ایرانیان چهارهزار سال پیش چطور زندگی می كردند؟ آیا همان مسایلی كه برای ایرانیان قرن بیست و یك مهم است برای اجداد ما هم مهم بوده است؟ وقتی اندكی در تاریخ عقب می رویم می بینیم برخی مناسك هیچ گاه تغییر نكرده اند. از جمله آنان مراسم كفن و دفن مردگان است.

برای بسیاری از كسانی كه به تاریخ علاقمندند آداب و رسوم اقوام مختلف از اهمیت خاصی برخوردار است. و هرچه این تاریخ عمر بیشتری داشته باشد، شاید برای مخاطبان جالب تر باشد. واقعا ایرانیان چهارهزار سال پیش چطور زندگی می كردند؟ آیا همان مسایلی كه برای ایرانیان قرن بیست و یك مهم است برای آنان هم مهم بوده است؟ وقتی اندكی در تاریخ عقب می رویم می بینیم برخی مناسك هیچ گاه تغییر نكرده اند.از جمله آنان مراسم كفن و دفن مردگان است.
یافته های فراوانی وجود دارد که نشان می دهد ایرانیان همان موقع كه اقوام دیگر در دنیا مردگان خود را می سوزاندند یا در رودخانه رها می كردند و یا حتی مقابل حیوانات رها می كردند، مردگان خود را كمابیش با همین كیفیتی كه الان نیز انجام می شود دفن می كردند. تاریخ نشان می دهد هر چند كه هخامنشیان زرتشتی بودند اما مردگان خود را دفن می كردند و رها كردن مردگان در دخمه های مرگ كه هنوز هم معمول است پدیده ای است ثانوی. در كتاب “از زبان داریوش” آمده است: استرابون در سده اول میلادی گزارش می دهد ایرانی ها پیش از دفن مردگان، آن ها را با موم می پوشانند اما مغان چنین كاری نمی كنند بلكه مردگان را رها می كنند تا خوراك پرندگان شوند.
دفن مردگان از هخامنشی تا امروز در بعضی موارد تفاوت پیدا کرده و آن این است كه در آن زمان مردگان را كف خانه خود متوفی دفن می كردند. به این ترتیب كه كف گلین خانه را در حاشیه دیوارها می كندند و مرده را در آن قرار می دادند. در خانه های اشرافی تر و محكم تر به جای كف حیاط كف اتاق را می شكافتند. شیوه ساده تدفین پیچیدن مرده در كفن و خاك كردن آن بود. نوع تجملی تر این بود كه مرده را در كندوی گلی ذخیره آذوقه جای می دادند و سپس در گودالی می گذاردند. ظاهرا برای این كار از كندوهای لب پریده و گاهی شكسته هم استفاده می شده است. برای كودكان خردسال از تشت و لگن و خمره های گلی استفاده می شد.
البته در آن زمان هم بین اشراف و فقرا تفاوت وجود داشته مانند امروز كه یكی پیدا می شود در قبر چند میلیونی می خوابد و مرده دیگر در قبر 35 هزار تومانی .
در آن زمان هم تفاوت در تابوت بوده كه چوبی باشد یا مسی و سفالی.

نظرات

8 responses to “آداب و رسوم کفن و دفن در ایران باستان”

  1. sahar says:

    kheili jaleb bood mamnoon

  2. فرانک says:

    تا بوده این تفاوت‌ها وجود داشته، ولی‌ شاید اینقدر زیاد نبوده

  3. محمد says:

    آقای دکتر روا زده فرموده اند که (ما اصلا پدشهنی به اسم کوروش کبیر و داریوش نداشته ایم، آلمانها هم تایید کردن اینو)))

  4. اشک مهتاب مهتاب says:

    جالبه واقعا چقدربافرهنگ بودن که حتی برای اجسادهم اداب مخصوص داشتن
    اما اینجوریکه هرکس توخونش یه گورستان داشته مخصوصا اون خونواده پرجمعیتا

  5. ALALEH says:

    khaili jaleb boood mersi

  6. delaram says:

    خیلی جالب بود.ممنون

  7. asal says:

    baade mordan che farghi mikone adam tu ghabre chand milyooni bashe ya 35hezari????????!!!!!!!!!!!!!!tu har 2shunam belakhare jesm az beyn mire magar inke mumiyayi bashe ya yakh zade bashe me3 mamoot k bazam farghi nadare uni k un 2nya be dardemun mikhore ruhemune na jesmo ghabre chan milyooni…………

  8. parisa says:

    اگه اینطور برخورد کنی‌ خوب باید بگی‌ آدم که مرد باید از پنجره خونه پرتش کرد تو خیابون چه فرقی‌ میکنه جنازه تو خیابون بپوسه یا تو قبر ۳ میلیونی؟؟

لطفا نظر خود را در رابطه با اين موضوع با ما در ميان بگذاريد.

ایمیل شما توسط دیگران دیده نخواهد شد