ماه رمضان در هر شهر و استانی آداب خاصی دارد. امروز می خواهیم در مورد مردم خونگرم ومهربان شیراز و آداب و رسوم آنها در این ماه مبارک آشنا شویم.

ماه رمضان در هر شهر و استان آداب خاصی دارد. امروز می خواهیم در مورد مردم خونگرم و مهربان شیراز و آداب و رسوم آنها در این ماه مبارک آشنا شویم.

شیراز مرکز استان فارس و جایگاه بزرگانی  چون حافظ و دیار عاشقان و عارفان است. مقبره ی پسر ارشد امام موسی کاظم معروف به شاه چراغ نیز در این شهر قرار دارد و همواره بازدید کنندگان بسیاری از اقصی نقاط ایران برای زیارت به این شهر سفر می کنند. باغ ارم ، دروازه ی قران ، آرامگاه سعدی ، تخت جمشید ، ارگ کریمخان و  پاسارگاد ازدیگر مکان های دیدنی استان فارس می باشد.

مردم شیراز از دیرباز به خوش مشربی و خونگرمی معروف بوده اند و بیشترین معروفیت شیرازی ها به شب بیداری و شب نشینی های آن ها است. مردم شیراز معمولا از ساعت ده شب به بعد به خیابان ها می روند و این شهر جزء شهر هایی است که خواب ندارد و همیشه صدای مردم از کوچه و خیابان ها به گوش می رسد.

شب چله در میان شیرازی ها  شبی به یاد ماندنی است. بسیاری از خانواده ها در این شب دور همدیگر جمع می شوند و سفره ای متشکل از قرآن، آینه و قاب عکس حضرت علی و گل لاله و چندین شمع زیبا در این سفره قرار می دهند . آجیل شب یلدا هم که حتما باید کشمش و نخودچی در آن باشد و همچنین  دیگر خوراکی های مربوط به این شب مثل انار،هندوانه ،حلوا ، حلوا ارده ، رنگینک ، ارده شیره ، خرما و انجیر  را در آن قرار می دهند.  شیرازی ها بر این عقیده اند که کسانی که طبعشان سرد است از گرمی های سفره  مانند حلوا و حلوا ارده باید بخورند و کسانی که طبعشان گرم است از تنقلات و میوه هایی که سرد است مثل هندوانه و انار استفاده کنند تا هر دو طبع به تعادل برسد.

روز ” والون” در شیراز و در ماه مبارک  رمضان، در خانه ی تازه عروس و دامادها برگزار می شود. این افطاری به این صورت است که  فامیل هر دو خانواده  یک افطاری کامل و مفصل درست می کنند و به همراه “گل” که  به اصطلاح شیرازی ها هدیه ای مخصوص عروس  است و  شامل النگو و یا گوشواره و یا انگشتر و حتی سینه ریز است را به منزل آنها می فرستند.

شیرازی ها ماه رمضان را ماهی مخصوص عبادت می دانند و تمامی اوقات خود را صرف عبادت در این ماه می کنند. اما نکته ی جالب این است که در جمعه ی آخر ماه رمضان را به کلک اندازون می گذرانند. شیرازی ها این روز را به باغات  سرسبز مثل قصردشت و مکان های دیدنی شیراز می روند و تمام روز را دور هم خوش می گذرانند. افطاری در این روز بسیار رونق دارد و اکثر شیرازی ها در این روز به افطاری دعوت می شوند. میهمان ها معمولا تا پاسی از نیمه شب و گاهی تا خود سحر در منزل میزبان می مانند و آنجا سحری می خورند.

در کجای ایران، مردمی می بینید که در آخرین روزهای ماه رمضان به پیک نیک بروند؟ حق دارید، هیچکس جز شیرازی های باصفا.

نظرات

10 responses to “از اینجا تا به شیراز”

  1. asal says:

    من شیرازی نیستم اما شیرازی ها را دوست دارم

  2. mzn says:

    در بست چاكره شيرازيا هم هستيم كاكوووووووو

  3. ساسان یا سوسن! says:

    من 9کر خودم و نیلو و همه ی شیرازیا هستم

  4. golnar says:

    دم همتون گرم شیرازی های خون گرم

  5. ساسان یا سوسن! says:

    گل نار ما شیرازیا 4کرتیم ! دم تو هم جیززززززززززز

  6. golnar says:

    بممنونم اما بخشید اسمتون چیه الان؟جنسیتتون معلومه؟

  7. ساسان یا سوسن! says:

    من ساسانم خودت قضاوت کن دخترم یا پسر

  8. golnar says:

    با اون سوسنی که کنار ساسان نوشتی سوال شد که تو کدومی. پسری یا دختر.

  9. فرشته says:

    سلام ما نفهميديم درباره ماه رمضان بود مطلب يا شب چله.

  10. انوشه says:

    در مورد شیراز نبود؟

لطفا نظر خود را در رابطه با اين موضوع با ما در ميان بگذاريد.

ایمیل شما توسط دیگران دیده نخواهد شد