از زمانی که انسانها بوده اند استرس نیز وجود داشته است. شاید آن را به نامهای دیگری مثل فشار، کار زیاد یا تنش شناخته ایم. اما قطعا استرس وجود داشته است. غار نشینان خوب استرس را می شناختند. وقتی خطر در کمینشان بود آدرنالین در بدنشان به گردش می افتاد، ضربان قلبشان افزایش می یافت، تنفسشان سریعتر می شد، بیشتر عرق می کردند و به حالت بر انگیختگی فیزیکی و آمادگی برای رفتن به جنگ یا فرار سریع تغییر حالت می دادند. اگر به خاطر استرس نبود ما انسانها تاکنون منقرض شده بودیم و بدون حس تشخیص و توانایی فرار  از دست جانوران در سیر تکاملیمان بوسیله ببرهای ماقبل تاریخ خورده شده بودیم.  به این عکس العمل سندروم گریز یا مقابله (Fight or Flight) گفته می شود.

در طول تاریخ مردم با استفاده از عکس العمل سریع خودشان را از خطرات در امان نگه داشته اند. ما به این صورت برنامه ریزی شده بودیم که بتوانیم به عنوان گونه ای جانوری بقا پیدا کنیم و به حیات ادامه دهیم. گریز یا مقابله در زمان غارنشینی که ببرها و جانوران وحشی ماقبل تاریخ  ما را دنبال می کردند برای بقای ما بسیار حیاتی بود. اما اکنون ما در محیط امن زندگی می کنیم، نیازی نداریم که روزانه 10 کیلومتر برای پیدا کردن غذا پیاده روی کنیم یا برای رسیدن به چشمه آب از دست ببر وحشی فرار کنیم.

ما تکامل پیدا کرده ایم و در دنیایی پیچیده زندگی می کنیم که از شیر، آب می خوریم و غذایمان را در سینی برایمان می آورند. اما بدن ما هنوز به شیوه معقولی تکامل پیدا نکرده. امروزه ببرها به دنبال ما نمی افتند با این وجود هنوز سیستم بدنی ما در ماقبل تاریخ سیر میکند و فکر می کند که ببرها می خواهند ما را شکار کنند. از لحاظ عملی بهتر بود که بدن ما کمتر درگیر سندروم گریز یا مقابله می بودیم، البته شاید در یک میلیون سال آینده بدن ما هم به این تکامل برسد. به هر حال هنوز هم ما به گریز و مقابله نیاز داریم، اما نه به اندازه قبل.  برای مثال در دنیای امروز هم  اگر بدن شما نسبت به هشدار استرسی نسبت به توپ بسکتبالی که توسط کودک همسایه به سمت شما پرت شده عکس العمل سریع نشان ندهد، حتما دچار شکستگی سر می شوید. بهرحال بدن شما عکس العمل نشان می دهد و شما سریعا جا خالی می دهید. عکس العمل های استرسی مرتب جان شما را نجات می دهند.

استرس دقیقا چیست؟

استرس به معنی فشار یا تنش است.

“استرس ما را نمی کشد بلکه عکس العمل ما نسبت به استرس ما را به کشتن می دهد”.

استرس عکس العمل فیزیکی، روانی و شیمیایی بدن ما در زمانی است که ما هیجان زده، سردرگم یا احساس نا امنی می کنیم. استرس خروجی عکس العمل من و شماست. اگر مطالبات روزانه آسان و متناسب باشند، ما احساس خوبی داریم. زمانی پریشان خاطر می شویم که فکر کنیم فشار نا معقولی به ما وارد می شود و یا در موقعیت اسف باری قرار داریم، در این زمان می گوییم که “استرس داریم”.

واکنش استرسی در ذهن ما آغاز می شود.

در واقع هیچ کس نمی تواند به شما استرس وارد نماید، این شما هستید که با واکنش نشان دادن به چیزی باعث می شوید که پریشان شوید. مدتی طول می کشد که واقعا درک نمایید که استرس یک انتخاب است. بدون شک پس از واکنش بی اختیار نسبت به مسئله ای شما می توانید تصمیم بگیرید که عصبی شوید و یا استرستان را مدیریت نمایید و آرامش خود را حفظ کنید.

بطور کلی وقتی که مضطرب هستید چه اتفاقی در بدنتان می افتد ؟

بجز فعالیتهای روزمره، واکنش بیش از حد بیوکمیکال یا واکنشهای استرسی می توانند برای بدن مضر باشند. این بدان معنی است که زمانی که شما با چیزهایی روبرو می شوید که حالت هشدار را در سیستم شما فعال می کند، علائم شدید فیزیکی در شما ایجاد می شود. بدن شما بیش فعال می شود و ضربان قلب شما افزایش می یابد، بیشتر عرق می کنید، عضلاتتان سفت می شوند و واکنشهای شیمیایی گوناگونی در مغز شما اتفاق می افتد.

ترجمه: آتماج

نظرات

لطفا نظر خود را در رابطه با اين موضوع با ما در ميان بگذاريد.

ایمیل شما توسط دیگران دیده نخواهد شد