ابیانه یک روستای استثنایی است. دلیلش هم خیره‌شدن چشمان تمام آنهایی است که برای بازدید از آن می‌آیند. چشم‌ها شیفته می‌شود با دیدن بافت ساختمان خانه‌ها با رنگ اخرایی‌ و مردمی گشاده‌رو با لباس های محلی.

اینجا موزه سرخ ایران است. شهری زاده طبیعت. جایی که می‌توان به زیبایی‌هایش افتخار کرد. اینجا که بیایی سراسر کنجکاوی می‌شوی. خلقت را از نو می‌بینی. اینجا هر چه هست زیبایی است. روستاست؛ ‌اما نامش را نباید کوچک فرض کرد؛ هر چند جمعیت کمی دارد. روستایی کمیاب که توانسته هنوز در کشاکش روزگارهای جدال سنت و مدرنیته یکپارچگی و وحدت خود را چه از نظر فرم‌های زیبای معماری و چه از نظر فرم لباس‌، زبان‌، گویش و آداب و رسوم حفظ کند. دلیلش هم مشخص است. باروری فکر و آگاهی مردم این خطه از تاریخ خود و پایداری آنان در حفظ یادگارهای نیاکانشان. نامش را ابیانه می‌گویند. روستایی کوچک با خاطرات فراوان و زیبایی‌های بسیار. جایی در میانه اصفهان و کاشان. جایی برای دیدن و دیده شدن. روستای ابیانه در دره‌ای معتدل و خشک در 40 کلیومتری شمال غرب نطنز، 20 کیلومتری غرب جاده این شهر و کاشان و 80 کیلومتری جنوب غرب کاشان قرار دارد. جایی که دیدنش را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

 

یک روستای استثنایی

ابیانه یک روستای استثنایی است. دلیلش هم خیره‌شدن چشمان تمام آنهایی است که برای بازدید از آن می‌آیند. چشم‌ها شیفته می‌شود با دیدن بافت ساختمان خانه‌ها با رنگ اخرایی‌، ریزه کاری‌های هنرمندانه در و پنجره‌های چوبی خانه‌ها، مردمی گشاده‌رو، لباس محلی زنان و مردان و بناهای متعدد تاریخی. تمام زیبایی‌هایی که یک در این روستای شبیه به بشقاب گود بیضی با آب و هوای ییلاقی و دارای زمستان طولانی دور هم جمع شده است را بگذارید یک طرف و در طرف دیگر هم تنها به این بسنده کنید که ابیانه یادگاری است از دوران هخامنشیان و ساسانیان. روزگار دور ایران. خانه‌های سرخ این روستا شاید بیشتر از هر چیز دیگری حیرت برانگیز باشد. از دور که به این شهر نزدیک شوی، در میانه تمام زیبایی‌ها، این خانه‌های سرخ هستند که دلتان را می‌رباید.

 

اینجا دل تاریخ است

اگر می‌خواهید به دیدن ابیانه بروید یادتان باشد این روستا از دل تاریخ می‌آید. نمونه‌ هم دارد. در خانه‌های قدیمی آن هنوز ظروف سفالی با قدمتی چند صدساله وجود دارد. هنوز سبک خانه‌سازی در این روستا به دوره صدر اسلام تا زمان صفویه و پس از آن پیوند می‌خورد. مصالح به کار رفته در ساختمان‌های ابیانه‌، هنوز آنچیزی که مانند روزمرگی ما امروزی شده نیست. آنها هنوز چوب درخت چنار، خاک رس قرمز، خشت‌، آجر و سنگ است.

شهری پر از دیدنی

ابیانه فقط یک روستا نیست. اینجا مجموعه‌ای از دیدنی‌ها و زیبایی‌هاست. برای آنکه حرفمان را باور کنید بدانید که موزه مردم‌شناسی، امامزاده زیارت ابیانه، آتشکده هرپک، مسجد جامع، مسجد پرزله، مسجد حاجتگاه، مسجد یسمان، زیارتگاه هینزا، حمام‌های متعدد تاریخی، خانقاه‌های زیبا و قلعه‌های قدیمی در کنار زیبایی‌های خود روستا از مهمترین جاذبه‌هایی است که می‌تواند دلیلی برای سفر شما به این شهر باشد. برای استراحت در این روستا نگران نباشید. هتل ابیانه و هتل ویونا، اقامتگاه‌های زیبا و راحتی برای استراحت شما در این روستاست. سوغاتی هم تا دلتان بخواهد در این شهر هست. از گردنبندهای دست‌ساز بگیرید تا آویز دیواری. قالی‌بافی، گیوه‌‏بافی و لبنیات را هم به آن اضافه کنید.

نظرات

10 responses to “ابیانه، تاریخ سرخ ایران”

  1. رویا says:

    ابیانه بی نظیره .یکی از زیباترین جاهاییه که من به عمرم دیدم . خود من همیشه وقتی به ابانه فکر می کردم می گفتم اینجا بهشت سرخ ایرنه. از اسمی که روی مقاله تون گذاشتید خیلی خوشم اومد.

  2. کیانا says:

    وای وای چقدر اینجا رو دوست دارم

  3. ساسان یا سوسن! says:

    این کجاش قشنگه؟ شما دخترا هم یهو الکی از یه چیزی خوشتون میادا

    • اشک مهتاب says:

      [quote name=”ساسان یا سوسن!”]این کجاش قشنگه؟ شما دخترا هم یهو الکی از یه چیزی خوشتون میادا[/quote]
      بله اینم بگید که یهو الکی الکی از یه پسر خوششون میادطوری نیست اما روستای به این زیبایی دیدن وخوشمون اومدن طوریه

  4. کیانوش says:

    ما پسر ها هم رفتیم کلی خوش گذشت

  5. . . . says:

    ?!manam bahaton bodam kAyanoosh

  6. بهداد says:

    تو تصویر اون زن که نشسته داره حرف میزنه ،کی شنیده؟من که نرفته شیفته شدم یادی از گلشیفته!

  7. اشک مهتاب مهتاب says:

    خیلی قشنگه حتما باید ببینمش

  8. آریان says:

    هر کسی که از ابیانه بازید کرد علاوه بر نگاه کردن به در و دیوار و طبیعت زیباو کم نظیر ابیانه حتما باید از رسم ورسوم مردم آن اگاه شود .کتاب تاریخ «ویونا – سرزمین کوهستانی من را یک ابیانه ائی نوشته و در تهران و ابیانه در دسترس هست» .مردم ابیانه در گفتار محلی نمی گویند ابیانه بلکه وازه باستانی ویونا را بکار می برند که به معنی جایگاه خداوند طوفان است که در دوران میترا رواج داشته است . .

  9. آریان says:

    هرکس به ابیانه میرود چه بهتر که کتاب تاریخ ابیانه با نام ویونا را بخواند تا بهتر به رسم ورسوم و فرهنگ مردم آن اشنا شود

لطفا نظر خود را در رابطه با اين موضوع با ما در ميان بگذاريد.

ایمیل شما توسط دیگران دیده نخواهد شد