اگر نگاهی گذرا به همه اتفاقاتی که می دانیم باعث استرس ما می شد بیفکنیم می توانیم بفهمیم که ذهن و شخصیت ما معمولا چه واکنشی نسبت به آنها نشان می داد.

مشکلات، بدشانسی ها و اشتباهات زندگی، برای بعضی‌ها، وسیله ایی برای رشد و مقاوم شدن و افزایش تجربه می گردد.

این نوع افراد در مقابل استرس ها دچار یک شعف و خرسندی می شوند چون می توانند عبور از مشکلات را به عنوان یک درجه و رتبه غرورآفرین ببینند.

مشغله های زندگی همراه با اتفاقات غیرقابل پیشبینی و بدشانسی ها، برای بعضی ها مثل شعله ایی انرژی بخش، عمل می کند. اتفاقی که باعث می شود بر شدت تلاش و تمرکز خود بیافزایند و راندمان کارشان بالا رود. برای همین کل ماجرا را به فال نیک می گیرند.

افرادی هم هستند که  قادر به تحمل استرسها نیستند. مایوس و سرخورده و بیتاب می شوند. به خودشان و زندگی لعن و نفرین می کنند و عملا از توانایی شان برای تصمیم گیری بهتر، کاسته می شود.

وقتی زندگی و شخصیت خودمان را مورد بررسی و تحلیل قرار می دهیم یکی از بزرگترین وسایل برای تصحیح یا بهتر شدن ما، دانستن انواع واکنش های ما در مقابل ناگواری ها است.

تحقیقات رفتارشناسانه می گوید این امکان وجود دارد که سختی ها و استرس ها را مثبت ارزیابی کرد. به عبارتی اغلب ما انسانها قادر هستیم که نگذاریم استرس‌ها نه تنها ما را زمینگیر کنند بلکه برای  وجودمان مفید باشند.

آدمها در طول زندگی به دلایل مختلف ژنتیک یا تربیتی یا وضعیت اقتصادی، به یکی از دو نوع واکنش مثبت یا منفی می رسند ولی همگی ما این فرصت را در وجودمان داریم که روش رویارویی مان با مشکلات را تغییر دهیم.

نظرات

لطفا نظر خود را در رابطه با اين موضوع با ما در ميان بگذاريد.

ایمیل شما توسط دیگران دیده نخواهد شد