود ارضایی شرطی شده است تا در یک وضعیت خاصی که خود را تحریک می کند به ارگاسم برسد و به هنگام نزدیکی به همسر خود به یاد رفتارهای خود می افتد و گمان می کند تنها در آن شرایط می تواند به ارگاسم برسد. این درمانگر اختلالات جنسی بانوان افزود: یکی از مهمترین مشکلاتی که این زنان به آن دچار می شوند این است که دچار نارضایتی جنسی شده و رفته رفته با بی میلی جنسی مواجه می شوند بنابراین بایستی گفت ممکن است این افراد در دوره مجردی با خودارضایی بتوانند نیازهای جنسی خود را برآورده کنند اما آینده طولانی زندگی مشترک و لذت به ارگاسم رسیدن با همسر خود را از دست خواهند داد. چگونه می توان از خود ارضایی دست کشید همکار علمی کلینیک سلامت خانواده افزود:«از جمله راههای پیشنهادی برای ترک خود ارضایی در دختران پرداختن به فعالیت های مختلفی از جمله ورزش کردن، مطالعه کردن، با خستگی به خواب رفتن و تفریحات، نخوردن غذاهای محرک و عدم استفاده از لباس های تنگ است همچنین نباید به مدت طولانی در حمام زیر دوش آب باشند و مهمتر از همه این موارد دوری کردن از محرکات و دوستی با جنس مخالف و تماشای فیلم های محرک است تا فرد به سن مناسب ازدواج برسد و با ازدواج بتواند نیازهای خود را به طور صحیحی ارضاء کند.»  

زنان به 6 دلیل ارگاسم دارند

بر اساس تعریفی که نظریه زیست شناسی تکاملی ارائه می دهد عملِ جنسی و بویژه لحظه بسیار لذت بخش اوج آن، پاداشی است که موجودات را ترغیب می کند از رقابت ها، خطرات و دردسر تولید مثل، نترسند و به خاطر تکرارهمان اوج لذت ( ارگاسم)، تن به هر سختی بدهند و از این طریق ادامه نسل و بقای هر موجود تضمین شود. دستیابی به اوج لذت جنسی، مذکرها را  وا می دارد که با رقبا شاخ به شاخ شوند و گاهی تا سر حد مرگ با هم بجنگند. بعضی از مذکر ها در حشرات٬ حتی می دانند که طعمه مونث ها می شوند ولی به امید اینکه اتفاقی نمی افتد و جان سالم به در خواهند برد به آمیزش تن می دهند. Tracy Clark-Flory در مقاله ایی که در مجله سالن منتشر شده است دلایل متفاوت و متعددی را برای تجربه ارگاسم زنانه دستچین کرده است که برای تان ترجمه کردیم. ارگاسم در زنها: آرامش سریعی به بدن زنها تحمیل می کند که زنان را به سرحد خوابیدن هم می کشاند. بعضی از محققین می گویند این دوران خواب آلود٬ فرصتی است برای اسپرم ها که کمی راحت تر، مسیر رسیدن به تخمک را پیدا و طی کنند. ارگاسم در زنان باعث انقباض و انبساط منطقه رحم می شود که اسپرم ها در آن قرار دارند. به عبارتی دیگر ارگاسم و واکنش های عضلانی ناشی از آن٬ اسپرم ها را به درون می کشند تا مسیر شنای شان به سمت تخمک عملی شود. ارگاسم به زنان احساس عاشقانه و محبت به مردی که او را به آن اوج رسانده است می دهد. اوکسیتوسین که به هورمون عشق و محبت شناخته شده است در لحظات  به اوج رسیدن در