پروفسور روانشناس و عضو آکادمی علوم لهستان میگوید: «مردم جوامعی که ثبات اقتصادی و اجتماعی ندارند احساس خوبی نسبت به آدم های شاد ندارند»

به نظر او در سرزمین هایی که حرمت انسانها رعایت نمی شود به آدم هایی که شادند و لبخند می زنند به دیده شارلاتان نگریسته می شود. او می افزاید مردم پیش خود می پرسند در میان این همه دزدی، رشوه، باندبازی، ناامنی، گرانی و بی ثباتی، اصلا چطور می توان لبخند زد؟ ساده ترین پاسخ این است که افراد شاد و خندان، شاید از فساد موجود سود می برند.

دکتر Kuba Krys برای رسیدن به این نظریه در وهله اول نسبتِ فساد اداری و اقتصادی دهها کشور را جمع آوری کرده است و نسبت بی ثباتی جامعه را در برابر واکنش شان به افراد خندان و متبسم قرار داده است. او حتی ۸ عکس از آدم  های خندان و معمولی را به آفراد ۸ کشور مختلف نشان داده است تا حدس بزنند کدام یک از افراد درون تصاویر از نظر آنها، قابل اعتماد تر هستند.

جمعبندی  تحقیقاتش در برگیرنده آمار و پرس و جو در بین بیشتر از ۶۰ کشور جهان بوده است. او در بررسی هایش متوجه شده است که هر چه جوامع از نظر اقتصادی فاسد تر و بی در و پیکر تر باشند لبخند و خندیدن افراد، حیله گرانه تر فرض می شود.

در فرهنگ خود ما ایرانیان هم از دیرباز، مردم احساس خوبی نسبت به شادی و خنده ندارند. در بعضی نقاط ایران مثلا در مازندران این اصطلاح قدیمی وجود دارد که:« پشت هر خنده ای حتما یک گریه نهفته است»

نظرات

لطفا نظر خود را در رابطه با اين موضوع با ما در ميان بگذاريد.

ایمیل شما توسط دیگران دیده نخواهد شد