عید قربان برای حاجیان با ذبح گوسفند آغاز می شود. ماجرای گوسفند و عید قربان داستانی دارد كه همه مسلمانان و بسیاری از اهالی كتاب قصه آن را می دانند.

عید قربان برای حاجیان با ذبح گوسفند آغاز می شود. ماجرای گوسفند و عید قربان داستانی دارد كه همه مسلمانان و بسیاری از اهالی كتاب قصه آن را می دانند.

خدا فرمان می دهد به ابراهیم نبی (ع) كه به نشانه سرسپردگی به پروردگارت یگانه پسرت را كه سالها آرزوی داشتن اش را داشتی در پیشگاه خداوند قربانی كن.

آن روز، روز دهم ذی الحجه بوده است. ابراهیم اسماعیل اش را به قربانگاه می برد و چاقو را بر گردن اش می گذارد. ناگهان پیامی از آسمان می رسد كه دست نگهدار و گوسفندی از آسمان می آید تا به جای اسماعیل قربانی شود.

عید قربان یكی از اعیاد مهم مسلمانان است. در این روز حاجیان پس از وقوف در عرفات و مشعر به منی می روند و رمی جمره می کنند و یکی دیگر از واجبات حج که قربانی کردن ( شتر یا گاو و یا گوسفند) است را انجام می دهند و این روز را جشن می گیرند، گاو و شتر و گوسفند قربانی می کنند و به دوستان و مستحقان می دهند و نماز مخصوص عید خوانده می شود.

در دیگر كشورهای اسلامی در این روز كسانی كه سالهای قبل به حج مشرف شده اند گوسفندی به نشانه حاجی بودن ذبح می كنند و به مستمندان یا همسایگان و آشنایان می دهند. در ایران هم تقریبا با همین كیفیت روز عید قربان برمی گذارند.

در شیراز این مراسم كمی خاص تر برگزار می شود.از چند روز قبل از فرارسیدن این عید، هر خانواده ای سعی می کند گوسفندی خوب خریداری کند تا آن را قربانی كند و به همین دلیل هم آن را گوسفند قربانی می نامند. آنها از این گوسفند خیلی خوب نگاهداری و مراقبت به عمل می آورند؛ گوسفند مزبور باید کاملاً سالم باشد و هیچ نوع لک یا خالی نداشته باشد تا نموداری از پاکی و پاکدامنی باشد. روز عید که فرارسید قربانی را که با نوارهایی از پارچه هایی رنگارنگ و مهره های الوان و چیزهای دیگر تزیین می کنند و صورت و دست و پا و سایر قسمت های بدنش را با حنا رنگ می کنند. همسایه ها متقابلاً به دیدن یکدیگر می روند و با ادای جمله “عید شما مبارک” به هم تهنیت و تبریک می گویند.

وقتی گوسفند قربانی ذبح شد، بدن آن را قطعه قطعه می کنند و به دوستان و اقوام و افراد فقیر می دهند. بعضی ها هیچ چیز از آن را برای خود نگاه نمی دارند، اما همه مسلمانان خود را موظف می دانند که مقداری از گوشت حیوان قربانی شده را به افراد فقیر بدهند تا بتوانند غذای خوبی با آن درست کنند. در این روز شیرازی ها غزلیات و اشعاری را که به مناسب این عید سروده شده اند و از حفظ دارند، مرتباً در کوچه و خیابان می خوانند و سراسر این روز در شیراز به جشن و شادمانی می گذرد .

نظرات

لطفا نظر خود را در رابطه با اين موضوع با ما در ميان بگذاريد.

ایمیل شما توسط دیگران دیده نخواهد شد