بدن زنان ایجاد می شود. هورمونی که باعث می شود رابطه عاطفی زوج به پیوندی عاطفی بین منجر شود. جدیدترین تحقیقات به این نکته اشاره می کند که ارگاسم زنان به آنها کمک می کند که شریکی را انتخاب کنند که بیشترین تطبیق ژنتیکی با وی خواهد داشت. به تعبیری دقیقتر٬ کیفیت ارگاسمی که زنان تجربه می کنند به آنها نشان خواهد داد که کدام مرد با آنها عجین تر هستند. مونث ها در دنیای حیوانات بویژه پستانداران٬ بار اصلی تولید مثل از نگهداری و تغذیه مستقیم جنین تا چند سال بعد از تولد را بر عهده دارند و این همه رنج و محدودیت می بایست با یک پاداش لذتبخش و فریبندهِ اولیه پشتیبانی شود. دلیل فیزیکی که کمک کننده مسیر بارداری باشد برای ارگاسم زنان وجود ندارند و این هدیه تصادفی باقیمانده دوره تحول نژاد بشر است که در مرحله شکل گیری جنین که هنوز جنسیت ندارد به هر دو جنس منتقل می شود. اتفاقی که داشتن نوکِ سینه مردان را هم توضیح می دهد. Tracy Clark-Flory البته در حین شرح دلایلی که بر شمرد ماجرای هورمون اوکسیتوسین و اینکه آیا محبت زا و پیوند دهنده است را به زیر سئوال می برد و البته با دلیل آخر هم زیاد راحت نیست که می گویند زنان ارگاسم لازم ندارند و تصادفا نصیب شان شده است.
تفاوت گریه در زنان و مردان این موضوعات ارزش بحث ندارد! در یک رابطه، خوب بودن بهتر از خود واقعی است 5 حس جنسی زنانه که مردان باید بدانند چرا مردان میخواهند شاهد به ارگاسم رسیدن زنان باشند؟

زنان حادثه

زنان حادثه؛ دو مرگ و یك مرد

درست نه سال از مرگ زن اول می گذرد و كمتر از یك سال از مرگ زن دوم و مرد همچنان زنده است و زندگی می كند و فكر می كند قربانی این ماجرای چند ساله اوست. علی و عرفان دو پسر لاله و ناصر محمدخانی وقتی روز 17 مهرماه 1381 از مدرسه به خانه می آیند با پیكر غرق در خون مادر خود مواجه می شوند.

عشق آقای رئیس جمهور

آیا رئیس‌جمهور فرانسه در کنار والری تریروایلر، بانوی اول کشور و شریک زندگی‌اش، یک معشوقه اول نیز دارد؟ این پرسشی است که مطبوعات فرانسه در روزهای اخیر به آن پرداخته و بازار شایعات، حدس‌وگمان در مورد زندگی خصوصی رئیس‌جمهور گرم شده است. گرمی بازار زمانی بیش از پیش رونق گرفت که روز جمعه (۱۰ ژانویه) گزارش‌ها حاکی از بستری شدن والری تریروایلر در بیمارستان حکایت داشتند. سخنگوی بانوی اول دلیل بستری شدن وی را "استراحت و انجام برخی آزمایش‌ها" اعلام کرد، اما این اظهار نظر موجب نشد تا از تب و تاب داستان‌ها و گزارش‌ها کاسته شود. این اتفاق درست در روزی رخ داد که مجله فرانسوی "کلوسر" جزئیاتی را در مورد دیدارهای مخفیانه فرانسوا اولاند ۵۹ ساله و ژولی گایه، هنرپیشه ۴۱ ساله فرانسوی، منتشر کرده بود. به نوشته این مجله، این دیدارها در آپارتمانی کرایه‌ای در نزدیکی کاخ الیزه، اقامتگاه رئیس‌جمهور، صورت گرفته