آدم هایی که می خواهند به همه خوش خدمتی کنند فکر می کنند راه دیگری ندارند جز آن‌که مثل موم در مقابل توقع دیگران نرم باشند.

افرادی که دوست دارند به همه خوش خدمتی کنند در دوران کودکی، والدینی داشتند که هر رفتار طبیعی فرزندان شان را با خشم، تهدید و تحقیر، پاسخ می دادند.

این نوع کودکان راه دیگری نداشتند جز اینکه حواس شان باشد رفتاری از آنها سر نزند که باعث خشم و ناراحتی والدین گردند، کودکانی که مدام می خواستند دیگران را راضی نگه دارند.

بهتر است درک کنیم که ما دیگر یک کودک وابسته و محتاج و بیچاره نیستیم که برای بقای مان می بایست حتماً هر کاری کنیم تا رضایت والدین یا دیگران را جلب کنیم. خوش خدمتی و تلاش برای جلب رضایت فقط در کودکی یک تاکتیک موفق بود.

همه آدمها می دانند که نقطه ضعف هایی دارند. خطاهایی از آنها سر میزند و حتی گاهی نیت های بد پیدا می کنند. برای همین همه می توانند درک کنند که دیگران هم نقص و ضعف و اشتباه داشته باشند.

گاهی ضمن احترام و بدون پرخاش، می شود ایراد گرفت یا به بعضی خواسته های دیگران جواب رد داد.

ما در بزرگسالی می توانیم احساسات مان را بهتر و کامل و مستقل، ابراز کنیم. کافی است یاد بگیریم صادقانه و با شجاعت تمام، خودمان باشیم.

 

نظرات

لطفا نظر خود را در رابطه با اين موضوع با ما در ميان بگذاريد.

ایمیل شما توسط دیگران دیده نخواهد شد