نمایشنامه «خانم ایکس»، نوشته‌ی جواد عاطفه است که در سال 1399 توسط نشر نیو چاپ، رو نمایی و منتشر شده است. نمایشنامه خانم ایکس در سری از نمایشنامه‌های فارسی برای اجرا به دست علاقمندان رسید.

در مراسم رونمایی از این نمایشنامه مهسا نراقی در مورد این نمایشنامه صحبت کرد و عاطفه پاکبازنیا نیز بخشی از آن را در قالب نمایشنامه‌خوانی اجرا کرد.

به نظر سولماز نراقی: نمایشنامه «خانم ایکس» درامی است که در دایره‌ فقدان‌ها شکل می‌گیرد. از حیث فرم این فقدان به دنبال حذف دیالوگ در معنای متعارف آن، غیاب هر شخصیتی جز نقش اول، آرایش خلوت و بی‌رنگ صحنه، تا فقدان نام مشخص برای پرسوناژ اصلی به وجود آمده. بیشترین بار این نمایش بر دوش متن است. متنی حاوی هیاهوی ذهنی زنی با اختلالات سایکوتیک.

این نمایشنامه‌‌ی زنانه و تک پرسوناژ در واقع مونولوگی زنانه است که یک زن را در سه صحنه متفاوت روایت می‌کند؛ در کار، در ارتباط با همسر و همچنین در زندگی. و دلیل انتخاب عنوان خانم ایکس برای این نمایشنامه، انکار هویتش توسط دیگرانی است که با آنها در ارتباط است. حس سردی و تاریکی که از این نمایشنامه منتقل می‌شود فضای روحی زن را به خوبی نشان داده است.

این نمایشنامه پیش از این به کارگردانی جواد عاطفه و بازی عاطفه پاکباز در خانه نمایش دا به صحنه رفته است. و پس از نمایشنامه «خانم ایکس»، نمایشنامه‌های «دَده خانم» و «برفک» به نویسندگی جواد عاطفه از انتشارات نیو منتشر شده است.نمایشنامه «خانم ایکس» در ابعاد جیبی در 22 صفحه تهیه شده است.
بخشی از این نمایشنامه را با هم می‌خوانیم:

کلید به دست رفتم سمت تخت‌خواب. باب اومد دنبالم. بوی الکل داشت خفه‌ام می‌کرد. گفت: چته امشب؟ گفتم: چیزیم نیست عسلکم. از زندگی خوبی که داریم، دارم دق‌مرگ می‌شم. از صبح تا شب دارم مثل یه چارپا جون می‌کنم. دیگه حتی حرف زدن عادی با تو رو هم فراموش کردم. نه رابطه‌ای، نه حسی، نه حرفی! تا حالا شده از خودت بپرسی، من بدبخت چه حال و روزی دارم. به امید چی زندم، دلم به چی خوشه؟ نه بچه‌ای، نه هم‌صحبتی، هیچ چی! هنوز کلید تو دستام بود و داشتم جلوی صورت باب بالا‌و‌پایین می‌کردم و خط‌و‌نشون می‌کشیدم. می‌دونی تو کارخونه چی صدام می‌زنن! خانم ایکس

نظرات

لطفا نظر خود را در رابطه با اين موضوع با ما در ميان بگذاريد.

ایمیل شما توسط دیگران دیده نخواهد شد