است. طبق گزارش‌ها، والری تریروایلر که همراه با رئیس‌جمهور در کاخ الیزه سکونت دارد، دوشنبه بعدازظهر از بیمارستان مرخص خواهد شد. روزنامه محافظه‌کار "فیگارو" یک روز پس از انتشار گزارش مجله "کلوسر" موضوع رابطه فرانسوا اولاند با ژولی گایه را پوشش داد و روزنامه‌های "لوموند" و "لیبراسیون" نیز به این موضوع پرداختند. این روزنامه‌ها در کنار طرح موضوع، این پرسش را مطرح کردند، که این رابطه با توجه به تردد رئیس‌جمهور در معیت تنها یک محافظ تا چه اندازه می‌تواند خطرآفرین باشد؟ طرح این پرسش به دلیل عکس‌هایی صورت گرفت که مجله "کلوسر" به طور اختصاصی منتشر کرد. در این تصاویر مردی که کلاه ایمنی بر سر دارد به همراه یک محافظ در برابر آپارتمان ژولی گایه دیده می‌شود. در گزارش این مجله این مرد فرانسوا اولاند معرفی شده، هر چند به دلیل داشتن کلاه ایمنی صورت وی در تصاویر به وضوح مشخص نیست. فرانسوا اولاند تا کنون ازدواج نکرده است و از سال ۲۰۰۵ همراه با والری تریروایلر زندگی می‌کند. او از رابطه پیشین خود با سگولن رویال، نامزد پست ریاست‌جمهوری فرانسه در سال ۲۰۰۷، چهار فرزند دارد. ژولی گایه در سال ۲۰۱۲ و در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری در یک ویدئوی تبلیغاتی مربوط به فرانسوا اولاند شرکت کرده بود. شایعات مربوطه به رابطه وی با فرانسوا اولاند مدتهاست که در وبسایت‌ها و مجلات زرد جای گرفته است. خانم گایه در ماه مارس ۲۰۱۳ نسبت به زیرپا گذاشتن حریم خصوصی خود از سوی سایت‌ها و وبلاگ‌هایی که این اخبار را منتشر کرده بودند، شکایت کرد. در حال حاضر میزان محبوبیت فرانسوا اولاند به دلیل ناکامی در بهبود وضعیت اقتصادی کشور به شدت پایین آمده، اما به گزارش آسوشیتدپرس نتایج یک نظرسنجی که به تازگی انجام گرفته نشان می‌دهد که اکثر فرانسوی‌ها در مورد رابطه رئیس‌جمهور مشکلی ندارند. ۷۷ درصد از پرسش‌شوندگان بر این باور بوده‌اند که این رابطه عاشقانه یک مسئله خصوصی است. نتایج این نظرسنجی پیش از انتشار خبر بستری شدن والری تریروایلر منتشر شده بود. ۸۴ درصد از پرسش‌کنندگان نیز عنوان کرده‌اند که رفتار اولاند تأثیری بر نظر آنان در مورد رئیس‌جمهور ندارد. هر چند تهیه‌کنندگان نظرسنجی تأکید کرده‌اند که این اظهارنظر از سوی پرسش‌شوندگان چندان تعیین‌کننده نیست، زیرا فرانسوا اولاند به‌هر صورت از پایین‌ترین میزان محبوبیت یک رئیس‌جمهور در فرانسه‌ی پس از جنگ جهانی دوم برخوردار است. آقای اولاند روز ۱۴ ژانویه بنا بر روال مرسوم در نخستین کنفرانس مطبوعاتی کاخ الیزه در سال جدید حاضر شد تا پاسخگوی پرسش‌های خبرنگاران در راستای سیاست‌های دولت در سال ۲۰۱۴ باشد. با توجه به رخدادهای اخیر به نظر می‌رسد که رئیس‌جمهور بایستی خود را بیش از همه برای رویارویی با پرسش‌هایی در مورد زندگی‌ خصوصی‌اش آماده کند.
عاشقی تا پای چوبه دار موج اعتراض زنان ترک به عدم امنیت زنان در ترکیه امل کلونی نسل کشی ارامنه را پیگیری می کند روایت روزهای سخت «سلنا گومز»، ملکه اینستاگرام گفت‌وگو با گلشیفته فراهانی: هنر در قلب مردم جای دارد

حقوق زنان

پلی‌بوی دیگر عکس برهنه زنان را منتشر نمی‌کند

اسکات فلاندرز، مدیر مجله پلی‌بوی گفته است که به دلیل رواج و دسترسی آسان به تصاویر و مطالب پورنوگرافیک از طریق اینترنت، عکس‌های برهنه زنان چنان "قدیمی" شده و جذابیت خود را از دست داده که این نشریه انتشار چنین تصاویری را متوقف خواهد کرد. آقای فلاندرز در مصاحبه با نشریه آمریکایی نیویورک تایمز گفته است که هیو هفنر، بنیانگذار ۸۹ ساله پلی‌بوی هم در جریان این پیشنهاد قرار گرفته و با آن موافقت کرده است و در نتیجه، انتشار تصاویر برهنه در نشریه و وبسایت پلی‌بوی از ماه مارس ۲۰۱۶ متوقف می‌شود. هیو هفنر ماهنامه پلی‌بوی را ۶۲ سال پیش پایه‌گذاری کرد و از آن زمان، در هر شماره نشریه تصاویری از زنان برهنه چاپ شده است. برخلاف نشریات پورنوگرافیک، تصاویر پلی‌بوی صرفا پیکرهای برهنه زنان را نشان می‌دهد و هدف آن به تصویر کشیدن حرکات تحریک‌آمیز جنسی نیست. در نتیجه، این نشریه در محدوده "نامناسب برای کودکان زیر ۱۳ سال" رده‌بندی شده است. مدیر پلی‌بوی در مصاحبه خود گفته است که امروزه اینترنت "هر نوع تصویر جنسی قابل تصور" را به سادگی و به رایگان در دسترس قرار داده و در نتیجه، چاپ تصاویر زنان برهنه تازگی خود را از دست داده است. وی همچنین گفته است که از این بعد، مخاطبان مورد نظر پلی‌بوی "مردان جوان شاغل" هستند و وبسایت پلی‌بوی هم به نحوی متحول خواهد شد که بتوان بدون اشکال، آن را در محل کار هم باز و مشاهده کرد. به این ترتیب، انتظار می‌رود که استفاده از این وبسایت هم افزایش یابد. فروش نشریه پلی‌بوی که در اواسط دهه ۱۹۷۰ با تیراژ نزدیک به شش میلیون نسخه منتشر می‌شد اینک به حدود هشتصد هزار نسخه کاهش یافته و انتشار آن سودده نیست. نشریه انتظار دارد با تغییراتی که در رویکرد خود می دهد مخاطبان بیشتری را به مجله و همچنین وبسایت آن جذب کند. اولین نسخه پلی‌بوی در سال ۱۹۵۳ با تصویری از مریلین مونرو، بازیگر مشهور سینما منتشر شد و در یادداشت سردبیر آمده بود که "اگر شما مرد و در سن ۱۸ تا ۸۰ سالگی هستید، این نشریه ویژه شماست." این نشریه در چندین کشور دیگر نیز خاص خوانندگان آن کشور منتشر می‌شده اما در حال حاضر، ادامه فعالیت بعضی از آنها متوقف شده است. از جمله پلی‌بوی استرالیا که در سال ۱۹۷۹ راه‌اندازی شده بود در سال ۲۰۰۰ و در حالیکه تیراژ آن به ۲۵۰۰۰ نسخه کاهش یافته بود برچیده شد. در بعضی کشورها، قوانین ناظر بر جنبه‌های اخلاقی محتوای رسانه‌ها باعث شده است که پلی‌بوی با محدودیت‌های خاصی منتشر شود. همچنین، فروش این نشریه در شماری از کشورهای جهان ممنوع بوده است. این نشریه به خط بریل برای نابینایان هم منتشر می‌شود. در مواردی، انتشار یا فروش این نشریه در بعضی کشورها با اعتراضاتی همراه بوده است. نشریه پلی‌بوی متعلق به موسسه پلی بوی است. این موسسه در زمینه‌های مختلف فعالیت دارد که از جمله شامل وبسایت، رادیو، تلویزیون است.

خبرنگاری در لباس یک تن‌فروش

نمی‌دانم اگر دوباره در موقعیتش قرار می گرفتم، این کار را تکرار می کردم یا نه. یک سال بعد از اینکه در نقش زن تن فروش ظاهر شدم، گزارشم تکمیل شد. نمی‌خواستم بیشتر از یک سال روی موضوع قاچاق انسان کار کنم اما یک دهه طول کشید. نمی‌خواستم درباره بیش از دو کشور گزارش بدهم، اما کار با ۹ کشور تمام شد. قبل از سفرهایم، مادرم همیشه از من می‌پرسید: «سال‌ها طول کشید که ما از فقر خلاص شویم. چرا مدام به فقر بر می‌گردی؟» من در آشپزخانه‌اش می‌نشستم و تنها جوابی که به ذهنم می‌رسید این بود: «چون خیلی به من شبیه است.» هربار که هواپیما در بالکان به زمین می‌نشست، احساس می‌کردم به خانه رسیده‌ام. ترکیه، یونانو آلبانی، بلغارستان(کشور محل تولدم) یا مقدونیه. آن جاها من خارجی نبودم. فرهنگشان را می‌فهمیدم، ناهمواری راه‌هایمان را می‌فهمیدم و طنز تلخ روزگار مشترکمان را درک می‌کردم. اما یک چیز بود که نمی‌فهمیدم: چه اتفاقی برایمان افتاده بود؟ چه شد که شروع کردیم به فروختن دخترهایمان؟ چه ششد که از خشونت و شیادی پول درآوردیم؟ اولش عکاس خبری بودم و دنیا را از دریچه دوربین می‌دیدم. فکرم این بود که به کشورم برگردم و دخترهایی را که از باندهای فاچاق فرار کرده بودند پیدا کنم. می‌دانستم که در فرهنگ ما «شرم» وجود دارد، می‌دانستم که اگر دختری یک بار مجبور به روسپیگری شود، نمی‌تواند به روستایش برگردد و از اهالی روستا توقع داشته باشد که او را بپذیرند. او قضاوت می‌شد، طرد می‌شد و دور انداخته می‌شد؛ حتی از سوی خانواده‌اش. در هم شکستن خیلی طول کشید تا زنان نجات یافته را پیدا کنم. به پناهنگاه‌ها رفتم: با وکلا و مددکاران دیدار کردم و وقتی سرانجام زن جوانی را پیدا کردم و دوربینم را درآوردم، ترس عمیقی را در چشمانش دیدم. فکر کردم از اینکه با عکسش از سوی قاچاقچی‌ها شناسایی شود نگران است. اما قضیه این نبود. دوربین برای بسیاری از این زنان جوان یادآور تجربه دزدیده شدن بود. قاچاقچی‌ها در طول دورانی که آن را دوران «در هم شکستن» می‌نامیدند، این زنان را شکنجه می‌دادند و به آنها تجاوز می‌کردند تا روحشان را در هم بشکنند. از برخی از آنها هنگام این تجاوزها فیلم هم گرفته شده بود. این روش، روش موثری برای کنترل بود: «اگر تلاش کنی فرار کنی، ما عکس‌هایت را اینجا داریم. می‌دانیم کجا زندگی‌ می‌کنی… این عکس‌ها را برای پدر و مادرت می‌فرستیم.» جلب اعتمادشان نیاز به زمان داشت. گاهی ماه‌ها طول می‌کشید و گاهی سال‌ها. به جای دوربین، دفترچه‌ای برداشتم و به داستا‌هایشان گوش دادم. هر زمان که می‌توانستم، برمی‌گشتم پیش‌شان. در طول زمان تلاش کردم واقعیت قاچاق انسان را به تصویر بکشم. فهمیدم که چه چیزی چرخ آن را به حرکت در می‌آورد: – فقر مزمن، تقاضا و فساد. نشان دادن صورت این زنان جوان برای ثبت شجاعت و قدرت‌شان کافی نبود. قطعه گمشده این پازل این بود که وقتی که به عنوان برده جنسی فروخته می‌شدند، چه اتفاقی برای این زنان می‌افتاد. تصمیم گرفتم راه‌شان را دنبال کنم و خودم به مناطق چراغ قرمز استانبول، آتن، دوبی و پراگ بروم. «ابتذال شر» کار خطرناکی بود، اما مشکل دیگری هم وجود داشت. به عنوان یک زن، نمی‌توانستم مثل همکارهای مرد، خودم را مشتری جا بزنم. پولی هم نداشتم. مجبور بودم یکی از همان زن‌ها بشوم. باید نقشه‌ای می‌کشیدم تا با آن به این منطقه‌ها راه پیدا کنم و دوربین‌های مخفی هم همراهم باشد تا از آنچه که می‌خواهم فیلم بگیرم. ابتدال شر کمکم کرد. تصور کنید: آپارتمانی در یک محله معمولی در استانبول که یک دکه میوه فروشی در نزدیکی‌اش است. در این خانه مردی با همسر و دو بچه‌اش زندگی می‌کند. آنها یک اتاق اضافه دارند که درش همیشه قفل است. مردها در طول روز در این خانه را می‌زنند. موقع ناهار شلوغ می‌شود. مرد در اتاق قفل شده را باز می‌کند. بیرون می‌ایستد. بعد مردهایی را که کارشان تمام شده است تا بیرون اسکورت می‌کند. پول‌هایشان را می‌گیرد و به آنها می‌گوید که «باز هم تشریف بیاورند.» در تمام این مدت زن و بچه‌ها، مشغول کارهای روزمره‌شان هستند. مشق می‌نویسند، ظرف می‌شویند. داخل اتاق، سه دختر اهل مولداوی هستند. ملافه‌های کثیفی روی زمین پهن شده که آنها رویش می‌خوابند. پنجره‌ها بسته و قفل است. دخترها تی‌شرت و شلوارک پوشیده‌اند. چندین روز است که دوش نگرفته‌اند. مشتری‌ها وارد اتاق می‌شوند. دخترها را انتخاب می‌کنند و به دقیقه پول می‌پردازند. آن دو تای دیگر گوشه اتاق می‌ایستند و منتظر پایان ماجرا می‌مانند. اغلب رو به دیوار می‌ایستند اما دیگر گریه نمی‌کنند. یکی از آنها دنبال یک چیز تیز می‌گردد تا کمرش را خراش دهد اما چیزی پیدا نمی‌کند. باید از مشتری ‌ها یک چیز تیز بدزدد. امیدوار است یک چاقو پیدا کند، اما نمی‌داند چطور باید چاقو را از جیب مشتری در بیاورد. یک بار در روز، در اتاق باز می‌شود و مرد- پدر بچه‌ها و همسر زن- چند تا موز داخل اتاق می‌اندازد. بعد فورا در اتاق را می‌بندد. مرد با خودش فکر می‌کند که آنها هیچ چیز نیستند: چند تا حیوانند. از ما تغذیه می‌شود وقتی مستند «بهای سکس» را پخش کردیم، همراه عوامل فیلم سفر کردم تا با مردم سراسر دنیا صحبت کنم. در پایان آن دو سال، شمردم که تا به حال در چند شهر و محل سخنرانی کرده‌ام: در ۶۷ محل. سوا‌ل‌ها معمولا شبیه هم بودند: «این کار چقدر تو را تغییر داد؟ آیا فکر نمی‌کنی که این‌مردها هستند که باعث می‌شوند این شرایط ادامه پیدا کند؟ راه حل چیست؟ آیا فکر می‌کنی فیلم ساختن درباره موضوعی به این پیچیدگی کافی است؟» بله، این کار مرا تغییر داد، من بدترین چیزهایی را که می‌شود با آن مواجه شد دیده‌ام. من غمی را دیده‌ام که انتها ندارد. به مکان‌هایی رفته‌ام که نمی‌شود بدون آسیب دیدن از آنها برگشت. در تاریک‌ترین شب‌ها در اعماق دریایی تیره بوده‌ام. تصاویر در شب‌ زنده‌ترند. اما نه، مردها تنها دلیل قاچاق انسان و بردگی جنسی نیستند. زن‌ها هم کنارشان ایستاده‌اند و تماشا می‌کنند. زن‌ها زن‌ها را می‌فروشند. زن‌ها زن‌ها را گول می‌زنند. هرکسی که این موضوع را ساده‌سازی کند، در آن شریک است. این کار به خاطر سوددهی‌اش ادامه دارد. آنها به انسان اهمیتی نمی‌دهند. کاری که باید انجام دهی این است که وقت صرف کنی و ببینی چطور قاچاقچی‌های انسان کار می‌کنند و چطور با زنانی که می فروشند رفتار می‌کنند. این زن‌ها مثل یک گاو، یک محموله، یک کالا بارها و بارها مورد استفاده قرار می‌گیرند. اگر مقاومت کنند، اگر مریض شوند، اگر کار را در زمان مورد نظر به پایان نرسانند، کتک می‌خورند، کشته می‌شوند، آنها را به دریا می‌اندازند، توی حیاط پشتی دفن می‌کنند یا از ارتفاع پرت می‌کنند پایین. و به جایشان یکی دیگر را می‌آورند. اینجا بازاری است برای همه چیز. اگر زنی تنش را چاقو بزند مهم نیست،، بعضی مشتری‌ها از دخترهای خط‌خطی خوششان می‌آید. حامله‌است؟ چه بهتر. در دوبی قیمتش دوبرابر است. مشتری‌هایی هستند که از زن حامله خوشش‌شان می‌آید. مشتری‌هایی هستند که از زنان زندانی شده و مجبور به تن‌فروشی خوششان می‌آید. من اینها را می‌دانم، چون با چشم خودم دیده‌ام. دختری یقه‌اش را برایم باز کرد و گفت: «عکس بگیر.» سینه‌اش پر از جای سیگار بود. گفت: «از من به عنوان زیرسیگاری استفاده می‌کردند.» به او گفتم نمی‌توانم عکس بگیرم. گفتم دکمه لبایش را ببیندد و بعد در سکوت نشستیم. تنها سلاحم کارم است من از مرکز لینچ در نیویورک جایزه شجاعت گرفته‌ام. به آنها گفتم باید به جایش به من جایزه خشم بدهند. کاری که من کردم ربطی به شجاعت ندارد. در واقع بگذارید صادق باشم. من هیچ وقت دوست ندارم سوار هواپیما شوم، چون می‌ترسم. همیشه تا آخرین دقایق برای جمع کردن وسایلم صبر می‌کنم. به هزاران بهانه فکر می‌کنم تا سفرم را به تعویق بیندازم یا کنسل کنم. این شجاعت نیست که مرا به فرودگاه می‌کشاند. این که قول داده‌ام برگردم و عمل به قولم است که باعث می‌شود سوار هواپیما شوم. من بخشی از زندگی آدم‌های بسیاری شده‌ام. نمی توانم دخترهایی را که با آنها حرف زدم و اجازه دادند ازشان فیلم بگیرم ناامید کنم. تنها سلاح من کارم است. تنها روش من برای طلب عدالت، فیلم گرفتن و گزارش دادن است. هرچه که من درباره بردگی جنسی می‌دانم، صرف ساختن «بهای سکس» شده است. اما ایا یک فیلم برای ایجاد تغییر کافی است؟ خب این تنها شروع است. این فیلم قبل از نمایش عمومی به عنوان وسیله‌ای برای تحقیقات پلیس‌های ضدفساد در صربستان مورد استفاده قرار گرفت. چند ماه بعد، وزارت خارجه آمریکا از من اجازه خواست تا این فیلم را به عنوان ابزار آموزشی در سفارت‌هایش در سراسر دنیا استفاده کند. دفتر مقابله با موارد مخدر و جرم سازمان ملل از من دعوت کرد تا در برنامه‌های ضدفسادشان مشارکت کنم. بعد از نزدیک سه سال این فیلم در جشنواره‌ها، دانشگاه‌ها و تلویزیون‌های سراسر دنیا به نمایش درآمد. بالاخره در مقابل مخاطبانم در ترکیه قرار گرفتم. سی ان ان ترکیه با من درباره کارهای مخفیانه‌ام در استانبول مصاحبه کرد. بزرگ‌ترین روزنامه ترکیه، صفحات بزرگی را به فیلم و به بردگی جنسی در استانبول احتصاص داد.   مردم نمی دانند. ما که روزنامه‌نگاریم، فکر می‌کنیم همه به اطلاعات ضروری برای تصمیم‌گری دسترسی دارند. اما این طور نیست. یک مثال روشن از این مساله استقبال مردم از این فیلم است، باورم نمی‌شد که صدها نفر جمعه شب یا شنبه شب در صف ایستاده‌اند تا مستند من را ببینند. چرا به تماشای یک کمدی نرفتند؟ این فیلم ۷۳ دقیقه است. چرا مردم دو ساعت دیگر هم می‌مانند و در جلسه پرسش و پاسخ شرکت می‌کنند؟ کار ما این است که نقطه‌ها را به هم وصل کنیم و موضوعات خطرناک را نشان دهیم. کار ماست که راه‌حل‌های منطقی پیشنهاد دهیم. مطمئنم که خیلی از همکارانم با این جمله آخر موافق نیستند. اما ساختن یک فیلم کافی نیست. من باید مطمئن شوم که آنچه من در طول سال‌ها جمع کرده‌ام، به مخاطب رسیده است. دانش و آگاهی کافی نیست ما به اقدامی همه جانبه در سراسر جهان نیاز داریم. آیا دوباره این کار را خواهم کرد؟ گاهی از خودم این سوال را می‌پرسم؛ اینکه آیا باز هم زندگی ام را برای چیزی که حالا درباره‌اش می‌دانم به خطر خواهم انداخت؟ آیا دوباره وارد این فضاهای وحشتناک خواهم شد به امید یافتن راهی برای خروج از آنها؟ اگر بدانم نتیجه‌ای خواهد داشت این کار را می‌کنم. میلیون‌ها نفر این فیلم را دیده‌اند. ذهن‌ها عوض شده، جوان‌ها ابزاری در دست دارند که می‌توانند از آن بیاموزند. اما اینجا بخش احمقانه ماجرا شروع می‌شود. حتی اگر فکر می‌کردم تنها ۲۰ نفر این فیلم را می‌بینند، من باز هم این کار را می‌کردم. نمی‌توانستم دخترهایی را که به من اعتماد کردنند و داستان‌هایشان را به من گفتند ناامید کنم.   میمی چاکاروا عکاس و فیلمساز، یک دهه به موضوع فسادو تجارت سکس پرداخته است. فیلم او به نام «بهای سکس» در سال ۲۰۱۱ ساخته شد. او برای این فیلم جوایز محتلفی برده است.  
با هفت شرط پای سفره عقد بنشینید بیش از صد میلیون زن ختنه شده در جهان نامه‌های دیده نشده سیلویا پلات /خشونت خانگی آقای شاعر دگرگونی جایگاه زن در پایان دوران قاجار؛ ضرورتی که درک شد دیوان دادگستری اروپا: منع حجاب در سر کار حق کارفرماست